Συνθήκη του Κιέλου - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Συνθήκη του Κιέλου.

Συνθήκη του Κιέλου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Νορβηγική Συντακτική Συνέλευση, 1814
Νορβηγική Συντακτική Συνέλευση, 1814

Η Συνθήκη του Κιέλου υπεγράφη στις 14ης Ιανουαρίου 1814 μεταξύ αφενός της Σουηδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου και αφετέρου του Δανό-Νορβηγικού βασιλείου. Με αυτήν την συνθήκη, ο Δανός βασιλιάς, σύμμαχος της ηττημένης Γαλλίας του Ναπολέοντα, παραχώρησε τη Νορβηγία στον βασιλιά της Σουηδίας με αντάλλαγμα τις Σουηδικές κτήσεις στην Πομερανία. Ωστόσο, η συνθήκη δεν τέθηκε σε εφαρμογή ως είχε - αν και η Δανία ουδέποτε ανέκτησε την Νορβηγία - μια που η Νορβηγία την παραβίασε ανακηρύσσοντας την ανεξαρτησία της, υιοθετώντας σύνταγμα και εκλέγοντας τον πρίγκιπα Κρίστιαν Φρέντερικ (Christian Frederik) βασιλιά. Η Σουηδία, η οποία τελικά κατέλαβε την Νορβηγία δια των όπλων, αρνήθηκε τα παραχωρήσει την Πομερανία στην Δανία η οποία και περιήλθε στην Πρωσία μετά το Συνέδριο της Βιέννης.

Η Νορβηγία τελικά δέχτηκε με τη Σύμβαση του Μος να εισέλθει σε προσωπική ένωση με τη Σουηδία.

Νορβηγικές κτήσεις

Η παραχώρηση της Νορβηγίας σύμφωνα με τη συνθήκη του Κιέλου δεν περιλάμβανε τις παλιές νορβηγικές υπερπόντιες κτήσεις (Νήσοι Φερόες, Ισλανδία, Γροιλανδία). Σαν αποτέλεσμα, η Δανία κράτησε υπό την κυριαρχία τις κτήσεις αυτές· η Νορβηγία δε, ποτέ δεν αναγνώρισε την εγκυρότητα της Συνθήκης του Κιέλου. Το 1931, ανακοίνωσε ότι η Ανατολική Γροιλανδία ήταν Νορβηγικό έδαφος, κάτι που διευθετήθηκε με την Νομικού καθεστώτος Ανατολικής Γροιλανδίας (1933) θέτοντας έτσι οριστικό τέλος στις εκκρεμότητες που είχε δημιουργήσει η Συνθήκη του Κιέλου.

Εσωτερικοί σύνδεσμοι

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Συνθήκη του Κιέλου
Listen to this article