Liga de Campións da UEFA 2009-10
From Wikipedia, the free encyclopedia
Remove ads
A tempada 2009-10 da Liga de Campións foi a 55ª edición da máxima competición continental de fútbol en Europa, a Liga de Campións, organizada pola UEFA.

Nesta edición o Inter de Milán se proclamou Campión de Europa por 3ª vez na súa historia.
Remove ads
Primeira Fase
Grupo A
Grupo B
Grupo C
Grupo D
Grupo E
Grupo F
Grupo G
Grupo H
Remove ads
Segunda Fase
Na fase de Play Offs, os equipos xogan entre si dous partidos a ida e volta, menos na final que é a un partido en campo neutral.
Oitavos de final | Cuartos de final | Semifinais | Final | |||||||||||||||
16/17/23/24 de febreiro - 9/10/16/17 de marzo |
30/31 de marzo-6/7 de abril | 20/21 de abril-27/28 de abril | 22 de maio (Madrid) | |||||||||||||||
![]() |
2 | 2 | ||||||||||||||||
![]() |
1 | 3 | ||||||||||||||||
![]() |
2 | 2 | ||||||||||||||||
![]() |
1 | 3 | ||||||||||||||||
![]() |
2 | 0 | ||||||||||||||||
![]() |
3 | 4 | ||||||||||||||||
![]() |
1 | 3 | ||||||||||||||||
![]() |
0 | 0 | ||||||||||||||||
![]() |
1 | 1 | ||||||||||||||||
![]() |
0 | 1 | ||||||||||||||||
![]() |
3 | 0 | ||||||||||||||||
![]() |
1 | 1 | ||||||||||||||||
![]() |
0 | 1 | ||||||||||||||||
![]() |
1 | 2 | ||||||||||||||||
![]() |
0 | |||||||||||||||||
![]() |
2 | |||||||||||||||||
![]() |
2 | 1 | ||||||||||||||||
![]() |
1 | 0 | ||||||||||||||||
![]() |
1 | 1 | ||||||||||||||||
![]() |
0 | 0 | ||||||||||||||||
![]() |
1 | 2 | ||||||||||||||||
![]() |
1 | 1 | ||||||||||||||||
![]() |
3 | 0 | ||||||||||||||||
![]() |
1 | 1 | ||||||||||||||||
![]() |
2 | 0 | ||||||||||||||||
![]() |
1 | 5 | ||||||||||||||||
![]() |
2 | 1 | ||||||||||||||||
![]() |
2 | 4 | ||||||||||||||||
![]() |
1 | 0 | ||||||||||||||||
![]() |
1 | 4 |
Remove ads
Final
Competición | Liga de Campións da UEFA | ||
Tempada | 2009-10 | ||
Estadio | Santiago Bernabéu (Madrid) | ||
Capacidade | 80.100 | ||
Campión | Inter de Milán | ||
Finalista | Bayern Múnic | ||
Resultado | 2 - 0 | ||
|
A final se disputou no Estadio Santiago Bernabéu de Madrid o día 22 de maio de 2010. Se enfrontaban o Bayern Múnic e o Inter de Milán nunha final inédita. Os alemáns tiñan o obxectivo de acadar o seu 5º título, e os italianos o 3º. A última presenza do Bayern nunha final fora en 2001, ano no que venceu fronte ó Valencia CF a 4ª Copa de Europa da súa historia, tralas vitorias de 1974, 1975 e 1976. No caso do Inter, campión nos anos 1964 e 1965, non chegaba a unha final dende 1972.
Os dous equipos chegaban á final dirixidos por adestradores cunha Copa de Europa xa no seu palmarés. Louis van Gaal, adestrador do Bayern, xa fora campión en 1995 cando dirixía ó Ajax de Amsterdam. Pola outra banda, José Mourinho, adestrador do Inter, tamén tiña no seu palmarés unha Copa de Europa, a gañada en 2004 co FC Porto.
O camiño de ámbolos dous equipos ata chegar á final foi duro. O Bayern tivo que eliminar a Fiorentina en oitavos de final, ó Manchester United (campión en 2008) en cuartos de final, e ó O. Lyon nas semifinais. O Inter se enfrontou ó Chelsea FC en oitavos, ó CSKA Moscova en cuartos, e ó FC Barcelona (campión en 2009) nas semifinais.
O inglés Howard Webb foi elixido para arbitrar a final. O encontro foi dominado polo Bayern, que tivo a posesión do balón un 66'55% do tempo, por un 33'45% para o Inter. Os italianos empregaron a estratéxia de agardar na súa área defendendo para saír ó ataque con velocidade cando recuperaban o balón. O resultado foi que o Bayern disparou 23 veces, 4 delas entre os tres paus. O Inter só disparou 11 veces, 4 entre os tres paus. O Bayern tirou 6 saques de curruncho, por 2 do Inter.[1]
A pesar de tódolos marcadores positivos para o Bayern no encontro, foi o Inter o que se adiantou no minuto 35, cando o dianteiro arxentino Diego Milito (designado mellor xogador da final) marcou na súa primeira oportunidade. No minuto 70 Milito volveu a marcar, nunha contra.
No Bayern destacou o xogo do holandés Arjen Robben, que tentou 8 disparos á portería de Julio Cesar. No Inter destacou Wesley Sneijder, que tirou 6 veces a porta.
Ó remate do encontro Franz Beckenbauer, presidente de honra do Bayern, comentou que a ausencia do atacante francés Franck Ribéry fora determinante. Na rolda de prensa posterior ó encontro, José Mourinho anunciou que deixaba o Inter de Milán para asinar co Real Madrid CF.
Esta vitoria supuxo o 3º título de campión de Europa para o Inter de Milán, un título que non tiña dende había 45 anos.
Remove ads
Táboa de goleadores
Véxase tamén
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Remove ads