Magnetische veldconstante

De magnetische (veld)constante μ₀ (magnetische permeabiliteit van het vacuüm) is een natuurkundige constante, die mechanische en elektromagnetische eenheden met elkaar verbindt. In het SI is de waarde exact gelijk aan:^[1]

${\displaystyle \mu _{0}=1,25663706212(19)\times 10^{-6}\ \mathrm {kg} \mathrm {m} /(\mathrm {s} ^{2}\mathrm {A} ^{2})}$

Deze waarde is een gevolg van de definitie van de ampère in termen van de kracht tussen twee parallelle geleiders.^[2] De magnetische veldconstante is gelijk aan de verhouding (in vacuüm) tussen het magnetische B-veld (om bijvoorbeeld lorentzkrachten uit te rekenen) en het H-veld (gegeven door de elektrische stroom):

${\displaystyle \mathbf {B} =\mu _{0}\mathbf {H} }$

De magnetische veldconstante μ₀ is met de elektrische veldconstante ε₀ en met de lichtsnelheid verbonden door:

${\displaystyle c^{2}={\frac {1}{\varepsilon _{0}\mu _{0}}}}$

Terminologie

Historisch heeft de constante μ₀ verschillende namen gehad. Algemeen spreekt men van "de magnetische permeabiliteit van een vacuüm", zoals in het rode IUPAP-boekje van 1987.^[3] Nu is de natuurkundige nomenclatuur van het BIPM in het Frans "constante magnétique" en in het Engels "magnetic constant".^[1] In het Duits is "magnetische Feldkonstante" de officiële term.^[4]