Anorganische verbinding

Anorganische verbindingen zijn verbindingen die geen organische verbinding zijn, en dus geen covalente binding tussen een koolstof- en een waterstofatoom bevatten.^[1] Talrijke anorganische verbindingen maken deel uit van de aardkorst, zoals metalen en mineralen. Voorbeelden van anorganische verbindingen zijn water, ammoniak, zwaveldioxide, natriumchloride, en alle nitraten en fosfaten.

Cerium(IV)sulfaat is een anorganische verbinding, bestaande uit de elementen cerium, zwavel en zuurstof.

Hoewel anorganische verbindingen vaak worden geassocieerd met verbindingen van metalen (met inbegrip van hoofdgroepmetalen, overgangsmetalen, alkalimetalen en aardalkalimetalen), vallen minstens evenveel verbindingen van metalloïden, niet-metalen, halogenen, edelgassen, lanthanoïden en actinoïden als anorganisch aan te duiden.

Koolstofhoudende anorganische verbindingen

De gassen koolstofdioxide en koolstofmonoxide zijn voorbeelden van koolstofhoudende, anorganische verbindingen. Daarnaast zijn er koolstof-bevattende, anorganische zouten als carbonaten, carbiden, cyaniden, cyanaten en thiocyanaten.

Zie ook

• Anorganische chemie