For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for FRELIMO.

FRELIMO

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Frente de Libertação de Moçambique
Bevrijdingsfront van Mozambique
Logo
Personen
Partijvoorzitter Filipe Nyusi
Mandaten
Zetels Assembleia da República
184 / 250
Geschiedenis
Opgericht 25 juni 1962
Algemene gegevens
Actief in Mozambique
Hoofdkantoor Maputo
Richting Centrum-links/links
Ideologie Historisch (1962-1989):
Communisme
Marxisme-leninisme
Linksnationalisme
Heden (1989-):
Democratisch socialisme
Sociaaldemocratie
Kleuren Rood
Jongerenorganisatie Organização da Juventude Moçambicana
Portaal 
Portaalicoon
 
Politiek

FRELIMO (Portugees: Frente de Libertação de Moçambique, d.i. Bevrijdingsfront van Mozambique) is de belangrijkste politieke partij in Mozambique. De partij is al sinds de onafhankelijkheid in 1975 aan de macht in het land. Haar machtsbasis is vooral te vinden onder het Shangaan volk.

FRELIMO werd in 1962 in Dar es Salaam opgericht als bevrijdingsfront dat zich keerde tegen de Portugese overheersing van Mozambique. Medeoprichter Eduardo Mondlane was de eerste voorzitter van FRELIMO. FRELIMO was in haar beginjaren in feite een bundeling van de bevrijdingsbewegingen:

  • UDE-NAMO - União Democrática Nacional de Moçambique (Nationaal Democratische Unie van Mozambique);
  • MANU - Mozambique African National Union (Mozambikaanse Afrikaanse Nationale Unie);
  • UMANI - União Nacional Africana para Moçambique Independente (Afrikaanse Nationale Unie voor de Onafhankelijkheid van Mozambique).

In 1963 werd het hoofdkwartier in Dar es Salaam (Tanzania) gehuisvest. FRELIMO begon een guerrillastrijd tegen de Portugezen en sinds 1964 controleerde FRELIMO het noorden van het land. De beweging ontving zowel de steun van de westerse wereld als van de Sovjet-Unie. In 1969 werd de gematigde Mondlane in het hoofdkwartier van de FRELIMO in Dar es Salaam vermoord, mogelijk door radicale elementen binnen FRELIMO. Nadien vond er een radicalisering binnen de beweging plaats. In de jaren 70 groeide het aantal FRELIMO-strijders uit tot ca. 7000 mannen en vrouwen. Dankzij haar guerrillatechnieken bleef FRELIMO het noorden, en later het midden van het land controleren, ondanks de 60.000 Portugese militairen die in Mozambique aanwezig waren om hen te bestrijden.

Na de Anjerrevolutie in Portugal (1974) waarbij minister-president Marcello Caetano werd afgezet, begon de nieuwe Portugese regering te onderhandelen met FRELIMO (1974-1975). Op 20 september 1974 kreeg Mozambique autonomie en op 25 juni 1975 werd de Volksrepubliek Mozambique uitgeroepen.

Met militaire steun van Cuba en de Sovjet-Unie wist FRELIMO-leider en president Samora Machel van Mozambique een eenpartijstaat te maken met FRELIMO (nu omgevormd tot politieke partij) als enige toegestane partij. Machel koos voor een socialistische koers. Meer dan een miljoen vluchtelingen aan de rand van de steden werden met geweld teruggestuurd naar het platteland, waarbij meer dan 100.000 mensen om het leven kwamen. Alle Portugezen werden het land uitgestuurd, ook de ontwikkelingswerkers die juist FRELIMO hadden gesteund. Door dit beleid stortte de economie in en verviel de infrastructuur van het land.

Burgeroorlog

Direct na de onafhankelijkheid begon de burgeroorlog tussen de FRELIMO-regering en de anti-communistische RENAMO, een bevrijdingsbeweging die eerst door Rhodesië en later door Zuid-Afrika werd gesteund. In 1992 volgde een vredesverdrag.

President Samora Machel kwam in 1986 tijdens een vliegtuigongeluk om het leven en werd opgevolgd door Joaquim Chissano die zowel president van de volksrepubliek werd als voorzitter van FRELIMO. De gematigde Chissano schafte in 1989 het marxistisch socialisme als partijideologie af en maakte in 1990 een einde aan de eenpartijstaat. In 1994 volgden er democratische verkiezingen waarbij Chissano als president werd herkozen. In 1999 werd Chissano opnieuw gekandideerd door FRELIMO en wederom herkozen.

Kritiek op Chissano en ook op de partij, leidde er in 2004 toe dat Chissano zich niet meer voor het presidentschap kandideerde. FRELIMO schoof Armando Guebuza naar voren die op 1 en 2 december 2004 tot president van Mozambique werd gekozen. Chissano bleef leider van de partij.

Eerste secretarissen van FRELIMO

Voorzitters van FRELIMO

[het marxisme werd op 30 juli 1989 afgeschaft als partijideologie, vanaf 1990 werd de leidende rol van FRELIMO afgeschaft]

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
FRELIMO
Listen to this article

This browser is not supported by Wikiwand :(
Wikiwand requires a browser with modern capabilities in order to provide you with the best reading experience.
Please download and use one of the following browsers:

This article was just edited, click to reload
This article has been deleted on Wikipedia (Why?)

Back to homepage

Please click Add in the dialog above
Please click Allow in the top-left corner,
then click Install Now in the dialog
Please click Open in the download dialog,
then click Install
Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list,
then click Install
{{::$root.activation.text}}

Install Wikiwand

Install on Chrome Install on Firefox
Don't forget to rate us

Tell your friends about Wikiwand!

Gmail Facebook Twitter Link

Enjoying Wikiwand?

Tell your friends and spread the love:
Share on Gmail Share on Facebook Share on Twitter Share on Buffer

Our magic isn't perfect

You can help our automatic cover photo selection by reporting an unsuitable photo.

This photo is visually disturbing This photo is not a good choice

Thank you for helping!


Your input will affect cover photo selection, along with input from other users.