Arbeidsfactor

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

De arbeidsfactor of vermogensfactor is de verhouding tussen het werkelijke vermogen en het schijnbare vermogen in een wisselspanningsinstallatie.

Arbeidsfactor tussen werkelijk vermogen (P) en het schijnbaar vermogen (S)

Het schijnbare vermogen is het product van de effectieve waarde van de elektrische spanning en van de elektrische stroomsterkte, en wordt uitgedrukt in de eenheid voltampère:

Het werkelijke vermogen is de per tijdseenheid overgebrachte hoeveelheid energie, het deel van het vermogen dat daadwerkelijk wordt omgezet in warmte en arbeid. Het wordt uitgedrukt in watt (W):

In een gelijkstroomcircuit is het werkelijke vermogen gelijk aan het product van de spanning en de stroomsterkte:

In een wisselspanningcircuit met alleen een ohmse impedantie geldt een dergelijke relatie voor de effectieve waarden:

Is er ook een niet-ohmse (reactieve) component van de impedantie, dan is er een faseverschil tussen spanning en stroom, of ook is er een afwijking als gevolg van het niet-sinusvormig karakter van spanning of stroom.