Kameroens voetbalelftal - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Kameroens voetbalelftal.

Kameroens voetbalelftal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Kameroen
Bijnaam De Ontembare Leeuwen
FIFA-ranglijst 55 Gedaald 5 (7 april 2021)
Hoogste ranking 11e (nov 2006-jan 2007,
nov-dec 2009)
Laagste ranking 79e (feb-maa 2013)
Associatie FCF
Bondscoach vacant
Stadion Ahmadou Ahidjo Stadion, Yaoundé
Meeste interlands Rigobert Song (137)
Topscorer Samuel Eto'o (56)
Wedstrijden
Eerste interland:
Belgisch-Congo 3–2 Frans-Kameroen

(Leopoldstad, Belgisch-Congo; 5 sept. 1956)
Grootste overwinning:
 Kameroen 9–0 Tsjaad 

(Kinshasa, Congo-Kinshasa; 5 april 1965)
Grootste nederlaag:
 Noorwegen 6–1 Kameroen 

(Oslo, Noorwegen; 31 oktober 1990)
 Rusland 6–1 Kameroen 

(San Francisco, Verenigde Staten; 28 juni 1994)
 Costa Rica 5–0 Kameroen 

(San José, Costa Rica; 9 maart 1997)
Wereldkampioenschap
Optredens 7 (eerste keer: 1982)
Beste resultaat Kwartfinale (1990)
Afrikaans kampioenschap
Optredens 17 (eerste keer: 1970)
Beste resultaat Winnaar (1984, 1988,
2000, 2002, 2017)
FIFA Confederations Cup
Optredens 3 (eerste keer: 2001)
Beste resultaat Verliezend finalist (2003)
Thuis
Uit
Finale Afrika Cup – 2008
Finale Afrika Cup – 2008
Afrika Cup – 2010
Afrika Cup – 2010
Tegen Denemarken – WK 2010
Tegen Denemarken – WK 2010
Tegen Nederland – WK 2010
Tegen Nederland – WK 2010
Tegen Brazilië – WK 2014
Tegen Brazilië – WK 2014
Tegen Marokko
Tegen Marokko

Het Kameroens voetbalelftal is een team van voetballers dat Kameroen vertegenwoordigt bij internationale wedstrijden en competities, zoals de strijd om de CEMAC Cup en de (kwalificatie)wedstrijden voor het WK en de Afrika Cup. Bijnaam van de spelers van Kameroen is De Ontembare Leeuwen. Begin jaren negentig van de 20e eeuw was Kameroen het succesvolste Afrikaanse team.

De Fédération Camerounaise de Football werd in 1959 opgericht en is aangesloten bij de CAF en de FIFA (sinds 1964). Het Kameroens voetbalelftal behaalde in november 2006 met de 11e plaats voor het eerste de hoogste positie op de FIFA-wereldranglijst, in januari 2007 en november 2009 werd deze positie ook bereikt. In oktober 2012 werd met de 71e plaats de laagste positie bereikt.

Deelnames aan internationale toernooien

Wereldkampioenschap

Tijdens haar debuut op het WK van 1982 werd Kameroen in de eerste ronde uitgeschakeld, ondanks het feit dat de ploeg van de Franse bondscoach Jean Vincent geen enkele wedstrijd verloor. Er werd drie keer gelijkgespeeld, onder meer tegen de latere wereldkampioen (Italië) en nummer drie van het toernooi (Polen).

Kameroen slaagde er als tweede Afrikaans land in (na Marokko op het WK van 1986) om de tweede ronde van een WK te bereiken, en het was het eerste Afrikaanse land dat de kwartfinales wist te bereiken. Dit lukte De Ontembare Leeuwen bij het WK van 1990 in Italië. In de openingswedstrijd van dat toernooi zorgde de ploeg direct voor een daverende verrassing door de titelverdediger Argentinië met 1-0 te verslaan. Smaakmaker van het toernooi was de 38-jarige Roger Milla, die vier keer scoorde en dat telkens vierde met een dansje bij de cornervlag.

Met uitzondering van 2006 en 2018 was het Afrikaanse land na 1990 op elk WK actief, maar strandde het telkens in de eerste ronde. Zo ook bij het WK van 2010 in Zuid-Afrika doordat de eerste twee wedstrijden tegen Japan (0-1) en Denemarken (1-2) werden verloren.

Mislukte kwalificatie WK 2006

Kameroen ontbrak op het wereldkampioenschap 2006. In de laatste kwalificatiewedstrijd had Kameroen aan winst in de thuiswedstrijd tegen Egypte genoeg voor plaatsing. Die klus leken De Ontembare Leeuwen zonder veel moeite te kunnen klaren. Na de vroege 1-0 van Rudolph Douala maakte Mohamed Shawky echter tien minuten voor tijd de gelijkmaker. In de laatste minuut kreeg Kameroen nog een strafschop, waardoor het WK toch nog binnen leek. Pierre Womé schoot de bal echter op de paal. Hierdoor eindigde Ivoorkust als groepswinnaar en miste Kameroen het WK. Womé moest het land ontvluchten en had het de weken na de uitschakeling nog zwaar te verduren; zijn huis werd in brand gestoken en hij werd met de dood bedreigd.

WK voetbal 2014

In 2014, bij het zevende optreden van Kameroen bij een WK-eindronde, wist de ploeg geen potten te breken, net als vier jaar eerder in Zuid-Afrika. Opnieuw verloren de Ontembare Leeuwen drie duels op rij en konden zij zodoende voortijdig naar huis. Op 28 juni eiste president Paul Biya binnen één maand een rapport over "de oorzaak van de roemloze campagne van de 'Ontembare Leeuwen' op het WK van 2014". Ook zijn Ghanese collega John Dramani Mahama[1] eiste opheldering over het teleurstellende optreden van zijn ploeg, die alleen tegen Duitsland (2-2) een puntje had weten te pakken.

Kameroen liet al voor het WK van zich horen door het vertrek naar Brazilië met bijna 24 uur te vertragen, omdat de spelers meer geld eisten van de nationale bond. De Ghanezen dreigden zelfs tijdens het WK met een staking. De regering van Mahama stuurde een vliegtuig met 3 miljoen dollar cash naar Brazilië om dat te voorkomen. De spelers onderling toonden zich ook niet van hun beste kant. Zo deelde Benoit Assou-Ekotto een kopstoot uit aan een medespeler.

WK voetbal 2018

Kameroen wist zich niet te plaatsen voor het Wereldkampioenschap voetbal 2018 in Rusland. In de derde ronde van de CAF-zonde eindigde de ploeg als derde in een groep met winnaar Nigeria, Zambia (tweede) en Algerije (vierde). De nationale voetbalbond van Kameroen nam daardoor op 4 december 2017 afscheid van bondscoach Hugo Broos. De Belg had de ploeg eerder dat jaar nog naar de eindzege geleid bij het toernooi om de Afrika Cup. Die prestatie kon hij geen passend vervolg geven[2].

Broos werd opgevolgd door de Nederlandse oud-international Clarence Seedorf, die werd geflankeerd door Patrick Kluivert[3]. De twee oud-spelers van AFC Ajax werden gepresenteerd op vrijdag 10 augustus 2018 in de hoofdstad Yaoundé. Seedorf en Kluivert tekenden een contract dat loopt tot en met de WK-eindronde van 2022. De eerste opdracht van de twee oud-internationals is de strijd om de Afrika Cup, die in juni 2019 in Egypte wordt gehouden. "We zijn ons ervan bewust dat het een zware klus gaat worden", zei Kluivert bij de perspresentatie. "Maar we houden van hard werken."

Resultaten wereldkampioenschap

Wereldkampioenschap voetbal overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
1966
Teruggetrokken
1970
Niet gekwalificeerd
1974
Niet gekwalificeerd
1978
Niet gekwalificeerd
1982
Groepsfase 3 0 3 0 1 1 (Kwal.)
1986
Niet gekwalificeerd
1990
Kwartfinale 5 3 0 2 7 9 (Kwal.)
1994
Groepsfase 3 0 1 2 3 11 (Kwal.)
1998
Groepsfase 3 0 2 1 2 5 (Kwal.)
2002
Groepsfase 3 1 1 1 2 3 (Kwal.)
2006
Niet gekwalificeerd
2010
Groepsfase 3 0 0 3 2 5 (Kwal.)
2014
Groepsfase 3 0 0 3 1 9 (Kwal.)
2018
Niet gekwalificeerd
2022
Kwalificatie bezig

Confederations Cup

In 2001 deed Kameroen mee aan de Confederations Cup omdat het land in 2000 de Afrika Cup wist te winnen. De eerste en tweede wedstrijd werden beiden verloren. Zowel tegen Brazilië als tegen Japan verloor Kameroen met 0–2. De laatste wedstrijd werd gewonnen met 2–0 van Canada, maar dit was onvoldoende voor een plek in de halve finale. In 2003 kwam Kameroen in een poule met Turkije (1–0), Brazilië (1–0) en de Verenigde Staten (0–0). Het land werd eerste in die poule. In de halve finale speelde Kameroen tegen Colombia. Tijdens die wedstrijd sloeg het noodlot toe, in de 72ste minuut zakte Marc-Vivien Foé (speler van Manchester City) ter hoogte van de middellijn in elkaar. Reanimatie mocht niet baten en Foé overleed in de kleedkamer. Hij werd 28 jaar. Kameroen stond op dat moment met 1–0 voor en dit zou ook de uitslag van de wedstrijd zijn. In de finale die volgde zouden de spelers van Kameroen rouwbanden dragen. Het duel werd gewonnen door Frankrijk (0–1), daardoor werd Kameroen op dit toernooi tweede.

Confederations Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
2001
Groepsfase 3 1 0 2 2 4
2003
Tweede 5 3 1 1 3 1
2017
Groepsfase 3 0 1 2 2 6
Totaal 3 keer 11 4 2 5 7 11

Afrika Cup

Kameroen speelde in 1967 voor het eerst kwalificatiewedstrijden voor de Afrika Cup. Op 5 februari verloor het land met 0–4 van Tunesië. Een aantal jaar later zou Kameroen zich wel plaatsen. In 1970 speelde in het groepsfase tegen Ivoorkust (3–2) Ethiopië (3–2) en Soedan (1–2). Ondanks de 2 overwinningen plaatste Kameroen zich niet voor de knock-outfase. Drie landen eindigden met 4 punten en omdat Kameroen van de drie landen het minste doelsaldo had plaatste Soedan en Ivoorkust zich. Twee jaar later mocht Kameroen het toernooi organiseren. Nu plaatste het zich wel voor de knock-fase door onder andere twee overwinningen in de poulefase (tegen Kenia werd het 2–1 en tegen Togo werd het 2–0). Uiteindelijk zou Kameroen derde worden. In de halve finale werd namelijk verloren van Congo-Brazzaville. In 1984 en 1988 werd Kameroen kampioen. In 1984 werd de finale bereikt door Algerije na strafschoppen te verslaan in de halve finale. In de finale werd met 3–1 gewonnen van Nigeria. De doelpunten werden gemaakt door Rene N'Djeya, Théophile Abega en Ernest Ebongué. Ook in 1988 was Nigeria de tegenstander in de finale. Nu werd er gewonnen met 1–0 door een penalty in de 55e minuut. Emmanuel Kundé benutte die strafschop. Nigeria was ook in 2000 de tegenstander toen Kameroen weer de finale bereikte. De eindstand na negentig minuten en verlenging was 2–2 waardoor strafschoppen nodig waren. Deze werden gewonnen met 4–3 waardoor Kameroen kampioen wordt. Twee jaar later werd Kameroen weer kampioen. Ook nu moesten er strafschoppen genomen worden na de reguliere speeltijd en verlenging. In deze finale was Senegal de tegenstander. In 2017 werd Kameroen kampioen door in de finale Egypte te verslaan met 2–1. Bij de African Championship of Nations mogen de landen alleen spelers uit de eigen competitie opstellen.

Afrika Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
1968
Niet gekwalificeerd
1970
Groepsfase 3 2 0 1 7 5 (Kwal.)
1972
Derde 5 3 1 1 10 5
1974
Niet gekwalificeerd
1976
Niet gekwalificeerd
1978
Niet gekwalificeerd
1980
Niet gekwalificeerd
1982
Groepsfase 3 0 3 0 1 1 (Kwal.)
1984
Kampioen 5 3 1 1 9 3 (Kwal.)
1986
Tweede 5 3 2 0 8 5
1988
Kampioen 5 3 2 0 4 1 (Kwal.)
1990
Groepsfase 3 1 0 2 2 3
1992
Vierde 5 2 2 1 4 3 (Kwal.)
1994
Niet gekwalificeerd
1996
Groepsfase 3 1 1 1 5 7 (Kwal.)
1998
Kwartfinale 4 2 1 1 5 4 (Kwal.)
2000
Kampioen 6 3 2 1 11 5 (Kwal.)
2002
Kampioen 6 5 1 0 9 0
2004
Kwartfinale 4 1 2 1 7 6
2006
Kwartfinale 4 3 1 0 8 2 (Kwal.)
2008
Tweede 6 4 0 2 14 8 (Kwal.)
2010
Kwartfinale 4 1 1 2 6 8 (Kwal.)
2012
Niet gekwalificeerd
2013
Niet gekwalificeerd
2015
Groepsfase 3 0 2 1 2 3 (Kwal.)
2017
Kampioen 6 3 3 0 7 3 (Kwal.)
2019
Kwartfinale 4 1 2 1 4 3 (Kwal.)
2021
Gekwalificeerd als gastland (Kwal.)
2023
Toernooi moet nog beginnen
2025
Toernooi moet nog beginnen
African Championship of Nations overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
2009
Niet gekwalificeerd
2011
Kwartfinale 4 3 1 0 5 0 (Kwal.)
2014
Niet gekwalificeerd
2016
Kwartfinale 4 2 1 1 4 4 (Kwal.)
2018
Groepsfase 3 0 1 2 1 3 (Kwal.)
2020
Vierde 6 2 2 2 4 8

UDEAC Cup / CEMAC Cup

Kameroen is een van de landen die deel nam aan het UDEAC kampioenschap en deel neemt aan de CEMAC Cup. Het is redelijk succesvol, want het land werd zeven keer kampioen. Naast deze 7 overwinningen bereikte het land ook nog eens vier keer de finale zonder deze te winnen. Op die toernooien werd het land dus tweede. Tussen 2003 en 2008 stuurde het land een amateurteam naar dit toernooi.

UDEAC Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
1984
Kampioen 4 2 2 0 11 3
1985
Derde 4 2 1 1 6 4
1986
Kampioen 4 4 0 0 10 2
1987
Tweede 4 2 1 1 2 1
1988
Kampioen 4 3 1 0 5 1
1989
Kampioen 4 3 1 0 5 2
1990
Tweede 4 3 0 1 7 3
CEMAC Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
2003
Kampioen 4 2 1 1 7 5
2005
Kampioen 4 2 2 0 5 1
2006
Tweede 4 2 2 0 4 1
2007
Groepsfase 2 0 1 1 1 2
2008
Kampioen 4 3 0 1 6 2
2009
Groepsfase 2 1 0 1 1 1
2010
Tweede 4 2 2 0 4 2
2013
Vierde 4 1 1 2 5 8
2014
Derde 4 1 2 1 1 2

Interlands

Zie Interlands Kameroens voetbalelftal 2010-2019 voor de meest actuele gespeelde en komende interlands van Kameroen.

FIFA-wereldranglijst

1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
23
31
37
56
53
41
58
39
38
16
14
23
23
11
24
14
11
37
50
61
50
42
59
65
45
55

Bondscoaches

Naam Van Tot Duels W G V
Branko Žutić
1980 1982
Jean Vincent
1982
Karl-Heinz Weigang
1983 1984
Claude Le Roy
1985 1988
Valeri Nepomnyaschiy
1988 1990
Philippe Redon
1991 1992
Jules Nyongha
1992 1993
Henri Michel
1994
Jules Nyongha
1994 1996
Henri Depireux
1996 1997
Jean Manga Onguene
1997 1998
Claude Le Roy
1998
Pierre Lechantre
1998 2000
Jean-Paul Akono
2000 2001
Pierre Lechantre
2001
Robert Corfu
2001
Winfried Schäfer
2001 2004
Artur Jorge
2005 2006
Arie Haan
2006 2007
Jules Nyongha
2007
Otto Pfister
2007 2009
Thomas N'Kono
2009
Paul Le Guen
2009 2010
Javier Clemente
2010 2011
Denis Lavagne
2011 2012
Jean-Paul Akono
2012 2013
Volker Finke
2013 2015
Alexandre Belinga
2015 2016
Hugo Broos
2016 2017
Clarence Seedorf
2018 2019

Huidige selectie

De volgende spelers werden opgenomen in de selectie voor de FIFA Confederations Cup 2017.

Interlands en doelpunten bijgewerkt tot en met de groepswedstrijd tegen

 Brazilië (1–0) op 20 november 2018.

Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Fabrice Ondoa 35 0
KV Oostende
16 André Onana 2 0
AFC Ajax
23 Carlos Kameni 70 0
Fenerbahçe
Verdediging
2 Collins Fai 23 0
Standard Luik
3 Gaëtan Bong 13 0
Brighton & Hove Albion
4 Jean-Armel Kana-Biyik 6 0
Kayserispor
5 Michael Ngadeu-Ngadjui 18 2
Slavia Praag
6 Yaya Banana 10 1
Panionios
21 Jérôme Onguéné 1 0
RB Salzburg
12 Joyskim Dawa 1 0
Marioepol
15 Jeando Fuchs 1 0
Sochaux
Middenveld
8 André-Frank Zambo Anguissa 7 1
Fulham FC
10 Arnaud Djoum 19 0
Heart of Midlothian FC
14 Georges Mandjeck 47 0
Maccabi Haifa
6 Pierre Kunde 5 0
Mainz 05
17 Wilfrid Kaptoum 0 0
Real Betis B
Aanval
13 Eric Maxim Choupo-Moting 49 14
PSG
19 Jacques Zoua 26 0
Astra Giurgiu
11 Christian Bassogog 21 4
Henan Jianye FC
18 Fabrice Olinga 17 1
Excelsior Moeskroen
9 Stéphane Bahoken 5 1
Angers SCO
7 Karl Toko Ekambi
22 2
Villarreal CF

Bekende (ex-)spelers

Zie Lijst van spelers van het Kameroense voetbalelftal voor een overzicht van spelers met minimaal dertig interlands

Selecties

Wereldkampioenschap

FIFA Confederations Cup

FCF · A-internationals · Selecties · Bondscoaches · Statistieken · Kameroens vrouwenelftal · Kameroen U21 · Kameroen U20 · Kameroen U19 · Kameroen U18 · Kameroen U17

1960 – 1969 · 1970 – 1979 · 1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019 · 2020 − 2029

WK 1982 · OS 1984 · WK 1990 · WK 1994 · WK 1998 · OS 2000 · CC 2001 · WK 2002 · CC 2003 · OS 2008 · WK 2010 · WK 2014

1961 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021

Albanië · Algerije · Angola · Argentinië · Australië · Benin · Bolivia · Brazilië · Bulgarije · Burkina Faso · Burundi · Canada · Centraal-Afrikaanse Republiek · Chili · Colombia · Comoren · Congo-Brazzaville · Congo-Kinshasa · Costa Rica · Cuba · Denemarken · Duitsland · Egypte · Engeland · Equatoriaal-Guinea · Eritrea · Ethiopië · Finland · Frankrijk · Gabon · Gambia · Georgië · Ghana · Griekenland · Guinee · Guinee-Bissau · Ierland · India · Indonesië · Iran · Italië · Ivoorkust · Japan · Kaapverdië · Kenia · Koeweit · Kroatië · Lesotho · Liberia · Libië · Luxemburg · Madagaskar · Malawi · Mali · Marokko · Mauritanië · Mauritius · Mexico · Moldavië · Mozambique · Namibië · Nederland · Niger · Nigeria · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oeganda · Oekraïne · Oostenrijk · Paraguay · Peru · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · Rwanda · Saoedi-Arabië · Sao Tomé en Principe · Senegal · Servië · Sierra Leone · Slowakije · Soedan · Somalië · Sovjet-Unie · Swaziland · Tanzania · Thailand · Togo · Tsjaad · Tunesië · Turkije · Verenigde Staten · Zambia · Zimbabwe · Zuid-Afrika · Zuid-Korea · Zuid-Soedan · Zweden

Wedstrijden in detail

Brazilië (2014) · Denemarken (2010) · Egypte (2017) · Frankrijk (2003) · Italië (1982) · Japan (2010) · Kroatië (2014) · Mexico (2014) · Nederland (2010) · Peru (1982) · Polen (1982)

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Kameroens voetbalelftal
Listen to this article