For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Andreas Widhölzl.

Andreas Widhölzl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Andreas Widhölzl
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

14 października 1976
St. Johann in Tirol

Klub

SC Fieberbrunn

Reprezentacja

 Austria

Debiut w PŚ

3 stycznia 1993, Innsbruck
(24. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

10 grudnia 1994, Planica
(24. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

17 lutego 1996, Iron Mountain
(2. miejsce)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

9 marca 1997, Lahti

Rekord życiowy

231,0 m na Letalnicy w Planicy (20 marca 2005)[1][2]

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Igrzyska olimpijskie
złoto Turyn 2006 drużynowo
brąz Nagano 1998 K-90 ind.
brąz Nagano 1998 drużynowo
Mistrzostwa świata
złoto Oberstdorf 2005 K-90 druż.
złoto Oberstdorf 2005 K-120 druż.
brąz Ramsau 1999 drużynowo
Mistrzostwa świata w lotach
srebro Vikersund 2000 Indywidualnie
srebro Tauplitz 2006 Indywidualnie
brąz Planica 2004 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
srebro Harrachov 1993 Indywidualnie
srebro Harrachov 1993 Drużynowo
brąz Breitenwang 1994 Drużynowo
Inne nagrody
Puchar świata w skokach
FIS Crystal Globe.svg
2. miejsce
1999/2000
FIS Crystal Globe.svg
3. miejsce
1997/1998
FIS Crystal Globe.svg
3. miejsce
2002/2003
Puchar Świata w lotach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg
Mała Kryształowa Kula[3]
2004/2005
FIS Crystal Globe.svg
3. miejsce
1997/1998
Turniej Czterech Skoczni
Gold medal with cup.svg
1. miejsce
1999/2000
Turniej Nordycki
Gold medal with cup.svg
1. miejsce
1998
Bronze medal with cup.svg
3. miejsce
1997
Letnie Grand Prix
Gold medal with cup.svg
1. miejsce
2002
Puchar KOP
Gold medal with cup.svg
1. miejsce
2004/2005
Alpen Cup
Gold medal with cup.svg
1. miejsce
1993/1994
Skok Roku
Gold medal with cup.svg
1. miejsce
2002[4]
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski I Klasy Odznaki Honorowej za Zasługi Krzyż Kawalerski II Klasy Odznaki Honorowej za Zasługi

Andreas Widhölzl (ur. 14 października 1976 w St. Johann in Tirol) – austriacki skoczek narciarski, trzykrotny medalista olimpijski, trzykrotny medalista mistrzostw świata, trzykrotny medalista mistrzostw świata w lotach, trzykrotny medalista mistrzostw świata juniorów, zwycięzca 48. Turnieju Czterech Skoczni, Turnieju Nordyckiego i Letniego Grand Prix w skokach oraz zdobywca Pucharu KOP, trener.

W latach 2014 – 2018 był asystentem Heinza Kuttina w reprezentacji Austrii w skokach. Od 30 marca 2018 do 30 marca 2020 trener kadry B Austrii.

31 marca 2020 roku został głównym trenerem kadry austriackiej mężczyzn.

Przebieg kariery

Swoją karierę rozpoczął w wieku 10 lat w klubie SC Fieberbrunn, którego barwy reprezentował do końca kariery. W Pucharze Świata zadebiutował w sezonie 1992/1993, zajmując 24. miejsce w konkursie w Innsbrucku 3 stycznia 1993. Trzy dni później, w Bischofshofen zajął 28. miejsce i ponieważ w tych startach nie wywalczył punktów Pucharu Świata (do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za miejsca w konkursach Pucharu Świata), to nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. W marcu 1993 wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Harrachovie, gdzie zdobył srebrne medale zarówno w konkursie indywidualnym, jak i drużynowym. W sezonie 1993/1994 ani razu nie pojawił się w konkursach Pucharu Świata, wystąpił jednak na mistrzostwach świata juniorów w Breitenwang, gdzie wraz z kolegami z reprezentacji wywalczył brązowy medal w konkursie drużynowym.

Pierwsze punkty zawodów pucharowych zdobył na początku sezonu 1994/1995, 10 grudnia 1994 w Planicy, gdzie zajął 24. miejsce. W większości swoich startów w tym sezonie punktował, dwukrotnie plasując się w czołowej dziesiątce. Jego najlepszym indywidualnym wynikiem tergo sezonu było siódme miejsce w Sapporo (21 stycznia 1995). W marcu 1995 wziął udział w mistrzostwach świata w Thunder Bay, gdzie indywidualnie zajął 26. miejsce na normalnej skoczni oraz 44. miejsce na dużej. Wystąpił także w konkursie drużynowym na dużej skoczni, gdzie był najsłabszym zawodnikiem reprezentacji Austrii. Jego skoki (87,0 m i 93,5 m) w dużym stopniu przyczyniły się do tego, że Austriacy zajęli zaledwie szóste miejsce. W klasyfikacji generalnej tego sezonu zajął 26. miejsce.

Pierwszy raz na podium stanął w drugiej połowie sezonu 1995/1996, 17 lutego 1996 w Iron Mountain, gdzie zajął drugie miejsce, ustępując tylko Jensowi Weißflogowi. Parę dni wcześniej zajął 11. miejsce na mistrzostwach świata w Lotach w Tauplitz. Drugie miejsce w Iron Mountain było jego jedynym podium w tym sezonie, ale oprócz tego startu jeszcze pięciokrotnie zajmował miejsca w czołowej dziesiątce, dzięki czemu został sklasyfikowany na dwudziestym miejscu w PŚ. Sezon 1996/1997 przyniósł mu pierwsze zwycięstwo w Pucharze Świata. Miało to miejsce 9 marca 1997 w Lahti. Widhölzl zajął wtedy trzecie miejsce w pierwszej edycji Turnieju Nordyckiego, za Kazuyoshim Funakim i Kristianem Brendenem. W klasyfikacji generalnej PŚ był piętnasty. W lutym 1997 wziął udział w mistrzostwach świata w Trondheim, gdzie indywidualnie na normalnym obiekcie zajął dziewiąte miejsce, jednak na dużej skoczni uplasował się dopiero na 31. pozycji. W konkursie drużynowym Austriacy z Widhölzlem w składzie przegrali walkę o brązowy medal z reprezentantami Niemiec o 4,5 punktu i zajęli ostatecznie czwarte miejsce.

Przełom w karierze Andreasa nastąpił w sezonie 1997/1998, kiedy to zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej. Siedmiokrotnie stawał na podium, odnosząc przy tym cztery zwycięstwa. Dobre wyniki zaowocowały także trzecim miejscem w klasyfikacji generalnej sezonu 1997/1998 Pucharu Świata w lotach. Po tym jak zajął 10. miejsce w Oberstdorfie, 21. miejsce w Garmisch-Partenkirchen, 16. miejsce w Innsbrucku i piąte w Bischofshofen uplasował się na siódmej pozycji w klasyfikacji końcowej 46. edycji Turnieju Czterech Skoczni. Ponadto zwyciężył w drugiej edycji Turnieju Nordyckiego, mimo że nie wygrał żadnego z konkursów. Pod koniec stycznia 1998 zajął dziewiąte miejsce na mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie. W tym samym sezonie wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano. W konkursie indywidualnym na normalnej skoczni skoki na odległość 88,0 m i 90,5 dały mu brązowy medal, za Janim Soininenem i Kazuyoshim Funakim, do którego stracił zaledwie 1 punkt. Po pierwszej serii konkursu indywidualnego na dużej skoczni znajdował się na prowadzeniu z odległością 131,0 m. Miał kilka punktów przewagi nad drugim Takanobu Okabe. Trzeci był Soininen, a na czwartym miejscu znajdował się Funaki ze stratą 9 punktów do Widhölzla. W drugiej serii Austriak uzyskał 120,5 m i został wyprzedzony kolejno przez Masahiko Haradę, Soininena i Funakiego. Zajął czwarte miejsce, tracąc do Harady (który oddał najdłuższy skok konkursu – 136,0 m) zaledwie 0,1 punktu. W konkursie drużynowym Austriacy prowadzili po pierwszej serii skoków. Nie zdołali jednak utrzymać prowadzenia, tracąc je na rzecz Japończyków, a następnie dali się wyprzedzić także Niemcom. Ostatecznie Reinhard Schwarzenberger, Martin Höllwarth, Stefan Horngacher i Andreas Widhölzl zdobyli brązowe medale. W obu kolejkach skoków Widhölzl był najlepszym zawodnikiem ekipy austriackiej.

W sezonie 1998/1999 był pięć razy na podium w konkursach PŚ, co dało mu siódme miejsce w klasyfikacji generalnej. Odniósł dwa zwycięstwa, w tym 6 stycznia 1999 w Bischofshofen. Szansę na dobre miejsce w 47. Turnieju Czterech Skoczni stracił jednak już wcześniej w Ga-Pa, zajmując zaledwie 32. miejsce. W Oberstdorfie był czwarty, a w Innsbrucku piętnasty i na 15. miejscu został też sklasyfikowany w całym turnieju. Podczas mistrzostw świata w Ramsau w lutym 1999 na dużej skoczni zajął 12. miejsce, a na normalnym obiekcie był dziewiąty. W konkursie drużynowym Austriacy w składzie z igrzysk w Nagano zajęli trzecie miejsce.

W lecie 1999 zajął piąte miejsce w klasyfikacji szóstej edycji Letniego Grand Prix w skokach. Najlepsze wyniki osiągnął jednak w sezonie 1999/2000, w którym zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ, ulegając tylko Martinowi Schmittowi. Austriak czternastokrotnie stawał na podium, przy czym siedem razy zwyciężał. Po tym jak zajął trzecie miejsce w Oberstdorfie oraz zwyciężył w Ga-Pa, Innsbrucku i Bischofshofen wygrał 48. Turniej Czterech Skoczni. Wygrał ponadto oba konkursy rozgrywane w Predazzo (4 i 5 grudnia 1999) oraz w Willingen (5 i 6 lutego 2000). Kilka dni później został wicemistrzem świata w lotach, ustępując tylko Svenowi Hannawaldowi podczas mistrzostw świata w lotach w Vikersund. W sezonie 1999/2000 PŚ w lotach zajął piąte miejsce.

W sezonie 2000/2001 rywalizację zaczął od zajęcia trzeciego miejsca w Kuopio 24 listopada 2000. Później jednak tylko dwukrotnie stawał na podium, za każdym razem na trzecim miejscu. W klasyfikacji generalnej zajął dwunaste miejsce. Nie wystąpił na mistrzostwach świata w Lahti w 2001. W pierwszych szesnastu startach sezonu 2001/2002 zajmował czołowe pozycje i tylko trzy razy nie znalazł się w czołowej dziesiątce. To właśnie w pierwszej części sezonu sześciokrotnie stanął na podium, z czego dwa razy wygrał. Podczas igrzysk olimpijskich w Salt Lake City (w lutym 2002) indywidualnie plasował się w trzeciej dziesiątce, a w konkursie drużynowym wraz z kolegami z reprezentacji zajął czwarte miejsce. Miesiąc po igrzyskach był siódmy na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata zajął ostatecznie czwarte miejsce.

W lecie 2002 zwyciężył w klasyfikacji generalnej dziewiątej edycji Letniego Grand Prix w skokach. W sezonie 2002/2003 w klasyfikacji generalnej PŚ zajął trzecie miejsce, za Adamem Małyszem i Svenem Hannawaldem. Pięciokrotnie stawał na podium, w tym cztery razy był drugi i raz zwyciężył – 30 listopada 2002 w Kuopio. Na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 2003 wystartował tylko w konkursach na dużej skoczni. Indywidualnie zajął 11. miejsce, a w konkursie drużynowym Austriacy z Widhölzlem w składzie zajęli piąte miejsce. W sezonie 2003/2004 wystartował tylko w niecałej połowie konkursów indywidualnych, na podium stając zaledwie raz – 14 grudnia 2003 w Titisee-Neustadt był drugi za Tamim Kiuru. Podczas mistrzostw świata w lotach w Planicy w 2004 zajął szesnaste miejsce indywidualnie, a razem z Andreasem Goldbergerem, Wolfgangiem Loitzlem i Thomasem Morgensternem zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym. W klasyfikacji generalnej PŚ zajął 29. miejsce.

Sezon 2004/2005 zaczął od zajęcia dziewiątego miejsca w Ruce. W większości kolejnych startów plasował się w czołowej dziesiątce i tylko raz nie zdobył punktów. Sześciokrotnie stawał na podium, odnosząc przy tym 15 stycznia 2005 w Tauplitz swoje ostatnie zwycięstwo w karierze. Dobre występy na skoczniach mamucich pozwoliły mu zająć pierwsze miejsce w nieoficjalnej klasyfikacji sezonu 2004/2005 Pucharu Świata w lotach. W lutym 2005 wystartował we wszystkich czterech konkursach mistrzostw świata w Oberstdorfie. W konkursach indywidualnych zajął 25. miejsce na normalnej skoczni oraz 17. miejsce na dużej. Natomiast w obu konkursach drużynowych wspólnie z Andreasem Koflerem, Martinem Kochem i Thomasem Morgensternem zdobył złote medale. Ponadto w tym sezonie zdobył także Puchar KOP. Sezon zakończył zajęciem trzeciego miejsca 20 marca 2005 w Planicy, plasując się za dwoma Norwegami: Bjørnem Einarem Romørenem i Roarem Ljøkelsøyem. Było to ostatnie podium w jego karierze. W pierwszej serii tego konkursu ustanowił swój rekord życiowy w długości skoku, uzyskując 231 m[2]. Parę dni wcześniej, 17 marca 2005, w kwalifikacjach do pierwszego konkursu w Planicy uzyskał 234,5 m, jednak nie ustał tego skoku[2]. W klasyfikacji generalnej PŚ był ósmy.

W sezonie 2005/2006 wielokrotnie znajdował się w czołowej dziesiątce zawodów, dzięki czemu zajął 10. miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ. W styczniu 2006 zdobył indywidualnie srebrny medal na mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz – wyprzedził go tylko Roar Ljøkelsøy. W konkursie drużynowym Austriacy przegrali walkę o brązowy medal z Niemcami i zajęli czwarte miejsce. Miesiąc później wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Turynie, gdzie indywidualnie na normalnej skoczni był siedemnasty, a na dużej zajął 21. miejsce. W konkursie drużynowym Austriacy prowadzili już po pierwszej serii i prowadzenia tego nie oddali już do końca. Był to ostatni medal w karierze Widhölzla.

W sezonie 2006/2007 jego największym osiągnięciem było szóste miejsce wywalczone 13 stycznia 2007 w Vikersund. W klasyfikacji generalnej PŚ zajął 33. miejsce. Ostatnim konkursem Pucharu Świata, w którym wziął udział były zawody w lotach w Planicy, gdzie zajął 21. miejsce. W sezonie 2007/2008 startował tylko w Pucharze Kontynentalnym, gdzie jego najlepszym wynikiem było 10. miejsce w Iron Mountain (16 lutego 2008). Karierę oficjalnie zakończył 15 marca 2008 w Planicy. W przerwie konkursu drużynowego Pucharu Świata oddał specjalny skok z tej okazji na odległość 213,5 metra.

Jest trzykrotnym mistrzem Austrii: z 2001 na dużej i normalnej skoczni oraz z 2002 na normalnej skoczni. Ponadto zdobył srebrny medal na dużej skoczni w 2006, a dwa lata wcześniej był trzeci.

Igrzyska olimpijskie

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
3.
Bronze medal.svg
11 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia normalna indywidualnie 232.4 pkt 2.0 pkt Finlandia Jani Soininen
4. 15 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia duża indywidualnie 258.2 pkt 14.1 pkt Japonia Kazuyoshi Funaki
3.
Bronze medal.svg
16 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia duża drużynowo[5] 881.5 pkt 51.5 pkt  Japonia
24. 10 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Skocznia normalna indywidualnie 184.3 pkt 38.5 pkt Szwajcaria Simon Ammann
21. 13 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Skocznia duża indywidualnie 222.6 pkt 58.8 pkt Szwajcaria Simon Ammann
4. 14 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Skocznia duża drużynowo[6] 927.1 pkt 47.3 pkt  Niemcy
17. 12 lutego 2006 Włochy Turyn Skocznia normalna indywidualnie 244.0 pkt 22.5 pkt Norwegia Lars Bystøl
21. 18 lutego 2006 Włochy Turyn Skocznia duża indywidualnie 210.1 pkt 66.8 pkt Austria Thomas Morgenstern
1.
Gold medal.svg
20 lutego 2006 Włochy Turyn Skocznia duża drużynowo[7] 984.0 pkt

Mistrzostwa świata

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
26. 12 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia normalna indywidualnie 188.0 pkt 78.0 pkt Japonia Takanobu Okabe
6. 16 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia duża drużynowo[8] 729.0 pkt 160.0 pkt  Finlandia
44. 18 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia duża indywidualnie 31.5 pkt 241.1 pkt Norwegia Tommy Ingebrigtsen
9. 22 lutego 1997 Norwegia Trondheim Skocznia normalna indywidualnie 252.0 pkt 11.5 pkt Finlandia Janne Ahonen
4. 27 lutego 1997 Norwegia Trondheim Skocznia duża drużynowo[9] 840.9 pkt 114.4 pkt  Finlandia
31. 1 marca 1997 Norwegia Trondheim Skocznia duża indywidualnie 88.0 pkt 164.1 pkt Japonia Masahiko Harada
12. 21 lutego 1999 Austria Ramsau Skocznia duża indywidualnie 210.8 pkt 52.6 pkt Niemcy Martin Schmitt
3.
Bronze medal with cup.svg
23 lutego 1999 Austria Ramsau Skocznia duża drużynowo[5] 905.5 pkt 83.4 pkt  Niemcy
9. 26 lutego 1999 Austria Ramsau Skocznia normalna indywidualnie 236.0 pkt 19.0 pkt Japonia Kazuyoshi Funaki
11. 22 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża indywidualnie 247.3 pkt 41.7 pkt Polska Adam Małysz
5. 23 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża drużynowo[10] 961.8 pkt 84.8 pkt  Finlandia
25. 19 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Skocznia normalna indywidualnie 230.0 pkt 26.0 pkt Słowenia Rok Benkovič
1.
Gold medal with cup.svg
20 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Skocznia normalna drużynowo[11] 970.5 pkt
17. 25 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Skocznia duża indywidualnie 258.3 pkt 54.9 pkt Finlandia Janne Ahonen
1.
Gold medal with cup.svg
26 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Skocznia duża drużynowo[11] 1137.3 pkt

Mistrzostwa świata w lotach

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
11. 11 lutego 1996 Austria Tauplitz Loty indywidualnie 652.5 pkt 85.6 pkt Austria Andreas Goldberger
9. 25 stycznia 1998 Niemcy Oberstdorf Loty indywidualnie 685.2 pkt 91.2 pkt Japonia Kazuyoshi Funaki
2.
Silver medal with cup.svg
13 lutego 2000 Norwegia Vikersund Loty indywidualnie 522.6 pkt 14.2 pkt Niemcy Sven Hannawald
7. 10 marca 2002 Czechy Harrachov Loty indywidualnie 329.4 pkt 66.9 pkt Niemcy Sven Hannawald
16. 22 lutego 2004 Słowenia Planica Loty indywidualnie 709.1 pkt 123.0 pkt Norwegia Roar Ljøkelsøy
3.
Bronze medal with cup.svg
22 lutego 2004 Słowenia Planica Loty drużynowo[12] 1620.8 pkt 91.0 pkt  Norwegia
2.
Silver medal with cup.svg
14 stycznia 2006 Austria Tauplitz Loty indywidualnie 762.4 pkt 25.6 pkt Norwegia Roar Ljøkelsøy
4. 15 stycznia 2006 Austria Tauplitz Loty drużynowo[13] 1290.6 pkt 207.3 pkt  Norwegia

Mistrzostwa świata juniorów

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
2.
Silver medal with cup.svg
2 marca 1993 Czechy Harrachov Skocznia normalna indywidualnie 225.6 pkt 7.6 pkt Finlandia Janne Ahonen
2.
Silver medal with cup.svg
3 marca 1993 Czechy Harrachov Skocznia normalna drużynowo[14] 845.8 pkt 13.2 pkt  Finlandia
3.
Bronze medal with cup.svg
27 stycznia 1994 Austria Breitenwang Skocznia normalna drużynowo[15] 745.0 pkt 95.0 pkt  Finlandia
11. 30 stycznia 1994 Austria Breitenwang Skocznia normalna indywidualnie 186.5 pkt 29.0 pkt Finlandia Janne Ahonen

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Miejsca na podium

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce razem
1995/1996 - 1 - 1
1996/1997 1 - - 1
1997/1998 4 2 1 7
1998/1999 2 2 1 5
1999/2000 7 3 4 14
2000/2001 - - 3 3
2001/2002 2 2 2 6
2002/2003 1 4 - 5
2003/2004 - 1 - 1
2004/2005 1 2 3 6
suma 18 17 14 49

Miejsca na podium chronologicznie

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 17 lutego 1996 Stany Zjednoczone Iron Mountain Pine Mountain 239.3 pkt 2. 10.3 pkt Jens Weißflog
2. 9 marca 1997 Finlandia Lahti Salpausselkä K-114 117.9 pkt 1.
3. 6 grudnia 1997 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-90 236.5 pkt 3. 9.5 pkt Jani Soininen
4. 20 grudnia 1997 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 217.2 pkt 1.
5. 5 lutego 1998 Japonia Sapporo Ōkurayama 283.8 pkt 1.
6. 28 lutego 1998 Norwegia Vikersund Vikersundbakken 189.0 pkt 1.
7. 4 marca 1998 Finlandia Kuopio Puijo 255.2 pkt 1.
8. 7 marca 1998 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 258.3 pkt 2. 1.4 pkt Janne Ahonen
9. 11 marca 1998 Szwecja Falun Lugnet K-115 258.9 pkt 2. 3.4 pkt Primož Peterka
10. 12 grudnia 1998 Niemcy Oberhof Hans-Renner-Schanze 130.5 pkt 1.
11. 20 grudnia 1998 Czechy Harrachov Čerťák K-120 242.4 pkt 3. 10.1 pkt Janne Ahonen
12. 6 stycznia 1999 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 263.3 pkt 1.
13. 10 stycznia 1999 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 262.8 pkt 2. 10.3 pkt Kazuyoshi Funaki
14. 31 stycznia 1999 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze 257.0 pkt 2. 4.5 pkt Noriaki Kasai
15. 4 grudnia 1999 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 253.9 pkt 1.
16. 5 grudnia 1999 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 242.3 pkt 1.
17. 12 grudnia 1999 Austria Villach Villacher Alpenarena 234.5 pkt 3. 16.5 pkt Janne Ahonen
18. 19 grudnia 1999 Polska Zakopane Wielka Krokiew 253.4 pkt 3. 15.3 pkt Martin Schmitt
19. 29 grudnia 1999 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 227.5 pkt 3. 15.5 pkt Martin Schmitt
20. 1 stycznia 2000 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 241.7 pkt 1.
21. 3 stycznia 2000 Austria Innsbruck Bergisel 246.7 pkt 1.
22. 6 stycznia 2000 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 271.9 pkt 1.
23. 3 stycznia 2000 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 243.0 pkt 3. 15.1 pkt Martin Schmitt
24. 26 stycznia 2000 Japonia Hakuba Skocznia Olimpijska 250.6 pkt 2. 0.5 pkt Jani Soininen
25. 5 lutego 2000 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze 259.6 pkt 1.
26. 6 lutego 2000 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze 248.7 pkt 1.
27. 19 lutego 2000 Austria Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm 192.0 pkt 2. 0.6 pkt Sven Hannawald
28. 27 lutego 2000 Stany Zjednoczone Iron Mountain Pine Mountain 131.0 pkt 2. 0.2 pkt Martin Schmitt
29. 24 listopada 2000 Finlandia Kuopio Puijo 213.8 pkt 3. 30.4 pkt Martin Schmitt
30. 6 stycznia 2001 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 242.6 pkt 3. 32.2 pkt Adam Małysz
31. 24 stycznia 2001 Japonia Hakuba Skocznia Olimpijska 242.9 pkt 3. 24.9 pkt Martin Schmitt
32. 21 grudnia 2001 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 266.3 pkt 2. 6.5 pkt Adam Małysz
33. 22 grudnia 2001 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 260.1 pkt 3. 22.0 pkt Adam Małysz
34. 1 stycznia 2002 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 262.8 pkt 2. 1.7 pkt Sven Hannawald
35. 19 stycznia 2002 Polska Zakopane Wielka Krokiew 249.8 pkt 3. 9.8 pkt Matti Hautamäki
36. 24 stycznia 2002 Japonia Hakuba Skocznia Olimpijska 272.8 pkt 1.
37. 26 stycznia 2002 Japonia Sapporo Ōkurayama 259.9 pkt 1.
38. 30 listopada 2002 Finlandia Ruka Rukatunturi 303.8 pkt 1.
39. 22 grudnia 2002 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 270.7 pkt 2. 12.2 pkt Sven Hannawald
40. 11 stycznia 2003 Czechy Liberec Ještěd A 268.3 pkt 2. 2.7 pkt Thomas Morgenstern
41. 26 stycznia 2003 Japonia Sapporo Ōkurayama 265.6 pkt 2. 5.8 pkt Sigurd Pettersen
42. 8 lutego 2003 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze 308.3 pkt 2. 19.9 pkt Sven Hannawald
43. 14 grudnia 2003 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze 140.8 pkt 2. 5.0 pkt Tami Kiuru
44. 4 grudnia 2004 Norwegia Trondheim Granåsen 268.5 pkt 3. 13.0 pkt Janne Ahonen
45. 5 grudnia 2004 Norwegia Trondheim Granåsen 235.3 pkt 3. 11.2 pkt Janne Ahonen
46. 15 stycznia 2005 Austria Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm 398.3 pkt 1.
47. 16 stycznia 2005 Austria Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm 400.5 pkt 2. 11.8 pkt Adam Małysz
48. 19 marca 2005 Słowenia Planica Letalnica 436.5 pkt 2. 0.1 pkt Matti Hautamäki
49. 20 marca 2005 Słowenia Planica Letalnica 453.1 pkt 3. 9.9 pkt Bjørn Einar Romøren

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

Do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.

Sezon 1992/1993
Falun
Falun
Ruhpolding
Sapporo
Sapporo
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Predazzo
Tauplitz
Tauplitz
Lahti
Lahti
Lillehammer
Oslo
Planica
punkty
- - - - - - - 24 28 - - - - - - - - 0
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

 -  – zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się

Sezon 1994/1995
Planica
Planica
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Willingen
Engelberg
Engelberg
Sapporo
Sapporo
Lahti
Lahti
Kuopio
Falun
Falun
Lillehammer
Oslo
Vikersund
Vikersund
Oberstdorf
punkty
24 9 20 32 15 16 28 12 27 7 30 - 47 35 49 52 18 19 - - 32 169
Sezon 1995/1996
Lillehammer
Lillehammer
Villach
Planica
Predazzo
Chamonix
Chamonix
Oberhof
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Engelberg
Engelberg
Sapporo
Sapporo
Zakopane
Zakopane
Tauplitz
Tauplitz
Iron Mountain
Iron Mountain
Kuopio
Lahti
Lahti
Harrachov
Falun
Oslo
punkty
- - - 37 31 51 10 15 - 48 27 29 33 14 - - 5 13 25 6 2 55 20 48 - - 5 22 322
Sezon 1996/1997
Lillehammer
Lillehammer
Ruka
Ruka
Harrachov
Harrachov
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Engelberg
Engelberg
Sapporo
Sapporo
Hakuba
Willingen
Willingen
Tauplitz
Tauplitz
Lahti
Kuopio
Falun
Oslo
Planica
Planica
punkty
42 31 48 40 - - 23 18 16 7 11 33 - - - 25 20 13 15 1 5 19 5 17 7 401
Sezon 1997/1998
Lillehammer
Lillehammer
Predazzo
Villach
Harrachov
Engelberg
Engelberg
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Ramsau
Zakopane
Zakopane
Oberstdorf
Oberstdorf
Sapporo
Vikersund
Vikersund
Kuopio
Lahti
Lahti
Falun
Trondheim
Oslo
Planica
Planica
punkty
6 16 3 13 4 1 13 10 21 16 5 4 4 28 9 12 1 1 13 1 2 7 2 5 5 24 6 1208
Sezon 1998/1999
Lillehammer
Lillehammer
Chamonix
Chamonix
Predazzo
Oberhof
Harrachov
Harrachov
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Engelberg
Engelberg
Zakopane
Zakopane
Sapporo
Sapporo
Willingen
Willingen
Harrachov
Kuopio
Lahti
Trondheim
Falun
Oslo
Planica
Planica
Planica
punkty
29 12 13 12 39 1 7 3 4 32 15 1 7 2 4 4 - - 5 2 - 8 48 42 - - 8 48 39 833
Sezon 1999/2000
Kuopio
Kuopio
Predazzo
Predazzo
Villach
Zakopane
Zakopane
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Engelberg
Engelberg
Sapporo
Sapporo
Hakuba
Willingen
Willingen
Tauplitz
Iron Mountain
Iron Mountain
Lahti
Lahti
Trondheim
Oslo
Planica
punkty
35 69 1 1 3 4 3 3 1 1 1 3 5 9 14 2 1 1 2 39 2 6 7 14 7 50 1452
Sezon 2000/2001
Kuopio
Kuopio
Kuopio
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Harrachov
Harrachov
Park City
Hakuba
Sapporo
Sapporo
Willingen
Willingen
Oberstdorf
Oberstdorf
Falun
Trondheim
Oslo
Planica
punkty
3 12 29 50 17 14 3 - - 9 3 4 12 49 14 8 49 30 46 - - 388
Sezon 2001/2002
Kuopio
Kuopio
Neustadt
Neustadt
Villach
Engelberg
Engelberg
Predazzo
Predazzo
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Willingen
Zakopane
Zakopane
Hakuba
Sapporo
Lahti
Falun
Trondheim
Oslo
punkty
5 4 9 48 17 - - 2 3 6 2 6 12 5 3 4 1 1 28 33 8 11 874
Sezon 2002/2003
Ruka
Ruka
Trondheim
Trondheim
Neustadt
Neustadt
Engelberg
Engelberg
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Liberec
Zakopane
Zakopane
Hakuba
Sapporo
Sapporo
Tauplitz
Tauplitz
Willingen
Willingen
Oslo
Lahti
Lahti
Planica
Planica
punkty
5 1 4 4 6 50 6 2 28 9 5 14 2 10 10 8 4 2 6 7 2 6 10 47 49 44 19 1028
Sezon 2003/2004
Ruka
Ruka
Trondheim
Neustadt
Engelberg
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Liberec
Liberec
Zakopane
Zakopane
Hakuba
Sapporo
Sapporo
Oberstdorf
Willingen
Park City
Lahti
Kuopio
Lillehammer
Oslo
punkty
30 7 39 2 15 26 30 24 18 - - 51 30 - - - 8 45 - q q - - 192
Sezon 2004/2005
Ruka
Ruka
Trondheim
Trondheim
Harrachov
Harrachov
Engelberg
Engelberg
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Willingen
Tauplitz
Tauplitz
Neustadt
Neustadt
Zakopane
Zakopane
Sapporo
Sapporo
Pragelato
Lahti
Kuopio
Lillehammer
Oslo
Planica
Planica
punkty
9 5 3 3 14 6 5 30 35 9 6 16 8 1 2 8 5 9 7 - - 10 - 10 10 5 2 3 999
Sezon 2005/2006
Ruka
Ruka
Lillehammer
Lillehammer
Harrachov
Harrachov
Engelberg
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Sapporo
Sapporo
Zakopane
Zakopane
Willingen
Lahti
Kuopio
Lillehammer
Oslo
Planica
Planica
punkty
8 9 6 4 4 11 9 6 31 12 9 7 32 - - 50 13 5 8 4 10 6 594
Sezon 2006/2007
Ruka
Lillehammer
Lillehammer
Engelberg
Engelberg
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Innsbruck
Bischofshofen
Vikersund
Zakopane
Oberstdorf
Oberstdorf
Titisee-Neustadt
Titisee-Neustadt
Klingenthal
Willingen
Lahti
Kuopio
Oslo
Oslo
Planica
Planica
Planica
punkty
59 20 35 49 q 24 31 23 24 6 - 34 26 - - 14 13 15 34 56 26 20 38 21 158
Sezon 2007/2008
Ruka
Trondheim
Trondheim
Villach
Villach
Engelberg
Engelberg
Oberstdorf
Garmisch-Partenkirchen
Bischofshofen
Bischofshofen
Predazzo
Predazzo
Harrachov
Zakopane
Zakopane
Sapporo
Sapporo
Liberec
Liberec
Willingen
Kuopio
Kuopio
Lillehammer
Oslo
Planica
Planica
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - q - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Turniej Nordycki (Skandynawski)

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Puchar Świata w lotach narciarskich

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Letnie Grand Prix w skokach narciarskich

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Miejsca na podium chronologicznie

  1. Francja Courchevel – 14 sierpnia 1999 (1. miejsce)
  2. Japonia Sapporo – 15 września 1999 (1. miejsce)
  3. Niemcy Hinterzarten – 6 sierpnia 2000 (1. miejsce)
  4. Francja Courchevel – 14 sierpnia 2001 (1. miejsce)
  5. Niemcy Hinterzarten – 10 sierpnia 2002 (1. miejsce)
  6. Niemcy Hinterzarten – 11 sierpnia 2002 (1. miejsce)
  7. Francja Courchevel – 14 sierpnia 2002 (1. miejsce)
  8. Finlandia Lahti – 6 września 2002 (1. miejsce)
  9. Finlandia Lahti – 7 września 2002 (1. miejsce)
  10. Austria Innsbruck – 14 września 2002 (3. miejsce)
  11. Włochy Predazzo – 8 września 2004 (2. miejsce)
  12. Niemcy Klingenthal – 30 września 2006 (2. miejsce)

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS)

1994
Hinterzarten
Predazzo
Stams
punkty
- - 45 80,5
1995
Kuopio
Trondheim
Hinterzarten
Stams
punkty
q 20 6 8 683,7
1996
Trondheim
Oberhof
Hinterzarten
Predazzo
Stams
punkty
43 q 15 - 14 34
1997
Courchevel
Trondheim
Hinterzarten
Predazzo
Stams
punkty
15 46 q 26 24 28
1998
Stams
Predazzo
Courchevel
Hinterzarten
Hakuba
Hakuba
punkty
22 43 33 q - - 9
1999
Hinterzarten
Courchevel
Stams
Hakuba
Sapporo
punkty
37 1 10 5 1 271
2000
Hinterzarten
Kuopio
Villach
Courchevel
Hakuba
Hakuba
Sapporo
Sapporo
punkty
1 14 8 15 14 12 8 24 245
2001
Hinterzarten
Hinterzarten
Courchevel
Stams
Sapporo
Hakuba
Hakuba
punkty
10 13 1 24 - - - 153
2002
Hinterzarten
Hinterzarten
Courchevel
Lahti
Lahti
Innsbruck
punkty
1 1 1 1 1 3 560
2003
Hinterzarten
Courchevel
Predazzo
Innsbruck
punkty
13 36 30 30 22
2004
Hinterzarten
Courchevel
Zakopane
Predazzo
Innsbruck
Hakuba
Hakuba
punkty
13 22 15 2 5 - - 170
2005
Hinterzarten
Einsiedeln
Courchevel
Zakopane
Predazzo
Bischofshofen
Hakuba
Hakuba
punkty
46 - - 14 36 37 - - 18
2006
Hinterzarten
Predazzo
Einsiedeln
Courchevel
Zakopane
Kranj
Hakuba
Hakuba
Klingenthal
Oberhof
punkty
23 33 - - 22 - - - 2 27 101
2007
Hinterzarten
Courchevel
Pragelato
Einsiedeln
Zakopane
Zakopane
Hakuba
Hakuba
Oberhof
Klingenthal
punkty
- - - - - - - - - 25 6
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Narodów

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
1992/1993 22.
1993/1994 58.
1994/1995 110.
1995/1996 182.
1996/1997 8.
2003/2004 12.
2006/2007 54.
2007/2008 75.

Miejsca na podium w zawodach PK chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 31 stycznia 1993 Włochy Gallio Trampolino di Pakstall K-92 94,5 m 89,5 m 234,4 pkt 2. 16,5 pkt Dieter Thoma
2. 9 marca 1994 Japonia Zao Yamagata K-85 83,5 m 78 m 215,5 pkt 1.
3. 14 grudnia 1996 Francja Chaux-Neuve La Côté Feuillée K-90 92,5 m 92 m 241 pkt 1.
4. 15 grudnia 1996 Francja Chaux-Neuve La Côté Feuillée K-90 94 m 93,5 m 246 pkt 1.
5. 21 grudnia 1996 Niemcy Brotterode Inselbergschanze K-98 107 m 108 m 268,5 pkt 1.
6. 24 stycznia 1997 Słowacja Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 90 m 91 m 236,5 pkt 1.
7. 24 stycznia 2004 Niemcy Braunlage Wurmbergschanze K-90 92 m 95,5 m 247,5 pkt 1.
8. 25 stycznia 2004 Niemcy Braunlage Wurmbergschanze K-90 93,5 m 91 m 242,5 pkt 3. 6,5 pkt Janne Happonen
9. 31 stycznia 2004 Niemcy Brotterode Inselbergschanze K-98 102 m 106 m 268,5 pkt 2. 0,5 pkt Jörg Ritzerfeld
10. 28 lutego 2004 Finlandia Kuopio Puijo K-120 129,5 m 119,5 m 249,2 pkt 2. 8,2 pkt Janne Happonen
11. 27 grudnia 2006 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 140 m 135 m 272 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

Opracowano na podstawie bazy wyników Adama Kwiecińskiego.[16]

Sezon 1992/1993
Oberwiesenthal
Oberwiesenthal
Sankt Moritz
Sankt Aegyd
Planica
Planica
Woergl
Willingen
Willingen
Gallio
Gallio
Zakopane
Szczyrk
Titisee-Neustadt
Schönwald
Chamonix
Oberhof
Sprova
Sprova
Kuopio
Gällivare
Gällivare
punkty
- - - - - - 8 5 82 10 2 - - - - - - - - - - - 45
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

 -  – zawodnik nie wystartował

Sezon 1993/1994
Lillehammer
Lillehammer
Oberwiesenthal
Lauscha
Woergl
St Moritz
St Aegyd
Gallio
Sapporo
Sapporo
Ironwood
Ironwood
Willingen
Willingen
Ruhpolding
Saalfelden
Planica
Iron Mountain
Iron Mountain
Ishpeming
Ishpeming
Schönwald
Neustadt
Kuopio
Calgary
Calgary
Zao
Zao
Zakopane
Zakopane
Szczyrbskie Jezioro
Szczyrbskie Jezioro
Sprova
Sprova
Ruka
Rovaniemi
punkty
- - - 20 43 49 - - - - - - - - 26 17 - - - - - - - - - - 1 - - - - - - - - - 130
Sezon 1994/1995
Lillehammer
Lillehammer
Jyväskylä
Lahti
Lahti
St Moritz
Lake Placid
Lake Placid
Planica
Planica
Sapporo
Sapporo
Sapporo
Courchevel
Courchevel
Szczyrbskie Jezioro
Zakopane
Zakopane
Gallio
Gallio
Liberec
Liberec
Astún
Reit im Winkl
Saalfelden
Ruhpolding
Westby
Westby
Ironwood
Ironwood
Ishpeming
Ishpeming
Sapporo
Zao
Zao
Schönwald
Schönwald
Sprova
Sprova
Ruka
Gällivare
Rovaniemi
Rovaniemi
punkty
22 52 - 15 6 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 65
Sezon 1995/1996
Lauscha
Brotterode
Lahti
Lahti
Kuopio
St Moritz
Lake Placid
Lake Placid
Bad Goisern
Reit im Winkl
Saalfelden
Berchtesgaden
Sapporo
Sapporo
Sapporo
Willingen
Liberec
Liberec
Seefeld
Westby
Westby
Gallio
Gallio
Schönwald
Neustadt
Örnsköldsvik
Örnsköldsvik
Beuil
Beuil
Bollnäs
Falun
Sapporo
Zao
Zao
Planica
Planica
Braunlage
Braunlage
Voss
Voss
Rovaniemi
Ruka
punkty
- - - - - - - - 11 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 24
Sezon 1996/1997
Courchevel
Zakopane
Frenštát pod Radhoštěm
Hakuba
Hakuba
Muju
Muju
Caux-Neuve
Caux-Neuve
Brotterode
Lauscha
St Moritz
Lake Placid
Lake Placid
Ramsau
Villach
Planica
Sapporo
Sapporo
Sapporo
Oberhof
Oberhof
Szczyrbskie Jezioro
Zakopane
Reit im Winkl
Saalfelden
Ruhpolding
Westby
Westby
Iron Mountain
Iron Mountain
Ishpeming
Ishpeming
Braunlage
Braunlage
Sapporo
Zao
Zao
Courchevel
Courchevel
Vikersund
Vikersund
Harrachov
Harrachov
Ruka
Rovaniemi
punkty
- - - - - - - 1 1 1 4 - - - - - - - - - - - 1 4 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 500
Sezon 2003/2004
Lillehammer
Lillehammer
Sankt Moritz
Engelberg
Seefeld
Planica
Planica
Sapporo
Sapporo
Sapporo
Bischofshofen
Bischofshofen
Braunlage
Braunlage
Brotterode
Brotterode
Zakopane
Westby
Westby
Iron Mountain
Iron Mountain
Kuopio
Kuopio
Vikersund
Vikersund
punkty
- - - - - - - - - - - - 1 3 2 39 - - - - - 2 4 - - 370
Sezon 2006/2007
Rovaniemi
Rovaniemi
Rovaniemi
Rovaniemi
Engelberg
Engelberg
Planica
Planica
Sapporo
Sapporo
Sapporo
Pragelato
Pragelato
Westby
Westby
Iron Mountain
Iron Mountain
Oberhof
Oberhof
Trondheim
Trondheim
Vikersund
Vikersund
Zakopane
Zakopane
punkty
- - - - 1 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 100
Sezon 2007/2008
Pragelato
Pragelato
Rovaniemi
Rovaniemi
Rovaniemi
Garmisch-Partenkirchen
Garmisch-Partenkirchen
Engelberg
Engelberg
Kranj
Kranj
Sapporo
Sapporo
Sapporo
Brotterode
Zakopane
Zakopane
Hinterzarten
Hinterzarten
Iron Mountain
Ramsau
Ramsau
Vancouver
Vancouver
Trondheim
Trondheim
Vikersund
Vikersund
punkty
17 21 - - - 54 - - - 22 26 - - - - - - - - 10 - - - - - - - - 64
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 31-50

- – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2007 4.

Miejsca na podium LPK chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 18 sierpnia 2007 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 132,5 m 132 m 267,3 pkt 1. -
2. 19 sierpnia 2007 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 140 m 128,5 m 273 pkt 1. -

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

2007
Velenje
Velenje
Kranj
Oberstdorf
Oberstdorf
Lillehammer
Lillehammer
Villach
Villach
punkty
- - - 4 30 1 1 9 11 304
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

- – zawodnik nie wystartował

Odznaczenia

Kariera trenerska

Andreas Widhölzl po zakończeniu kariery sportowej rozpoczął karierę trenerską. W 2020 roku został trenerem reprezentacji Austrii.

Sukcesy podopiecznych Widhölzla w Austrii od 2020 roku (chronologicznie)

Medal Zawodnik Zawody Rok
Gold medal with cup.svg
Stefan Kraft Mistrzostwa świata 2021
Silver medal with cup.svg
 Austria Mistrzostwa świata 2021
Silver medal with cup.svg
Manuel Fettner Igrzyska olimpijskie 2022
Gold medal with cup.svg
 Austria Igrzyska Olimpijskie 2022
Gold medal with cup.svg
Stefan Kraft Raw Air 2022
Bronze medal with cup.svg
Stefan Kraft Mistrzostwa świata w lotach 2022

Przypisy

  1. 17 marca 2005 roku Widhölzl oddał skok na odległość 234,5 metra, lecz zakończył go upadkiem.
  2. a b c 200m0405. skisprungschanzen.com. [dostęp 2018-04-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-10-15)].
  3. Klasyfikacja nieoficjalna, ponieważ Puchar Świata w lotach narciarskich nie był przyznawany od sezonu 2002/2003 do sezonu 2007/2008
  4. Skok Roku 2003 - Ljoekelsoey zwycięzcą! - www.skokinarciarskie.pl - wszystko o skokach narciarskich, skokinarciarskie.pl [dostęp 2017-11-21] (pol.).
  5. a b Skład zespołu: Reinhard Schwarzenberger, Martin Höllwarth, Stefan Horngacher i Andreas Widhölzl
  6. Skład zespołu: Stefan Horngacher, Andreas Widhölzl, Wolfgang Loitzl i Martin Höllwarth
  7. Skład zespołu: Andreas Widhölzl, Andreas Kofler, Martin Koch i Thomas Morgenstern
  8. Skład zespołu: Andreas Widhölzl, Christian Moser, Reinhard Schwarzenberger i Andreas Goldberger
  9. Skład zespołu: Stefan Horngacher, Martin Höllwarth, Andreas Widhölzl i Andreas Goldberger
  10. Skład zespołu: Martin Höllwarth, Andreas Kofler, Andreas Widhölzl i Florian Liegl
  11. a b Skład drużyny: Wolfgang Loitzl, Andreas Widhölzl, Thomas Morgenstern i Martin Höllwarth
  12. Skład zespołu: Andreas Widhölzl, Andreas Goldberger, Wolfgang Loitzl i Thomas Morgenstern
  13. Skład zespołu: Martin Koch, Thomas Morgenstern, Andreas Kofler i Andreas Widhölzl
  14. Skład zespołu: Gerhard Schallert, Ingemar Mayr, T. Kuglitsch i Andreas Widhölzl
  15. Skład zespołu: Andreas Widhölzl, Reinhard Schwarzenberger, Richard Foldl i Andreas Beck
  16. Wyniki Zawodnika, www.wyniki-skoki.hostingasp.pl [dostęp 2021-03-25].
  17. Aufstellung aller durch den Bundespräsidenten verliehenen Ehrenzeichen für Verdienste um die Republik Österreich ab 1952 (niem.). parlament.gv.at. s. 1705. [dostęp 2014-02-10].
  18. a b Aufstellung aller seit ca. 1954 verliehenen staatlichen Auszeichnungen im Bereich des Sports (staatliche Auszeichnungen bis 2013) (niem.). sportministerium.at. s. 69. [dostęp 2014-02-11].
  19. Aufstellung aller durch den Bundespräsidenten verliehenen Ehrenzeichen für Verdienste um die Republik Österreich ab 1952 (niem.). parlament.gv.at. s. 1213. [dostęp 2014-02-10].

Linki zewnętrzne