Eilandperron

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Een eilandperron is een perron dat aan ten minste twee tegenoverliggende zijden direct wordt begrensd door sporen of rijbanen. Eilandperrons komen zowel voor op trein- als busstations. Bij een perron gelegen tussen twee kopsporen die toegankelijk zijn vanaf het kopeinde gebruikt men de term middenperron vermits er geen sprake is van een eiland.

Platform_types.svg
Het eilandperron is in dit diagram aangegeven met nummers 3 en 4, 2 is een middenperron en 1 een zijperron
Bad_Sulza_%28Duitsland%29_station.jpg
Voorbeeld van een eilandperron in de Duitse plaats Bad Sulza

In de praktijk hoeft een eilandperron echter niet aan beide zijden gebruikt te worden, bijvoorbeeld omdat het andere spoor alleen voor doorgaande treinen is bestemd. Op dubbelsporige spoorwegstations aan verder enkelsporige lijnen komt het voor dat er een smal perron tussen beide sporen ligt, dat enkel aan één zijde kan en mag worden gebruikt. Bij bus- en tramstations spreekt men pas van een eilandperron als het perron daadwerkelijk aan (ten minste) twee tegenoverliggende zijden kan worden gebruikt voor het in- en uitstappen van passagiers.

De toegang tot eilandperrons kan gelijkvloers plaatsvinden op bus-, tram- en treinstations. Vaak is er een overweg bij het station, en de reizigers kunnen dan vanaf de overweg op het perron komen. Uit veiligheidsoverwegingen heeft zeker op grotere stations een ongelijkvloerse toegang via een voetgangerstunnel of -brug de voorkeur.

Oops something went wrong: