Fulgencio Obelmejias - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Fulgencio Obelmejias.

Fulgencio Obelmejias

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Fulgencio Obelmejias
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1953
San José de Rio Chico
Obywatelstwo Wenezuela
Wzrost 184 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa średnia
superśrednia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 57
Zwycięstwa 52
Przez nokauty 41
Porażki 5
Remisy 0
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Wenezuela
Mistrzostwa Ameryki Środkowej i Karaibów
złoto Gwatemala 1975 waga średnia
złoto Kingston 1976 waga średnia
srebro Caracas 1974 waga średnia

Fulgencio Obelmejias (ur. 1 stycznia 1953 w San José de Rio Chico[1]) – wenezuelski bokser, były zawodowy mistrz świata w kategorii superśredniej.

Kariera w boksie amatorskim

Jako amator startował w kategorii średniej (do 75 kg). Zdobył w niej srebrny medal na mistrzostwach Ameryki Środkowej i Karaibów w 1974 w Caracas (w finale pokonał go Alejandro Montoya z Kuby[2]. Zwyciężył na kolejnych mistrzostwach Ameryki Środkowej i Karaibów w 1975 w Gwatemali[3]. Odpadł w pierwszej walce na igrzyskach panamerykańskich w 1975 w Meksyku[4].

Na igrzyskach olimpijskich w 1976 w Montrealu odpadł w pierwszej walce po porażce z przyszłym brązowym medalistą Luisem Felipe Martínezem z Kuby[1]. Zwyciężył na mistrzostwach Ameryki Środkowej i Karaibów w 1976 w Kingston[5].

Kariera w boksie zawodowym

Przeszedł na zawodowstwo w 1977. Po wygraniu pierwszych 30 pojedynków (w tym z Elishą Obedem w marcu 1980) zmierzył się 17 stycznia 1981 w Bostonie z Marvinem Haglerem w walce o tytuł mistrza świata federacji WBA i WBC w kategorii średniej, ale przegrał przez techniczny nokaut w 8. rundzie. Następnie wygrał 8 kolejnych walk, w tym z Eddiem Gozo w październiku 1981 i w Parkiem Chong-palem w listopadzie tego roku i 30 października 1982 w San Remo stoczył walkę rewanżową z Haglerem, którą przegrał przez techniczny nokaut w 5. rundzie.

30 maja 1986 zdobył tytuł mistrza Fedelatin (Ameryki Łacińskiej) WBA w wadze półciężkiej, ale utracił go w listopadzie tego samego roku.

23 maja 1988 w Suanbo zdobył tytuł mistrza świata federacji WBA w kategorii superśredniej po jednogłośnym pokonaniu na punkty Parka Chong-pala. Utracił ten tytuł w pierwszej obronie 28 maja 1989 w Yeosu, kiedy to Baek In-chul pokonał go przez techniczny nokaut w 11. rundzie. Potem Obelmejias stoczył jeszcze trzy walki i ostatecznie zakończył karierę w 1992[6][7].

Przypisy

  1. a b Fulgencio Obelmejias, olympedia.org [dostęp 2021-08-22] (ang.).
  2. 5.Central American and Caribbean Championships – Caracas, Venezuela – December 1974, amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2021-08-22] (ang.).
  3. 6.Central American and Caribbean Championships – Guatemala City, Guatemala – August 10–16 1975, amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2021-08-22] (ang.).
  4. 7.Panamerican Games – Ciudad Mexico, Mexico – October 12–26 1975, amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2021-08-22] (ang.).
  5. 7.Central American and Caribbean Championships – Kingston, Jamaica – November 1976, amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2021-08-22] (ang.).
  6. Fulgencio Obelmejias, boxrec.com [dostęp 2021-08-22] (ang.).
  7. Fulgencio Obelmejias, The Cyber Boxing Zone Encyclopedia [dostęp 2021-08-22] (ang.).
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Fulgencio Obelmejias
Listen to this article