Ivoriaans voetbalelftal - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Ivoriaans voetbalelftal.

Ivoriaans voetbalelftal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ivoorkust
Bijnaam les Éléphants
FIFA-ranglijst 59 Gestegen 2 (7 april 2021)
Hoogste ranking 12e (feb 2013, apr-
mei 2013)
Laagste ranking 75e (maa-mei 2004)
Associatie FIF
Bondscoach
Patrice Beaumelle
Stadion Stade Félix Houphouët-Boigny, Abidjan
Meeste interlands Didier Zokora (121)
Topscorer Didier Drogba (65)
Wedstrijden
Eerste interland:
 Ivoorkust 3-2 Dahomey

(Antananarivo, Madagaskar, 13 april 1960)
Grootste overwinning:
 Ivoorkust 11-0 Centr.-Afrik. Rep. 

(Abidjan, Ivoorkust; 27 december 1961)
Grootste nederlaag:
 Nederland 5-0 Ivoorkust 

(Rotterdam, Nederland; 4 juni 2017)
Wereldkampioenschap
Optredens 3 (eerste keer: 2006)
Beste resultaat Eerste ronde (2006, 2010, 2014)
Afrika Cup
Optredens 21 (eerste keer: 1965)
Beste resultaat Winnaar (1992, 2015)
FIFA Confederations Cup
Optredens 1 (eerste keer: 1992)
Beste resultaat Vierde plaats (1992)
Thuis
Uit
ÊFinale Afrika Cup 2015
ÊFinale Afrika Cup 2015

Het Ivoriaans voetbalelftal is een team van voetballers dat Ivoorkust vertegenwoordigt bij internationale wedstrijden zoals de (kwalificatie)wedstrijden voor het WK en het Afrikaans kampioenschap. De Fédération Ivoirienne de Football werd in 1960 opgericht en is aangesloten bij de CAF en de FIFA (sinds 1964). De grootste sportieve successen werden behaald in 1992 en 2015 toen het land de Afrika Cup won.

Deelnames aan internationale toernooien

Ivoorkust deed in de kwalificatiereeks voor het Wereldkampioenschap voetbal 1974 voor het eerst mee. Op 15 oktober speelde het in Freetown tegen Sierra Leone en won deze wedstrijd met 1–0. Ivoorkust zou zich niet kwalificeren door het verlies tegen Marokko in de derde ronde. Ook in de jaren daarna (tussen 1978 en 2002) zou Ivoorkust zich niet weten te plaatsen voor een eindtoernooi. Tussen 2006 en 2014 wist Ivoorkust zich drie keer achter elkaar te kwalificeren voor het hoofdtoernooi. De eerste wedstrijd was op 10 juni tegen Argentinië en werd verloren met 1–2. Voor Ivoorkust scoorde Didier Drogba. Ook de tweede wedstrijd ging verloren, tegen Nederland werd het ook (1–2). In deze wedstrijd scoorde Bakari Koné. Ivoorkust was na 2 wedstrijden uitgeschakeld en had in de laatste wedstrijd dus onvoldoende aan de zege (3–2) tegen Servië en Montenegro. Ook op de toernooien van 2010 en 2014 strandde Ivoorkust als derde in de poule. Op ieder toernooi werd eenmaal gewonnen. In 2010 was er een overwinning op Noord-Korea (3–0) en in 2014 was er een overwinning op Japan (2–1). Ivoorkust had zich bijna geplaatst. Vlak voor tijd stond het gelijk tegen Griekenland en dat was voor Ivoorkust voldoende. In 93e minuut kreeg Griekenland echter een strafschop waardoor zij alsnog wonnen het doorgingen naar de volgende ronde (2–1). Ivoorkust deed in 1992 mee aan de voorloper van de Confederations Cup, het Koning Fahd Toernooi. Er deden toen nog vier landen mee. Ivoorkust plaatste zich voor dit toernooi omdat het de Afrika Cup van 1992 wist te winnen. Op het toernooi speelde het gelijk de halve finale tegen Argentinië, deze ging verloren met 0–4. De wedstrijd om de derde plek ging ook verloren. Tegen de Verenigde Staten werd het 2–5.

Wereldkampioenschap[bewerken | brontekst bewerken]

Wereldkampioenschap voetbal overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
19301970 Geen deelname
1974
Niet gekwalificeerd
1978
Niet gekwalificeerd
1982
Geen deelname
1986
Niet gekwalificeerd
1990
Niet gekwalificeerd
1994
Niet gekwalificeerd
1998
Niet gekwalificeerd
2002
Niet gekwalificeerd
2006
Groepsfase 3 1 0 2 5 6 (Kwal.)
2010
Groepsfase 3 1 1 1 4 3 (Kwal.)
2014
Groepsfase 3 1 0 2 4 5 (Kwal.)
2018
Niet gekwalificeerd
2022
Kwalificatie bezig

Confederations Cup (Koning Fahd Cup)[bewerken | brontekst bewerken]

FIFA Confederations Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
1992
Vierde 2 0 0 2 2 9
19972017 Geen deelname

In 1965 deed Ivoorkust voor het eerst mee aan de Afrika Cup. Het land won in de poulefase van Congo-Kinshasa maar verloor van Ghana. Daardoor werd Ivoorkust tweede in de poule maar mocht het wel de wedstrijd om de derde plek spelen. In die wedstrijd werd gewonnen van Senegal. Ook in 1968 was dit het resultaat. Ivoorkust verloor ook dit keer van Ghana, nu in de halve finale. De wedstrijd om de derde plek werd gewonnen van Ethiopië. Ivoorkust werd kampioen in 1992. Zowel in de halve finale (tegen Kameroen) als de finale (tegen Ghana) werd het 0–0. Tweemaal won Ivoorkust de strafschoppenserie die volgde. In de finale eindigde de serie in 11–10. Baffoe miste in die wedstrijd voor Ghana. In 2006 bereikte Ivoorkust weer de finale. Ook dit keer was de uitslag 0–0 en moesten er strafschoppen genomen worden. voor Ivoorkust miste Didier Drogba de eerste strafschop en Bakari Koné de derde. Egypte won uiteindelijk met 4–2. Die tweede plek was er in 2012 wederom. De uitslag in de finale tegen Zambia was 0–0. De strafschoppenserie die dit keer volgde eindigde in een 8–7 overwinning voor Zambia. Drie jaar later werd het land wel weer kampioen. De uitslag was weer 0–0. Ook nu moesten strafschoppen de winnaar aanwijzen. Hoewel de eerste twee strafschoppen gemist werden door Ivoorkust won het toch. Ghana miste namelijk de derde en vierde strafschop en uiteindelijk eindigde de serie in 9–8.

Aan de overwinning ging een harde wedstrijd vooraf tussen Ivoorkust en Ghana. Serey Die was namens Ivoorkust de eerste die zich misdroeg, toen hij Mubarak Wakaso in de edele delen schopte[1]. Scheidsrechter Bakary Gassama deed de overtreding af met een gele kaart. De arbiter uit Gambia, op het Wereldkampioenschap voetbal 2014 in Brazilië actief bij Nederland tegen Chili (2-0), hield later ook de kaarten op zak toen Eric Bailly en Harrison Afful elkaar een kopstoot gaven.

Afrika Cup[bewerken | brontekst bewerken]

Afrika Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
19571963 Geen deelname
1965
Derde 3 2 0 1 5 4 (Kwal.)
1968
Derde 5 3 1 1 9 6 (Kwal.)
1970
Vierde 5 2 1 2 11 9 (Kwal.)
1972
Niet gekwalificeerd
1974
Groepsfase 3 0 2 1 2 5 (Kwal.)
1976
Niet gekwalificeerd
1978
Gediskwalificeerd
1980
Groepsfase 3 0 2 1 2 3 (Kwal.)
1982
Geen deelname
1984
Groepsfase 3 1 0 2 4 4
1986
Derde 5 3 0 2 7 5 (Kwal.)
1988
Groepsfase 3 0 3 0 2 2 (Kwal.)
1990
Groepsfase 3 1 0 2 3 5 (Kwal.)
1992
Kampioen 5 2 3 0 4 0 (Kwal.)
1994
Derde 5 3 1 1 11 5
1996
Groepsfase 3 1 0 2 2 5 (Kwal.)
1998
Kwartfinale 4 2 2 0 10 6 (Kwal.)
2000
Groepsfase 3 1 1 1 3 4 (Kwal.)
2002
Groepsfase 3 0 1 2 1 4 (Kwal.)
2004
Niet gekwalificeerd
2006
Tweede 6 3 2 1 6 5 (Kwal.)
2008
Vierde 6 4 0 2 16 9 (Kwal.)
2010
Kwartfinale 3 1 2 0 5 4 (Kwal.)
2012
Tweede 6 5 1 0 9 0 (Kwal.)
2013
Kwartfinale 4 2 1 1 8 5 (Kwal.)
2015
Kampioen 6 3 3 0 9 4 (Kwal.)
2017
Groepsfase 3 0 2 1 2 3 (Kwal.)
2019
Kwartfinale 5 3 1 1 7 3 (Kwal.)
2021
Gekwalificeerd (Kwal.)
2023
Gekwalificeerd als gastland
2025
Toernooi moet nog beginnen

African Championship of Nations[bewerken | brontekst bewerken]

African Championship of Nations overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
2009
Groepsfase 3 0 1 2 0 4
2011
Groepsfase 3 1 0 2 2 4 (Kwal.)
2014
Niet gekwalificeerd
2016
Derde 6 4 0 2 10 4 (Kwal.)
2018
Groepsfase 3 0 1 2 0 3 (Kwal.)
2020
Niet gekwalificeerd

Het Ivoriaans B-elftal nam één keer als gast deel aan de CECAFA Cup. In de groepsfase werden de wedstrijden tegen Zanzibar en Soedan gewonnen. In de kwartfinale moest Ivoorkust tegen Malawi en de halve finale tegen Ethiopië. Beide wedstrijden werden gewonnen met 1–0. In de finale werd verloren van Tanzania met 0–1. De West African Nations Cup is voor landen die lid zijn van de WAFU. Er waren vier deelnames. In 1983 en 1984 wist Ivoorkust derde te worden. In 1982 vierde.

West African Nations Cup[bewerken | brontekst bewerken]

West African Nations Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
1982
Vierde 5 0 5 0 11 11
1983
Derde 4 1 1 2 2 4
1984
Derde 5 2 2 1 7 6
1986
Geen deelname
1987
Groepsfase 3 1 0 2 1 3
Totaal 4/5 17 4 8 5 21 24

WAFU Nations Cup[bewerken | brontekst bewerken]

WAFU Nations Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
20102013 Geen deelname
2017
Groepsfase 3 0 2 1 0 1
2019
Halve finale 3 1 1 1 5 4

CECAFA Cup[bewerken | brontekst bewerken]

CECAFA Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
2010
Tweede 6 4 0 2 7 3

Interlands

Zie Interlands Ivoriaans voetbalelftal 2010-2019 voor de meest actuele gespeelde en komende interlands van Ivoorkust.

FIFA-wereldranglijst

1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
33
25
20
51
52
44
53
51
44
64
70
40
42
18
37
29
16
21
16
14
17
28
19
34
61
65

Bondscoaches

2004–2007
Henri Michel
2007
Jacques Monclar
2007–2008
Ulrich Stielike
2008
Gérard Gili (ad interim)
2008–2010
Vahid Halilhodžić
2010
Sven-Göran Eriksson
2010–2012
François Zahoui
2012–2014
Sabri Lamouchi
2014–2015
Hervé Renard
2015–2017
Michel Dussuyer
2017
Marc Wilmots
2017–Heden
Ibrahim Kamara

Huidig team

De volgende spelers werden in januari 2017 door bondscoach Michel Dussuyer opgeroepen voor de Afrika Cup.

Interlands en doelpunten bijgewerkt tot en met 24 januari 2017.

Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Sayouba Mandé 4 0
Stabæk
16 Sylvain Gbohouo 28 0
Mazembe
23 Badra Ali Sangaré 11 0
Tanda
Verdediging
4 Lamine Koné 9 0
Sunderland
5 Wilfried Kanon 20 1
ADO Den Haag
17 Serge Aurier 39 1
Paris Saint-Germain
18 Adama Traoré 9 0
Basel
19 Simon Deli 8 0
Slavia Praag
21 Eric Bailly 21 0
Manchester United
22 Mamadou Bagayoko 6 0
OH Leuven
Middenveld
3 Serge N'Guessan 14 2
Nancy
6 Jean Seri 13 1
Nice
7 Victorien Angban 6 0
Granada
10 Cheick Doukouré 16 0
Metz
11 Franck Kessié 15 0
AC Milan
15 Max Gradel 55 9
Bournemouth
20 Serey Die
36 1
Basel
Aanval
2 Nicolas Pépé 3 0
Angers
8 Salomon Kalou 93 28
Hertha BSC
9 Wilfried Zaha 5 1
Crystal Palace
12 Wilfried Bony 52 15
Stoke City
13 Giovanni Sio 21 3
Stade Rennes
14 Jonathan Kodjia 9 4
Aston Villa

Bekende (oud-)spelers

Zie Lijst van spelers van het Ivoriaanse voetbalelftal voor een lijst met spelers met minimaal veertig interlands

Barry Boubacar Copa
Sekou Cissé
Aruna Dindane
Didier Drogba

Emmanuel Eboué
Bonaventure Kalou
Salomon Kalou
Arouna Koné

Arsène Né
Marco Né
Cheik Tioté
Kolo Touré

Yaya Touré
Gilles Yapi Yapo
Didier Zokora
Abdul Kader Keïta

FIF · A-internationals · Selecties · Bondscoaches · Statistieken · Ivoriaans vrouwenelftal · Ivoorkust U21 · Ivoorkust U20 · Ivoorkust U19 · Ivoorkust U18 · Ivoorkust U17

1960 – 1969 · 1970 – 1979 · 1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019

WK 2006 · OS 2008 · WK 2010 · WK 2014

1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019

Algerije · Angola · Argentinië · België · Benin · Bosnië en Herzegovina · Botswana · Brazilië · Burkina Faso · Burundi · Centraal-Afrikaanse Republiek · Chili · Colombia · Comoren · Congo-Brazzaville · Congo-Kinshasa · Duitsland · Egypte · El Salvador · Equatoriaal-Guinea · Ethiopië · Frankrijk · Gabon · Gambia · Ghana · Griekenland · Guinee · Hongarije · Israël · Italië · Japan · Jordanië · Kameroen · Koeweit · Liberia · Libië · Madagaskar · Malawi · Mali · Marokko · Mauritanië · Mauritius · Mexico · Moldavië · Mozambique · Namibië · Nederland · Niger · Nigeria · Noord-Korea · Oeganda · Oostenrijk · Paraguay · Polen · Portugal · Qatar · Roemenië · Rusland · Rwanda · Senegal · Servië · Servië en Montenegro · Sierra Leone · Slovenië · Soedan · Spanje · Tanzania · Togo · Tunesië · Turkije · Verenigde Staten · Zambia · Zimbabwe · Zuid-Afrika · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland

Wedstrijden in detail

Argentinië (2006) · Colombia (2014) · Ghana (2015) · Griekenland (2014) · Japan (2014) · Nederland (2006) · Noord-Korea (2010) · Servië en Montenegro (2006) · Zambia (2012)

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Ivoriaans voetbalelftal
Listen to this article