Muséu del Prado - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Muséu del Prado.

Muséu del Prado

De Wikipedia

Artículu revisáu
Muséu del Prado
muséu d'arte y muséu nacional
Llocalización
PaísFlag of Spain.svg España
AutonomíaBandera de la Comunidá de Madrid Comunidá de Madrid
Conceyu[[Archivu:|20x20px|border|link=|Bandera de la Ciudá de Madrid]] Madrid
Coordenaes 40°24′50″N 3°41′32″O / 40.4139°N 3.6922°O / 40.4139; -3.6922Coordenaes: 40°24′50″N 3°41′32″O / 40.4139°N 3.6922°O / 40.4139; -3.6922
Muséu del Prado
Muséu del Prado
Muséu del Prado (España)
Historia y usu
Apertura1819
Direición Miguel Falomir Faus
Arquiteutura
Arquiteutu/a Juan de Villanueva
Patrimoniu
Númberu d'oxetos 8637 dibuxus, 7825 pintures, 981 fotografíes, 932 escultures, 155 mapes y 4 llibrus
Visitantes añales 2 696 666
Web oficial
Cambiar los datos en Wikidata
Logo oficial del Muséu.
Logo oficial del Muséu.

El Muséu Nacional del Prado (Museo Nacional del Prado en castellanu) ye un muséu asitiáu nel Paséu del Prado de Madrid. trátase d'ún de los más importantes del mundu[1][2], y tamién de los más visitaos (el décimoctavu del mundu d'ente los museos d'arte en 2013). D'ente la so bayura de fondos rescamplen, pola so importancia, los cuadros de los maestros europeos de los sieglos XVI al XIX. En pallabres del historiador del arte ya hispanista Jonathan Brown "pocos sedríen lo qu'atreveríen a discutir que ye'l muséu más importante del mundu en pintura europea"[3].

La condesa de Chinchón, de Francisco de Goya, adquiríu pol muséu nel añu 2000.
La condesa de Chinchón, de Francisco de Goya, adquiríu pol muséu nel añu 2000.

El so principal atractivu dá-ylu la bayura de cuadros de Velázquez, El Greco, Goya[4], Ticianu, Rubens y El Bosco, de los que guarda les meyores y más estenses coleiciones del mundu[5][6]. A elles hai que xunir conxuntos importantes d'obres d'autores tan importantes como Murillo, Ribera, Zurbarán, Rafael, Veronese, Tintoretto, van Dyck o Poussin, ente otros.

La so crónica llimitación d'espaciu fizo que, históricamente, nun hubiera sitiu pa esponer más de 900 obres al tiempu, toes de máxima calidá. L'ampliación realizada por Rafael Moneo dende 2007 pretendía crear espaciu pa otres 450 obres, de forma qu'a primeros de 2017 el total d'obres espuestes ye de 1300[7]. Cola reapertura de les sales del áticu norte: nestos espacios, y nel Salón de Reinos, calcúlase que puen colgase ente 250 y 300 pintures más[8]. L'inventariu de bienes artísticos del muséu inclúi, en febreru de 2017, más de 35.000 obres d'arte: 8.045 pintures, 10.219 dibuxos, 6.159 grabaos y 34 matrices d'estampación, 971 escultures (amás de 154 fragmentos d'otres), 1.189 pieces d'artes decoratives, 38 armes ya armadures, 2.155 medayes y monedes, 5.306 semeyes, 4 llibros y 155 mapes[7][9].

Mesmo qu'otros grandes museos europeos, como'l Louvre de París y la Galería Uffizi de Florencia, l'orixe del muséu ta venceyáu a l'afición coleicionista de les dinastíes reales que gobernaron España a lo llargo de sieglos. La so coleición ye un reflexu del gustu personal de los reis y de la so rede d'aliances y enemistaes, lo que fai d'ella dalgo asimétrico, bayurosa en determinaos estilos y artistes y llimitada n'otros. Inténtase namái dende l'entamu del sieglu XX, con resultáu desigual, rellenar el güecu de les ausencies más importantes.

El Muséu del Prado nun ye, como'l Louvre, l'Hermitage, el Metropolitan o la National Gallery de Londres, un muséu enciclopédicu nel que conviven obres de toles escueles y époques. Ye, por embargu, una coleición intensa formada a partir de los gustos d'un garapiellu de reis aficionaos al arte, qu'inclúi bien d'obres feches por encargu. El legáu inicial de cuadros procedentes de la Coleición Real foi completáu con aportaciones posteriores que reforzaron el so perfil inicial, porque, a la escontra de lo que ye habitual nes pinacoteques nacionales d'otros países, los esfuercios de compra dirixéronse más qu'a rellenar los güecos d'estilos o autores ausentes, a reforzar el nucleu esencial de la coleición[10] .

El protagonismu de la coleición tiénenlu les escueles pictóriques d'España, Flandes ya Italia (especialmente Venecia), cola escuela francesa (Nicolas Poussin y Claudio de Lorena) nun segundu planu. D'ente los cuadros más valiosos de la escuela alemana rescamplen cuatro obres maestres de Durero y dellos retratos de Mengs. Hai tamién dellos cuadros de la escuela británica, cuasimente toos retratos, y exemplos, non mui abondantes pero sí valiosos, de la escuela holandesa. Del fondu del muséu destaca tamién la so seición d'artes decoratives (nomada l'ayalga del Delfín) y la so coleición d'escultures, d'ente les que destaquen les grecorromanes.

El muséu forma, xunto col Muséu Thyssen-Bornemisza y el Muséu Nacional Centru d'Arte Reina Sofía, el nomáu Triángulu del Arte, qu'atrai a miles de turistes de tolos países cada añu. Na redolada d'ellos alcuéntrense tamién el Muséu Arqueolóxicu Nacional d'España, el Muséu Nacional d'Artes Decoratives, la Real Academia de Belles Artes de San Fernando y dellos museos más pequeños.

Galería

  • L'Anunciación, 1430-1432, de Fra Angelico.
    L'Anunciación, 1430-1432, de Fra Angelico.
  • Descendimientu de la cruz, c.1435, de Rogier van der Weyden.
    Descendimientu de la cruz, c.1435, de Rogier van der Weyden.
  • El tránsitu de la Virxe, c.1461, por Andrea Mantegna.
    El tránsitu de la Virxe, c.1461, por Andrea Mantegna.
  • Santo Domingo de Silos, de Bartolomé Bermejo, c.1475.
    Santo Domingo de Silos, de Bartolomé Bermejo, c.1475.
  • Tercer episodiu de La historia de Nastagio degli Onesti, 1483, de Sandro Botticelli.
    Tercer episodiu de La historia de Nastagio degli Onesti, 1483, de Sandro Botticelli.
  • El xardín de les Delicies, 1503-1504, d'El Bosco.
    El xardín de les Delicies, 1503-1504, d'El Bosco.
  • Adán y Eva, 1507, d'Alberto Durero.
    Adán y Eva, 1507, d'Alberto Durero.
  • Santa Catalina, c. 1510, de Fernando Yáñez de la Almedina.
    Santa Catalina, c. 1510, de Fernando Yáñez de la Almedina.
  • El cardenal, de Rafael, 1510.
    El cardenal, de Rafael, 1510.
  • El pasu de la llaguna Estigia, 1520, Joachim Patinir.
    El pasu de la llaguna Estigia, 1520, Joachim Patinir.
  • Noli me tangere, c.1525, de Correggio.
    Noli me tangere, c.1525, de Correggio.
  • Carlos V a caballu en Mühlberg, 1548, de Ticianu.
    Carlos V a caballu en Mühlberg, 1548, de Ticianu.
  • El llavatoriu, 1548-1549, de Tintoretto.
    El llavatoriu, 1548-1549, de Tintoretto.
  • El trunfu de la Muerte, c.1562, Pieter Brueghel el Vieyu.
    El trunfu de la Muerte, c.1562, Pieter Brueghel el Vieyu.
  • Xesús ente los doctores, c.1560, El Veronés.
    Xesús ente los doctores, c.1560, El Veronés.
  • El caballeru de la manu en pechu, c.1580, d'El Greco.
    El caballeru de la manu en pechu, c.1580, d'El Greco.
  • David vencedor de Goliat, de Caravaggio, 1599.
    David vencedor de Goliat, de Caravaggio, 1599.
  • Bodegón del cardu, de Juan Sánchez Cotán, 1602.
    Bodegón del cardu, de Juan Sánchez Cotán, 1602.
  • Hipómenes y Atalanta, 1618-1619, de Guido Reni.
    Hipómenes y Atalanta, 1618-1619, de Guido Reni.
  • El Parnasu, de Nicolas Poussin, 1630-1631.
    El Parnasu, de Nicolas Poussin, 1630-1631.
  • Judit nel banquete d'Holofernes, de Rembrandt, 1634.
    Judit nel banquete d'Holofernes, de Rembrandt, 1634.
  • La rendición de Breda, 1634-1635, de Diego Velázquez.
    La rendición de Breda, 1634-1635, de Diego Velázquez.
  • Autorretratu con sir Endymion Porter, d'Anton van Dyck, 1635.
    Autorretratu con sir Endymion Porter, d'Anton van Dyck, 1635.
  • Les tres Gracies (Rubens), 1636-1638, de Peter Paul Rubens.
    Les tres Gracies (Rubens), 1636-1638, de Peter Paul Rubens.
  • Agnus Dei, 1635-1640, de Zurbarán.
    Agnus Dei, 1635-1640, de Zurbarán.
  • El sueñu de Jacob, 1639, de José de Ribera.
    El sueñu de Jacob, 1639, de José de Ribera.
  • L'embarque de santa Paula, de Claudio de Lorena, 1639-40.
    L'embarque de santa Paula, de Claudio de Lorena, 1639-40.
  • La Inmaculada Concepción de los Venerables, 1678, por Bartolomé Esteban Murillo.
    La Inmaculada Concepción de los Venerables, 1678, por Bartolomé Esteban Murillo.
  • Gabriel de Borbón y Saxonia, infante de España, 1767, por Anton Raphael Mengs.
    Gabriel de Borbón y Saxonia, infante de España, 1767, por Anton Raphael Mengs.
  • El trés de mayu de 1808 en Madrid, 1814, de Francisco de Goya.
    El trés de mayu de 1808 en Madrid, 1814, de Francisco de Goya.
  • Neños na playa, obra de Joaquín Sorolla, 1910.
    Neños na playa, obra de Joaquín Sorolla, 1910.

Enllaces esternos

Referencies

  1. Fernández, G. «20 (and More) Museums You Should Know». theartwolf.com. Consultáu'l 4 de xunu de 2017.
  2. «14 Best Museums in the World». touropia.com. Consultáu'l 4 de xunu de 2017.
  3. Brown, Jonathan (7 de mayu de 1991). «La huella de Pérez Sánchez». Consultáu'l 4 de xunu de 2017.
  4. «Nuevo acuerdo de collaboración entre el Museo del Prado y el grupo de comunicación japonés Yomiuri Shimbun». Museo Nacional del Prado (21 d'ochobre de 2010). Consultáu'l 4 de xunu de 2017.
  5. «Los Grecos del Prado / Introducción». Museo Nacional del Prado (2007). Consultáu'l 4 de xunu de 2017.
  6. Fundación Amigos del Museo del Prado, ed., Enciclopedia online del Museo del Prado (2006), http://www.museodelprado.es/enciclopedia/enciclopedia-on-line/voz/tiziano-vecellio-di-gregorio/ 
  7. 7,0 7,1 «"Una sala del hospital durante la visita del médico en jefe", Luis Jiménez de Aranda, 1889 (respuesta a un comentario)». Museo Nacional del Prado (1 de febreru de 2017). Consultáu'l 4 de xunu de 2017.
  8. Trenas, Mila (3 de mayu de 2016). «El Museo del Prado culminará su ampliación con una gran sala en la que cabrán 300 obras». Consultáu'l 4 de xunu de 2017.
  9. «Informe de fiscalización del Museo Nacional del Prado, ejercicio 2012». Tribunal de Cuentes (26 de xunu de 2014). Consultáu'l 4 de xunu de 2017.
  10. Calvo Serraller, Francisco. «El Museo del Prado: hitos históricos de sus coleiciones». Muséu de Belles Artes de Bilbao. Consultáu'l 4 de xunu de 2017.
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Muséu del Prado
Listen to this article