ساعت تابستانی اروپای مرکزی

ساعت تابستانی اروپای مرکزی (CEST) یکی از نام‌های تغییر ساعت برای صرفه جویی در زمان روز در اروپای مرکزیست (یوتی‌سی ۲:۰۰+). در حالت عادی زمان در اروپای مرکزی ۱ ساعت از گرینویچ جلوتر است (یوتی‌سی ۱:۰۰+)

استفاده‌کنندگان

کشورهای زیر به صورت مداوم در تابستان از این زمان استفاده می‌کنند:

• آلبانی، استفادهٔ مداوم از ۱۹۷۴
• آندورا، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۵
• اتریش، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۰
• بلژیک، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۰
• بوسنی و هرزگوین، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۳
• کرواسی، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۳
• جمهوری چک، استفادهٔ مداوم از ۱۹۷۹
• دانمارک، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۰
• فرانسه، استفادهٔ مداوم از ۱۹۷۶
• آلمان، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۰
• جبل طارق، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۲
• مجارستان، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۰
• ایتالیا، استفادهٔ مداوم از ۱۹۶۶
• لیختن‌اشتاین
• لوکزامبورگ، استفادهٔ مداوم از ۱۹۷۷
• مالت، استفادهٔ مداوم از ۱۹۷۴
• موناکو، استفادهٔ مداوم از ۱۹۷۶
• مونته‌نگرو، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۳
• هلند، استفادهٔ مداوم از ۱۹۷۷
• نروژ، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۰
• لهستان، استفادهٔ مداوم از ۱۹۷۷
• جمهوری مقدونیه، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۳
• سن مارینو، استفادهٔ مداوم از ۱۹۶۶
• صربستان، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۳
• اسلواکی استفادهٔ مداوم از ۱۹۷۹
• اسلوونی، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۳
• اسپانیا (به جز جزایر قناری، که از Western European Summer Time استفاده می‌کند)، استفادهٔ مداوم از ۱۹۷۴
• سوئد، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۰
• سوئیس، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۱
• واتیکان، استفادهٔ مداوم از ۱۹۶۶

ساعت تابستانی اروپای مرکزی در سال‌های ۱۹۹۳–۱۹۹۵ در پرتغال و ۱۹۹۸–۱۹۹۹ در لیتوانی استفاده می‌شد.

جستارهای وابسته

• ساعت گرینویچ