Ontleding (grammatica)

grammatica / Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Grammaticale ontleding of analyse is de taalkundige discipline die de woorden en onderdelen binnen een zin onderscheidt en deze benoemt. De kleinere woordgroepen binnen de zin worden ook wel zinsdelen of constituenten genoemd, de categorieën waarin de woorden afzonderlijk kunnen worden onderverdeeld de woordsoorten.

Systeempaardekooper.png
Ontleedtekens uit de 'Beknopte ABN-syntaksis' (1963), en later samengevat in de 'Beknopte Beknopte', voor de ontleedtechniek volgens de methodiek van de Nederlandse taalkundige prof. dr. P.C. (Piet) Paardekooper.[1]

Ontleden geeft inzicht in zinnen en patronen en is daardoor onder meer van belang voor goed taalgebruik. Ook bij het interpreteren van teksten is het kunnen benoemen van zinsdelen van belang.

Oops something went wrong: