De vierde wereldkampioenschappen zwemsporten vonden plaats van 29 juli tot 8 augustus 1982 in Guayaquil (Ecuador). Naast zwemmen stonden ook synchroonzwemmen, schoonspringen en waterpolo op het programma.

De kampioenschappen waren oorspronkelijke toegewezen aan de Verenigde Staten, maar de Amerikaanse zwembond moest bij gebrek aan sponsorgelden de organisatie begin 1981 teruggeven aan de FINA. Die kende de organisatie dan toe aan Ecuador. De kampioenschappen werden geopend met een grootse openingsceremonie in het Estadio Modelo in Guayaquil, waar niet minder dan 16.000 uitvoerenden aan deelnamen. Cees Vervoorn was de vlaggendrager van de Nederlandse afvaardiging, die bestond uit 74 deelnemers.[1]

De Verenigde Staten en de Duitse Democratische Republiek waren het meest succesvol, met respectievelijk 13 en 12 gouden medailles. 10 van de 12 DDR-titels werden gewonnen door de DDR-meisjes. Op de zwemnummers wonnen de Verenigde Staten echter slechts acht maal goud, waar ze op de vorige wereldkampioenschappen in West-Berlijn nog twintig gouden medailles hadden gewonnen. Voor het Nederlandse team waren deze kampioenschappen de meest succesvolle tot dan toe. Annemarie Verstappen won goud op de 200 meter vrije slag en zilver op de 100 meter vrije slag; Annelies Maas won brons op de 200 meter vrije slag en de damesestafetteploeg op de 4×100 meter vrije slag won eveneens brons. De Nederlandse zwemmers verbeterden tijdens de kampioenschappen veertien keer een nationaal record.[2]

Op het waterpolotoernooi werd het Nederlandse team vierde.