Noors voetbalelftal - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Noors voetbalelftal.

Noors voetbalelftal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Noorwegen
Kledingsponsor Nike
FIFA-ranglijst 46
(december 2018)
Hoogste ranking 2e (okt 1993, jul-aug 1995)
Laagste ranking 86e (april 2017)
Associatie Norges Fotballforbund
Bondscoach
Lars Lagerbäck
Meeste interlands John Arne Riise (110)
Topscorer Jørgen Juve (33)
Wedstrijden
Eerste interland:
 Zweden 11–3 Noorwegen 

(Göteborg, Zweden; 12 juli 1908)
Grootste overwinning:
 Noorwegen 12–0 Finland 

(Bergen, Noorwegen; 28 juni 1946)
Grootste nederlaag:
 Denemarken 12–0 Noorwegen 

(Kopenhagen, Denemarken; 7 oktober 1917)
Wereldkampioenschap
Optredens 3 (eerste keer: 1938)
Beste resultaat Achtste finale (1998)
Europees kampioenschap
Optredens 1 (eerste keer: 2000)
Beste resultaat Eerste ronde (2000)
Thuis
Uit

Het Noors voetbalelftal is een team van voetballers dat Noorwegen vertegenwoordigt in internationale wedstrijden en competities. Noorwegen haalde drie keer de eindronde van het Wereldkampioenschap en één keer op een Europees Kampioenschap. De hoogtijdagen waren de jaren negentig, toen de ploeg drie van die vier keer een eindronde haalde.

Geschiedenis

1909 - 1938 Reuzendoder op de Olympische Spelen

Noorwegen speelde op 12 juli 1908 zijn eerste internationale wedstrijd tegen Zweden, de Noren verloren met 11-3. In 1920 speelde Noorwegen zijn eerste internationale toernooi, de Olympische Spelen van 1920. In de eerste ronde werd titelhouder Groot Brittannië verslagen, in de kwartfinale werd van Tsjecho-Slowakije verloren.

In 1936 nam Noorwegen deel aan de Olympische Spelen in Berlijn. Nadat Turkije in de eerste ronde werd verslagen, ontpopte Noorwegen zich als reuzendoder door het gastland met 2-0 te verstaan. Voor 55.000 toeschouwers onder wie de nazi-prominenten Adolf Hitler en Joseph Goebbels scoorde Magnar Isaksen beide doelpunten. In de halve finale werd van wereldkampioen Italië pas in de verlenging met 2-1 verloren. In de strijd om de derde plaats won Noorwegen met 3-2 van Polen, Arne Brustad scoorde alle Noorse doelpunten. Het was tot op heden de beste prestatie van het Noorse team.

In 1938 deed Noorwegen voor de eerste keer mee aan het WK, Ierland werd verslagen, 3-2 in Oslo, 3-3 in Dublin. In de achtste finale speelde het opnieuw tegen Italië. Opnieuw verloor Noorwegen met 2-1 na verlenging in Marseille, Brustad scoorde de gelijkmaker. Italië zou opnieuw de wereldtitel winnen, maar Noorwegen was het enige land dat de Italianen een verlenging afdwong.

1952 - 1990 Underdog met soms een uitschieter

Bioscoopjournaal uit 1948. Voetbalwedstrijd Noorwegen - Nederland, eindstand 1-2.
Bioscoopjournaal uit 1948. Voetbalwedstrijd Noorwegen - Nederland, eindstand 1-2.

Na de Tweede Wereldoorlog was Noorwegen een amateurland, dat zich niet wist te plaatsen voor internationale toernooien. Tot en met 1990 nam Noorwegen deel aan 17 kwalificatie-toernooien, waarvan het 13 keer als laatste in de groep eindigde of in de eerste kwalificatie-ronde werd uitgeschakeld. Twee maal eindigde Noorwegen als tweede. Voor het WK in 1966 eindigde het onder Frankrijk maar boven Joegoslavië, voor het WK van 1978 was Zweden te sterk. Incidenteel waren er successen: in deze periode won het van Hongarije (WK 1958), Joegoslavië (3-0, WK 1966), Zweden (EK 1968), Frankrijk (0-1 uit, WK 1970), Noord-Ierland (EK 1976), Zweden en Zwitserland (WK 1978), Engeland en Zwitserland (WK 1982), Joegoslavië (EK 1984), Ierland (WK 1986) en Europees kampioen Frankrijk (EK 1988). Voor het WK van 1974 leed het zijn grootste nederlaag, 9-0 tegen Nederland. In de return won de latere finalist pas in de slotfase met 1-2 van de Noren, Barry Hulshoff scoorde na een sterke individuele actie van Johan Cruijff.

1990 - 2000 De Egil Olsen jaren

EK 1992

Egil Olsen
Egil Olsen

De kwalificatie voor het EK in 1992 begon stroef en na een nederlaag tegen de Sovjet Unie en een gelijkspel tegen Hongarije nam bondscoach Ingvar Stadheim ontslag, Egil Olsen was zijn opvolger. Olsen zou indruk maken met een wetenschappelijke benadering van voetbal, beelden van tegenstanders werden urenlang gebestudeerd en het spel was gebaseerd op fysieke kracht vanuit een defensieve spelopvatting. Het eerste succes was een 2-1 overwinning op Italië door doelpunten van Tore André Dahlum en Lars Bohinen. In de laatste wedstrijd van de cyclus speelde Noorwegen gelijk in Italië. Voor kwalificatie was de opmars net te laat, want ze eindigden op de derde plaats met vier punten achterstand op het geplaatste Sovjet Unie en één punt op Italië.

WK 1994

Kejtil Rekdal
Kejtil Rekdal

In 1994 wist Noorwegen zich echter weer te plaatsen voor een WK, onder meer door in de kwalificatiereeks drie punten te pakken tegen Nederland. In Oslo won Noorwegen met 2-1 door doelpunten van Kjetil Rekdal en Gøran Sørloth, in de return in De Kuip bleef het 0-0. Ook Engeland, dat verrassend genoeg naast WK-deelname greep, behaalde in twee duels slechts één punt tegen de stugge Noren. In het Wembley Stadium werd het 1-1 dankzij een late gelijkmaker van Rekdal en een 2-0 overwinning in Oslo dankzij doelpunten van Øyvind Leonhardsen en Lars Bohinen. Noorwegen verloor alleen de laatste wedstrijd tegen Turkije, toen kwalificatie al zeker was en eindigde met één en drie punten voorsprong op respectievelijk Nederland en Engeland. Bij het wereldkampioenschap in de Verenigde Staten begonnen de Noren van met een knappe overwinning (1-0) op Mexico door een laat doelpunt van Kjetil Rekdal. Hierna volgde een nederlaag tegen Italië (0-1), waarna de Noren alles nog steeds in eigen hand hadden. Een zege in de laatste groepswedstrijd tegen Ierland was genoeg voor een plaats in de volgende ronde. Op 28 juni 1994 ging echter alles nét fout voor de ploeg van bondscoach Egil Olsen: Italië en Mexico deelden de punten (1-1), terwijl het duel Noorwegen-Ierland in een doelpuntloos gelijkspel eindigde. Hierdoor hadden alle teams vier punten. Op basis van het doelsaldo gingen Mexico (3-3), Italië (2-2) en Ierland (2-2) door naar de achtste finales. De Noren, met een doelgemiddelde van een voor en één tegen, vielen buiten de boot en moesten hun koffers pakken.

EK 1996

Voor kwalificatie van het EK in 1996 had Noorwegen een goede start met zes overwinningen en één gelijkspel en aangezien concurrenten Tsjechië en Nederland opvallende nederlagen leden tegen respectievelijk Luxemburg en Wit-Rusland leek er niets aan de hand. Bij een zege op Tsjechië was de ploeg al zeker van deelname, maar een late treffer van Jan Suchopárek voorkwam een snelle kwalificatie. Na een 2-0 nederlaag in de return kwam deelname opeens op de tocht te staan. Noorwegen moest gelijk spelen tegen Nederland, maar na een 0-0 ruststand denderde Nederland in de tweede helft over de Noren heen: 3-0. Noorwegen en Nederland eindigden beiden op de tweede plaats met één punt achterstand op Tsjechië, maar het doelsaldo van Nederland was beter.

WK 1998

Tore Andre Flo
Tore Andre Flo

Twee jaar later plaatste Noorwegen zich echter wel voor het WK van 1998 in Frankrijk. De ploeg domineerde een kwalificatiegroep met onder meer Zwitserland en Hongarije en behaalde 20 punten uit acht wedstrijden. De voorsprong op Hongarije was acht punten. Noorwegen werd gezien als een outsider voor de titel, maar was niet geliefd bij de kenners om zijn speelwijze.[1] Noorwegen begon het toernooi stroef met gelijke spelen tegen Marokko en Schotland. In de laatste wedstrijd van de groep moest Noorwegen van het geplaatste Brazilië winnen om zich te plaatsen, aangezien Marokko met 3-0 won van Schotland. Uitschakeling leek zeker, nadat Bebeto scoorde namens Brazilië. Toen kwam Tore André Flo in actie, eerst scoorde hij zelf en daarna versierde hij een strafschop, die door Rekdal werd benut. Daardoor bereikte het land voor het eerst in de geschiedenis de tweede ronde van een groot internationaal toernooi. In de achtste finale was Italië, de verliezend WK-finalist van vier jaar eerder, de tegenstander. Een vroeg doelpunt van Christian Vieri besliste de wedstrijd: 1-0.

EK 2000

Egil Olsen zwaaide na het WK af en Nils Johan Semb was zijn opvolger. De start was ongelukkig, thuis werd verloren van Letland en gelijk gespeeld tegen Albanië, maar de overige wedstrijden werden allemaal gewonnen. Met een voorsprong van acht punten op Slovenië plaatste de ploeg zich voor het Europees kampioenschap 2000 in België en Nederland. In hun bekende afwachtende stijl werd van Spanje gewonnen dankzij een doelpunt van Steffen Iversen, de tweede wedstrijd tegen Joegoslavië ging met 1-0 verloren. De laatste wedstrijd in Arnhem tegen Slovenië eindigde in een doelpuntloos gelijkspel en was nu afhankelijk van het resultaat van Spanje - Joegoslavië. Spanje moest winnen om zich te plaatsen, maar het stond met 2-3 achter vlak voor tijd. Spanje scoorde echter twee keer in de blessure-tijd en Noorwegen kon naar huis.

2000 - 2010 Geen grote toernooien meer

Vanwege de goede resultaten van de afgelopen jaren had Noorwegen een geplaatste status voor het kwalificatie-toernooi voor het WK in 2002. Echter, pas in de negende wedstrijd werd de eerste wedstrijd gewonnen. Noorwegen eindigde op de vierde plaats met elf en zeven punten achterstand op Polen en Oekraïne.

De start voor kwalificatie van het EK in 2004 was goed met tien punten uit vier wedstrijden. In het vervolg werd verloren van Denemarken en Bosnië en Herzegovina en de thuiswedstrijd tegen Roemenië leverde een gelijkspel op dankzij een benutte strafschop van Ole Gunnar Solskjær. In de laatste wedstrijd won Noorwegen met 1-0 van Luxemburg en omdat Bosnië niet wist te winnen van Denemarken, was de tweede plaats in de groep veilig gesteld. Noorwegen eindigde boven Roemenië op de tweede plaats dankzij betere resultaten in de onderlinge wedstrijden en had één punt achterstand op Denemarken. In de play-off wedstrijden tegen Spanje verloor de ploeg vlak voor tijd door een eigen doelpunt van Henning Berg: 2-1. Noorwegen moest in de return echter het spel maken in plaats van afwachten en Spanje won eenvoudig met 0-3.

Noorwegen streed samen met Slovenië achter Italië om de tweede plaats in de groep. Noorwegen won twee maal van Slovenië, maar dankzij een thuisnederlaag tegen Schotland hadden beide landen evenveel punten met nog twee wedstrijden te spelen. Noorwegen won de laatste wedstrijden van Moldavië en Wit-Rusland was de tweede plaats zeker gesteld. In de play-offs verloor Noorwegen beide wedstrijden van Tsjechië met 1-0 en moest de ploeg opnieuw thuis blijven voor een internationaal toernooi.

Ook voor kwalificatie van het EK in 2008 zat er niet meer in dan een tweede plaats achter de ongenaakbare titelhouder Griekenland, een tweede plaats was nu wel genoeg voor directe kwalificatie. Met nog twee wedstrijden te spelen had Noorwegen twee punten voorsprong op Turkije. In een directe confrontatie met de concurrent kon een gelijkspel genoeg zijn om het in de laatste wedstrijd tegen Malta af te kunnen maken, maar in Oslo kon de ploeg een 1-0 voorsprong niet vasthouden: 1-2.

De tweede plaats was ook nu weer het hoogst haalbare voor WK-kwalificatie-toernooi in 2010, aangezien Nederland alle wedstrijden won. Na vijf wedstrijden stond Noorwegen onderaan met drie gelijke spelen en twee nederlagen. In een inhaalrace werd ruim gewonnen van Schotland (4-0), gelijk gespeeld tegen IJsland en gewonnen van Macedonië. Noorwegen was afhankelijk van het resultaat van Schotland-Nederland, bij een gelijkspel eindigde Schotland op de tweede plaats. Er gloorde hoop, toen Nederland vlak voor tijd scoorde, maar omdat Noorwegen van alle nummers twee in de Europese zone de slechtste resultaten boekte was de ploeg niet geplaatst voor de play-offs, het kwam twee punten tekort ten opzichte van Ierland.

2010 - heden Steeds verder wegzakkend

Erik Huseklepp
Erik Huseklepp

Noorwegen had de laatste vijf grote toernooien gemist en de Noren grepen terug op een oude succesformule: Egil Olsen werd opnieuw aangesteld als bondscoach. Olsen was weer in staat een op papier sterkere tegenstander te ontregelen: Portugal werd met 1-0 verslagen door een doelpunt van Erik Huseklepp. De start was bemoedigend met tien punten uit vier wedstrijden met drie punten voorsprong op Denemarken en Portugal. Door nederlagen tegen deze landen verloor Noorwegen het initiatief, directe plaatsing was onmogelijk geworden en men had een monsteroverwinning op Cyprus nodig om Portugal te achterhalen. De teller bleef hangen op 3-1 en Noorwegen kwam zes doelpunten tekort om zich te plaatsen voor de play-offs.

Recente overwinningen op sterke tegenstanders leverde Noorwegen een twaalfde plaats op de wereldranglijst op en een geplaatste positie voor het kwalificatie-toernooi. Nederlagen tegen IJsland en Albanië zorgde voor een benauwde situatie, maar omdat onderling veel punten werden verspeeld had Noorwegen nog zicht op de tweede plaats achter Zwitserland. Na een thuisnederlaag tegen dezelfde Zwitsers ontsloeg de Noorse bond Olsen, maar het tij kon in de laatste twee wedstrijden niet meer gekeerd worden. Een 3-0 nederlaag tegen Slovenië zorgde voor de genadeklap en Noorwegen eindigde op de vierde plaats met vijf punten achterstand op nummer twee IJsland.

Het EK van 2016 bood perspectieven, omdat de eerste twee landen zich rechtstreeks zouden kwalificeren en het derde land recht had op de play-offs. De start was voor de zoveelste keer zwak met een 0-2 nederlaag tegen Italië, 5-1 tegen Kroatië en een doelpuntloos gelijkspel tegen Azerbeidzjan. Directe kwalificatie kwam weer in zicht door wangedrag van de Kroaten. Door een straf van de UEFA speelde Kroatië al zonder publiek tegen Italië, maar door op het veld een hakenkruis zichtbaar te maken strafte de UEFA Kroatië met een punt aftrek. In een directe confrontatie werd met 2-0 gewonnen van de Kroaten en Noorwegen had nu een voorsprong van twee punten. Op de laatste speeldag werd de voorsprong weer weggegeven, Italië won met 2-1 van de Noren en de Kroaten wonnen van Malta. In de play-offs werd twee maal verloren van Hongarije en opnieuw zaten de Noren met een kater.

Vooruitzichten op het halen van het WK van 2018 waren al snel hopeloos na nederlagen tegen Duitsland, Azerbeidzjan en Tsjechië en in de slotfase van het duel met San Marino werd een ramp afgewend door het land alsnog te verslaan. De ploeg zakte weg naar een 84e plaats op de wereldranglijst, waar het in de hoogtijdagen van de jaren negentig nog tweede stond. Bondscoach Per-Mathias Høgmo werd ontslagen en de bij het IJslandse team bijzonder succesvolle Lars Lagerbäck werd aangesteld om het tij te keren. Noorwegen bleef matig presteren met een 6-0 nederlaag tegen Duitsland als dieptepunt.

Op zaterdag 7 oktober 2017 bereikt de Noorse voetbalbond een uniek akkoord met de spelersvakbond over het nieuwe premiestelsel. Mannelijke en vrouwelijke internationals krijgen voortaan evenveel uitbetaald. De mannen besloten een deel van hun inkomsten uit commerciële activiteiten af te staan aan de vrouwen, waardoor beide selecties nu evenveel geld ontvangen als compensatie voor hun interlandverplichtingen.[2]

De prijzenpot voor vrouwen werd door dit besluit volgens de Engelse krant The Guardian bijna verdubbeld: van circa 300 duizend euro tot 600 duizend euro. "Noorwegen is een land waarin gelijkwaardigheid erg belangrijk is", zei Joachim Walltin, de voorman van de Noorse spelersvakbond, naderhand. "Het is goed voor ons land en voor de sport dat de mannen en vrouwen voortaan evenveel geld krijgen van de bond."

Prestaties op eindrondes

Wereldkampioenschap

Wereldkampioenschap voetbal
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
19301934 Geen deelname
1938
Eerste ronde 1 0 0 1 1 2 (Kwal.)
1950
Niet deelgenomen
1954
Niet gekwalificeerd
1958
Niet gekwalificeerd
1962
Niet gekwalificeerd
1966
Niet gekwalificeerd
1970
Niet gekwalificeerd
1974
Niet gekwalificeerd
1978
Niet gekwalificeerd
1982
Niet gekwalificeerd
1986
Niet gekwalificeerd
1990
Niet gekwalificeerd
1994
Groepsfase 3 1 1 1 1 1 (Kwal.)
1998
Achtste finale 4 1 2 1 5 5 (Kwal.)
2002
Niet gekwalificeerd
2006
Niet gekwalificeerd
2010
Niet gekwalificeerd
2014
Niet gekwalificeerd
2018
Niet gekwalificeerd
2022
Kwalificatie nog niet begonnen
Totaal 3/20 8 2 3 3 7 8

Europees kampioenschap

Europees kampioenschap voetbal
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
1960
Niet gekwalificeerd
1964
Niet gekwalificeerd
1968
Niet gekwalificeerd
1972
Niet gekwalificeerd
1976
Niet gekwalificeerd
1980
Niet gekwalificeerd
1984
Niet gekwalificeerd
1988
Niet gekwalificeerd
1992
Niet gekwalificeerd
1996
Niet gekwalificeerd
2000
Groepsfase 3 1 1 1 1 1 (Kwal.)
2004
Niet gekwalificeerd
2008
Niet gekwalificeerd
2012
Niet gekwalificeerd
2016
Niet gekwalificeerd
2020
Kwalificatie bezig
Totaal 1/15 3 1 1 1 1 1

UEFA Nations League

UEFA Nations League
Jaar Div. Eindpositie Wed. W G V DV DT Res.
2018–19 C 26e 6 4 1 1 7 2

Interlands

Zie Interlands Noors voetbalelftal 2010-2019 voor de meest actuele gespeelde en komende interlands van Noorwegen.

Bondscoaches

  • Bijgewerkt tot en met de vriendschappelijke wedstrijd tegen
     Slowakije (1–0) op 14 november 2017.
Naam Van Tot Duels W G V
Selectiecommissie
12 juli 1908 19 oktober 1952 189
Hahn, Willibald Willibald Hahn
13 augustus 1953 16 november 1955 26 7 7 12
Lewin, Denis Denis Lewin
30 mei 1956 10 november 1957 17 5 4 8
Majowski, Edmund Edmund Majowski
28 mei 1958 14 september 1958 5 3 1 1
Larsen, Ragnar Ragnar Larsen
2 november 1958 2 november 1958 1 0 0 1
Henriksen, Kristian Kristian Henriksen
20 mei 1959 4 november 1959 10 3 0 7
Kment, Wilhelm Wilhelm Kment
26 mei 1960 9 juli 1962 20 6 2 12
Larsen, Ragnar Ragnar Larsen
26 augustus 1962 19 november 1966 33 11 7 15
Kment, Wilhelm Wilhelm Kment
1 juni 1967 13 november 1969 25 9 3 13
Johannessen, Øivind Øivind Johannessen
13 mei 1970 27 oktober 1971 17 4 2 11
Curtis, George George Curtis
23 februari 1972 6 juni 1974 17 3 2 12
Eggen, Nils Arne Nils Arne Eggen
Schou-Andreassen, Kjell Kjell Schou-Andreassen
8 augustus 1974 30 oktober 1977 27 6 4 17
Fossen, Tor Røste Tor Røste Fossen
29 maart 1978 16 juni 1987 94 28 28 38
Grip, Tord Tord Grip
12 augustus 1987 1 juni 1988 7 0 4 3
Stadheim, Ingvar Ingvar Stadheim
28 juli 1988 10 oktober 1990 24 5 8 11
Olsen, Egil Egil Olsen
31 oktober 1990 27 juni 1998 88 46 26 16
Semb, Nils Johan Nils Johan Semb
19 augustus 1998 19 november 2003 68 29 21 18
Hareide, Åge Åge Hareide
22 januari 2004 19 november 2008 58 24 18 16
Olsen, Egil Egil Olsen
11 februari 2009 10 september 2013 49 25 8 16
Høgmo, Per-Mathias Per-Mathias Høgmo
11 oktober 2013 11 november 2016 35 10 7 18
Lagerbäck, Lars Lars Lagerbäck
26 maart 2017 9 3 2 4

Huidige selectie

De volgende spelers werden opgeroepen voor de interland tegen

 Cyprus op 19 november 2018.

Interlands en doelpunten bijgewerkt tot en met de oefeninterland tegen

 Cyprus (2–0) op 19 november 2018.

Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Rune Jarstein 58 0
Hertha BSC
12 Ørjan Nyland 27 0
Aston Villa
22 Sten Grytebust 4 0
Odense BK
Verdediging
2 Birger Meling 10 0
Rosenborg
3 Even Hovland 25 0
Rosenborg
4 Tore Reginiussen 26 3
Rosenborg
5 Sigurd Rosted 5 1
KAA Gent
6 Håvard Nordtveit 45 2
Hoffenheim
13 Haitam Aleesami 19 0
Palermo
14 Omar Elabdellaoui 34 0
Olympiakos
16 Jonas Svensson 16 0
AZ
17 Martin Linnes 23 1
Galatasaray
Middenveld
8 Stefan Johansen
46 5
Fulham
15 Sander Berge 12 0
Genk
18 Ole Selnæs 23 2
Saint-Étienne
19 Markus Henriksen 45 3
Hull City
23 Iver Fossum 12 0
Hannover 96
Aanval
7 Ola Kamara 13 6
Los Angeles Galaxy
9 Alexander Sørloth 18 2
KAA Gent
10 Tarik Elyounoussi 53 9
AIK Fotboll
11 Mohamed Elyounoussi 22 5
Southampton
20 Martin Ødegaard 14 0
Vitesse
21 Bjørn Johnsen 10 2
AZ

Statistieken

Van jaar tot jaar

  • Bijgewerkt tot en met de oefenwedstrijd tegen
     Slowakije (1-0) op 14 november 2017.
Jaar Wedstrijden Doelpunten Punten
Duels Winst Gelijk Verlies
Voor
Tegen
Saldo
1970 8 2 1 5 8 15 –7 0.625
1971 9 2 1 6 10 28 –18 0.556
1972 7 1 1 5 6 18 –12 0.429
1973 8 2 1 5 10 9 +1 0.625
1974 6 1 0 5 6 11 –5 0.333
1975 10 2 2 6 13 25 –12 0.600
1976 7 2 1 4 4 11 –7 0.714
1977 6 1 1 4 4 8 –4 0.500
1978 7 0 3 4 5 12 –7 0.429
1979 13 5 2 6 11 18 –7 0.923
1980 7 4 1 2 14 11 +3 1.286
1981 9 1 2 6 9 17 –8 0.444
1982 8 3 2 3 11 11 0 1.000
1983 13 1 7 5 12 15 –3 0.692
1984 14 7 4 3 12 6 +6 1.286
1985 11 3 3 5 12 14 –2 0.818
1986 10 3 4 3 7 11 –4 1.000
1987 15 1 7 7 7 18 –11 0.600
1988 9 1 4 4 9 10 –1 0.667
1989 10 2 4 4 14 16 –2 0.800
1990 10 5 2 3 21 13 +7 1.200
1991 9 3 3 3 10 8 +2 1.000
1992 11 5 4 2 23 8 +15 1.273
1993 10 7 2 1 25 5 +20 1.600
1994 14 6 5 3 14 8 +6 1.214
1995 13 6 4 3 25 12 +13 1.231
1996 7 5 1 1 12 1 +11 1.571
1997 12 7 3 2 24 7 +17 1.417
1998 14 5 7 2 29 19 +10 1.214
1999 13 10 2 1 27 7 +20 1.692
2000 15 5 6 4 15 13 +2 1.067
2001 11 5 3 3 21 16 +5 1.182
2002 10 4 4 2 10 5 +5 1.200
2003 14 4 3 7 10 13 –3 0.786
2004 13 8 4 1 29 13 +16 1.538
2005 16 8 4 4 17 12 +5 1.250
2006 10 2 4 4 12 15 –3 0.800
2007 11 6 2 3 24 12 +12 1.273
2008 8 0 4 4 6 13 –7 0.500
2009 10 6 2 2 14 8 +4 1.400
2010 9 7 0 2 13 8 +5 1.556
2011 9 4 1 4 10 10 0 1.000
2012 12 5 3 4 16 14 +2 1.083
2013 13 3 3 7 10 17 –7 0.692
2014 12 4 3 5 11 16 –5 0.917
2015 9 3 2 4 8 10 –2 0.889
2016 10 3 1 6 12 16 –4 0.700
2017 9 3 2 4 13 13 0 0.889

Tegenstanders

  • Bijgewerkt tot en met de vriendschappelijke wedstrijd tegen
     Slowakije (1–0) op 14 november 2017.
Tegenstander Wed. W G V DV DT DS
 Albanië
4 1 2 1 5 5 0
 Argentinië
2 2 0 0 3 1 +2
 Armenië
2 1 1 0 4 1 +3
 Australië
2 0 1 1 2 3 –1
 Azerbeidzjan
6 4 1 2 9 1 +8
 Bahrein
1 1 0 0 1 0 +1
 België
9 0 3 6 8 17 –9
 Bermuda
2 2 0 0 6 1 +5
 Bosnië en Her.
4 2 0 2 5 3 +2
 Brazilië
4 2 2 0 8 5 +3
 Bulgarije
14 4 4 6 15 26 –11
 China
1 0 0 1 1 2 –1
 Colombia
1 0 1 0 0 0 0
 Costa Rica
2 1 1 0 1 0 +1
 Cyprus
9 9 0 0 24 4 +20
 Denemarken
88 20 14 54 102 226 –124
 Duitsland
21 1 5 15 15 59 –44
 Egypte
6 3 3 0 7 2 +5
 Engeland
12 2 3 7 7 28 –21
 Estland
7 4 2 1 16 5 +11
 Faeröer
2 2 0 0 9 0 +9
 Finland
66 41 16 9 181 81 +100
 Frankrijk
15 4 4 7 15 22 –7
 Georgië
3 3 0 0 6 1 +5
 Ghana
1 1 0 0 3 2 +1
 Griekenland
8 2 2 4 9 11 –2
 Grenada
1 1 0 0 2 1 +1
 Guatemala
1 1 0 0 3 1 +2
 Honduras
1 1 0 0 3 1 +2
 Hongarije
19 5 5 9 20 35 –15
 Ierland
18 3 8 7 19 29 –10
 IJsland
32 18 6 8 58 31 +27
 Israël
2 1 0 1 2 2 0
 Italië
17 3 4 10 13 22 –9
 Jamaica
2 1 1 0 7 1 +6
 Japan
1 1 0 0 3 0 +3
 Joegoslavië
4 1 1 2 5 4 +1
 Jordanië
1 0 1 0 0 0 0
 Kameroen
1 1 0 0 6 1 +5
 Kroatië
5 1 1 3 6 10 –4
 Koeweit
3 0 2 1 3 4 –1
 Letland
2 1 0 1 3 4 –1
 Litouwen
2 2 0 0 2 0 +2
 Luxemburg
11 8 1 2 24 9 +15
 Macedonië
4 2 1 1 4 3 +1
 Malta
10 8 2 0 26 3 +23
 Mexico
6 2 1 3 8 11 –3
 Moldavië
5 4 1 0 6 1 +5
 Montenegro
2 1 0 1 3 4 –1
 Marokko
1 0 1 0 2 2 0
 Nederland
20 5 6 9 27 44 –17
 Nieuw-Zeeland
1 1 0 0 3 0 +3
 Nigeria
1 0 1 0 2 2 0
 Noord-Korea
1 1 0 0 3 0 +3
 Noord-Ierland
9 7 0 2 19 9 +10
 Oekraïne
5 0 1 4 0 5 –5
 Duitse Democratische Republiek
7 1 1 5 8 15 –7
 Oostenrijk
10 2 1 7 8 21 –13
 Paraguay
1 0 1 0 2 2 0
 Polen
18 3 3 12 23 56 –33
 Portugal
10 1 2 7 5 15 –10
 Qatar
2 2 0 0 8 1 +7
 Roemenië
11 2 5 4 7 11 –4
 Rusland
12 1 4 7 9 23 –14
 Saarland
2 0 1 1 2 3 –1
 San Marino
4 4 0 0 24 1 +15
 Saoedi-Arabië
1 1 0 0 6 0 +6
 Schotland
17 3 6 8 18 27 –9
 Senegal
1 0 0 1 1 2 –1
 Servië
15 3 2 10 17 30 –13
 Singapore
1 1 0 0 5 2 +3
 Slovenië
7 5 1 1 14 7 +7
 Slowakije
3 2 0 1 3 1 +2
 Sovjet-Unie
6 0 1 5 3 15 –12
 Spanje
6 1 1 4 2 9 –7
 Thailand
2 2 0 0 8 0 +8
 Trinidad en Tobago
1 0 0 1 2 3 –1
 Tsjechië
8 1 3 4 8 10 –2
 Tsjecho-Slowakije
4 0 0 4 4 12 –8
 Tunesië
2 1 1 0 3 1 +2
 Turkije
9 3 2 4 15 11 +4
 Uruguay
2 0 1 1 2 3 –1
VA Emiraten
3 1 2 0 5 2 +3
 Verenigde Staten
5 2 1 2 14 8 +6
 Wales
11 4 4 3 14 15 –1
 Wit-Rusland
7 3 2 2 9 5 +4
 Zambia
1 0 1 0 0 0 0
 Zuid-Afrika
3 2 0 1 3 2 +1
 Zuid-Korea
4 2 1 1 6 5 +1
 Zweden
105 24 23 58 143 269 –126
 Zwitserland
19 8 5 6 26 20 +6

FIFA-wereldranglijst

1993[3] 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
4
8
10
14
13
14
7
14
26
26
42
35
38
50
29
59
32
12
25
24
54
67
54
83
59
46

Bekende spelers

Zie Lijst van spelers van het Noorse voetbalelftal voor een lijst van spelers met minimaal 25 interlands achter hun naam.

NFF · A-internationals · Selecties · Bondscoaches · Noors vrouwenelftal · Olympisch elftal · Noorwegen U21 · Noorwegen U20 · Noorwegen U19 · Noorwegen U18 · Noorwegen U17 · Vrouwen U17

1908 – 1919 · 1920 – 1929 · 1930 – 1939 · 1940 – 1949 · 1950 – 1959 · 1960 – 1969 · 1970 – 1979 · 1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019

OS 1912 · OS 1920 · OS 1936 · WK 1938 · OS 1952 · OS 1984 · WK 1994 · WK 1998 · EK 2000

1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1915 · 1916 · 1917 · 1918 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 – 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1952 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018

Albanië · Argentinië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · Bahrein · België · Bermuda · Bosnië en Herzegovina · Brazilië · Bulgarije · China · Colombia · Costa Rica · Cyprus · Denemarken · DDR · Duitsland · Egypte · Engeland · Estland · Faeröer · Finland · Frankrijk · Georgië · Ghana · Grenada · Griekenland · Guatemala · Honduras · Hongarije · Hongkong · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Jamaica · Japan · Joegoslavië · Jordanië · Kameroen · Koeweit · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Macedonië · Malta · Marokko · Mexico · Moldavië · Montenegro · Nederland · Nieuw-Zeeland · Nigeria · Noord-Ierland · Noord-Korea · Oekraïne · Oman · Oostenrijk · Panama · Paraguay · Polen · Portugal · Qatar · Roemenië · Rusland · Saarland · San Marino · Saoedi-Arabië · Schotland · Senegal · Servië · Servië en Montenegro · Singapore · Slovenië · Slowakije · Sovjet-Unie · Spanje · Thailand · Trinidad en Tobago · Tsjechië · Tsjecho-Slowakije · Tunesië · Turkije · Uruguay · Verenigde Arabische Emiraten · Verenigde Staten · Verenigd Koninkrijk · Wales · Wit-Rusland · Zuid-Afrika · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Noors voetbalelftal
Listen to this article