Émile Zola - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Émile Zola.

Émile Zola

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Este artigo precisa de máis fontes ou referencias que aparezan nunha publicación acreditada que poidan verificar o seu contido, como libros ou outras publicacións especializadas no tema. Por favor, axude mellorando este artigo. (Desde setembro de 2015.)

Émile Zola
Nome completoÉmile Édouard Charles Antoine Zola
Nacemento2 de abril de 1840 e 1840
 París e rue Saint-Joseph
Falecemento29 de setembro de 1902 e 1902
 París
CausaToxicidade do monóxido de carbono
SoterradoPanteón de París e Cemiterio de Montmartre
NacionalidadeFrancia
EtniaPobo francés
Relixiónateísmo
Alma máterLycée Saint-Louis
Ocupaciónjornalista político, crítico de arte, novelista, ensaísta, dramaturgo, escritor de contos, crítico literario, crítico de teatro, xornalista, escritor, poeta e fotógrafo
PaiFrançois Zola
NaiÉmilie Aubert
CónxuxeAlexandrine Zola
FillosJacques Rozerot e Denise Aubert
Coñecido porOs Rougon-Macquart, Thérèse Raquin, J'accuse e Nana
PremiosCabaleiro da Lexión de Honra e oficial da Lexión de Honor
editar datos en Wikidata ]
Émile Zola
Émile Zola

Émile Zola, nado en París o 2 de abril de 1840 e finado o 29 de setembro de 1902, foi un novelista francés, principal representante do naturalismo, é un dos novelistas franceses máis populares, o máis publicado, traducido e comentado sobre o mundo. Este escribiu numerosas obras que foron adaptadas ao cine e á televisión.

A súa vida e obra foron obxecto de moitos estudos históricos. Na literatura, é coñecido por Les Rougon-Macquart, mural romántico en vinte volumes que representan a sociedade francesa durante o Segundo Imperio e que retrata a traxectoria da familia Rougon-Macquart, a través das súas diversas xeracións e cada unha das cales representa unha era particular e a xeración é obxecto dunha novela.

Traxectoria

Fillo dun enxeñeiro italiano, pasou a infancia en Aix-en-Provence ata que regresou á capital de Francia ós 18 anos. Fracasou nos estudos e entrou a traballa na librería Hachette como dependente. Nesa época publicou os seus primeiros artigos en varios diarios.

Relacionouse con personalidades coma Gustave Flaubert e Alphonse Daudet e está considerado o líder dos naturalistas. A súa participación na revisión do caso Dreyfus, ao final da súa vida, custoulle o exilio. As campañas de odio antisemita incitan a Émile Zola a favorecer aos xudeus. O seu primeiro artigo publicouse o próximo día en Le Figaro, seguido de "Le Syndicat" o 1 de decembro e "Procès-verbal" o 5 de decembro. Conclúe coa frase profética, que permaneceu famosa: "A verdade está en movemento e nada vai detela". O verdadeiro traidor no lugar de Alfred Dreyfus, o comandante Walsin Esterhazy, é denunciado e xulgado por un tribunal marcial en París o 10 de xaneiro de 1898. É absolto o día seguinte. Despois da condena dun inocente, é a absolución do culpable, o que trae a Zola á reacción. Esta era extremadamente enérxica o que o levou a escribir o artigo "J'accuse...!" no xornal L'Aurore.

Obras

Novelas e novelas curtas

    • Contes à Ninon, J. Hetzel et A. Lacroix, Paris, 1864.
    • La confession de Claude, A. Lacroix, Verboeckhoven et Cie, Paris, 1865.
    • Le vœu d'une morte, A. Faure, Paris, 1866.
    • Les mystères de Marseille, A. Arnaud, Marseille, 1867.
    • Thérèse Raquin, A. Lacroix, Verboeckhoven et Cie, Paris, 1867. Traducida ao galego por Isabel Soto, Hugin e Munin, Colección XIX, 2017, ISBN 978-84-945403-0-1.
    • Madeleine Férat, A. Lacroix, Verboeckhoven et Cie, Paris, 1868.
    • Nouveaux contes à Ninon, Charpentier, Paris, 1878.
    • Les soirées de Médan (1880; con Maupassant, Huysmans, Léon Hennique, Henri Céard e Paul Alexis, Charpentier, Paris).
    • Madame Sourdis (1880)
    • Le Capitaine Burle, Charpentier, Paris, 1882.
    • Naïs Micoulin, Charpentier, Paris, 1884.
  • A serie dos Rougon-Macquart
    • La Fortune des Rougon, A. Lacroix, Verboeckhoven et Cie, Paris, 1870.
    • La Curée, A. Lacroix, Verboeckhoven et Cie, Paris, 1871.
    • Le Ventre de Paris, Charpentier, Paris, 1873.
    • La Conquête de Plassans, Charpentier, Paris, 1874.
    • La Faute de l'abbé Mouret, Charpentier, Paris, 1875.
    • Son Excellence Eugène Rougon, Charpentier, Paris, 1876.
    • L'Assommoir, Charpentier, Paris, 1878.
    • Une page d'amour, Charpentier, Paris, 1878.
    • Nana, Charpentier, Paris, 1880.
    • Pot-Bouille, Charpentier, Paris, 1882.
    • O gozo das damas (Au Bonheur des Dames, Charpentier, Paris, 1883). Tradución de Celia Recarey Rendo (Irmás Cartoné: 2015).
    • La Joie de vivre, Charpentier, Paris, 1883.
    • Germinal, Charpentier, Paris, 1883.
    • L'Œuvre, Charpentier, Paris, 1885.
    • La Terre, Charpentier, Paris, 1887.
    • Le Rêve, Charpentier, Paris, 1888.
    • La Bête humaine, Charpentier, Paris, 1890.
    • L'Argent, Charpentier, Paris, 1891.
    • La Débâcle, Charpentier et Fasquelle, Paris, 1892.
    • Le Docteur Pascal, Charpentier et Fasquelle, Paris, 1893.
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Émile Zola
Listen to this article