Drieguldenstuk

Het drieguldenstuk was een zilveren munt die werd geslagen tijdens de Republiek der Verenigde Nederlanden in verschillende gewesten en steden en tijdens de regeerperiode van Willem I. De munt werd ingevoerd in 1694 samen met de generaliteitsgulden en was bedoeld ter vervanging van de zilveren rijder, die ook 60 stuivers waard was. Het zilveren drieguldenstuk verscheen opnieuw in de beginjaren van het Koninkrijk der Nederlanden. In 1817 werden twaalf proefstukken geslagen en in 1818 verschenen de eerste munten definitief in omloop. In die tijd hoorde ook België bij Nederland. In België is de munt alleen in 1823 geslagen. Bij de Muntwet van 1847 is het drieguldenstuk vervangen door een munt van twee en een halve gulden, die rijksdaalder werd genoemd naar een oudere munt met dezelfde waarde.

Keerzijde van een drieguldenstuk uit 1820

Voorzijde van een drieguldenstuk uit 1820, met portret van Willem (I), Koning der Ned.(erlanden) G.H.V.L. (Groothertog van Luxemburg)

Provinciale 3 gulden van de stad Deventer, zilver, 1698.

Oplage per jaar

Jaartal	Oplage	Opmerking
1818	116.346
1819	150.612
1820	712.961
1821	276.659
1822	296.200
1823	235.100
1823	13.817	Alleen geslagen in Brussel
1824	644.126
1830	246.233
1831	117.400
1832	371.363

Zie ook

• Lijst van oude muntsoorten in de Lage Landen