Konstandinos Kanaris - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Konstandinos Kanaris.

Konstandinos Kanaris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Konstandinos Kanaris
Κωνσταντίνος Κανάρης

Konstandinos Kanaris w późnych latach życia jako premier rządu greckiego
Data i miejsce urodzenia ok. 1790
Psara
Data i miejsce śmierci 2 września 1877
Ateny
Premier Grecji
Okres od 16 lutego 1844
do 2 września 1877
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja) Order Gwelfów (Hanower) Krzyż Wielki Orderu Danebroga (Dania)

Konstandinos Kanaris, spol. Konstanty Kanaris (gr. Κωνσταντίνος Κανάρης; ur. ok. 1790 na Psarze, zm. 2 września 1877 w Atenach) – bohater walk o niepodległość Grecji, dowódca floty, minister, pięciokrotny premier Grecji.

Życiorys

Bojownik o niepodległość

Atak na turecki okręt flagowy dokonany przez załogę Kanarisa koło wyspy Chios (mal. Nikiforos Lytras, 1783)
Atak na turecki okręt flagowy dokonany przez załogę Kanarisa koło wyspy Chios (mal. Nikiforos Lytras, 1783)

W czasie wojny o niepodległość Grecji zasłynął bohaterskimi akcjami z wykorzystaniem branderów zapalających okręty tureckie. Największym jego sukcesem było spalenie tureckiego okrętu flagowego w porcie wyspy Chios nocą 6/7 czerwca 1822 roku – jako grecka odpowiedź na pacyfikację tej wyspy dokonaną przez Turków kilka tygodni wcześniej (tzw. masakra na Chios)[1].

Powstańcze dokonania Kanarisa szeroko znane były w Europie i przyczyniały się do wzrostu nastrojów filhelleńskich. Pisał o nim m.in. Juliusz Słowacki w trzeciej i czwartej pieśni poematu Podróż do Ziemi Świętej z Neapolu[2][3], a spotkanie z nim w roku 1874 Władysław Tarnowski opisał w wierszu Odwiedziny u Kanarisa[4]. W swym utworze Admirał Miaulis z cyklu Bohaterowie Grecji, francusko-grecki dyplomata Eugène Yemeniz określił Kanarisa jako prekursora stosowanej przez Greków partyzanckiej metody walki z flotą turecką[5].

Polityk niepodległej Grecji

Pomnik Kanarisa (rzeźba Lazarosa Fytalisa) na ateńskim placu Kypseli
Pomnik Kanarisa (rzeźba Lazarosa Fytalisa) na ateńskim placu Kypseli

Po odzyskaniu niepodległości Kanaris rozpoczął karierę polityczną w rządzie Joanisa Kapodistriasa. Za rządów Ottona I był dowódcą i ministrem marynarki wojennej, później działał w opozycji wobec króla, aż do jego abdykacji na rzecz Jerzego I[1].

Urząd premiera Grecji sprawował pięciokrotnie:

  • Pierwsza kadencja: 16 lutego 1844 – 30 marca 1844
  • Druga kadencja: 15 października 1848 – 12 grudnia 1849
  • Trzecia kadencja: 6 marca 1864 – 16 kwietnia 1864
  • Czwarta kadencja: 26 lipca 1864 – 26 lutego 1865
  • Piąta kadencja: 26 maja 1877 – 2 września 1877

W lipcu 1877 został po raz ostatni ministrem marynarki wojennej i premierem gabinetu koalicyjnego. Obydwa stanowiska zajmował aż do śmierci, jaka nastąpiła kilka miesięcy później[1].

Odznaczenia

Drachma grecka z 1976 roku z wizerunkiem Kanarisa
Drachma grecka z 1976 roku z wizerunkiem Kanarisa

Ordery greckie

Ordery zagraniczne

Zobacz też

Bibliografia

Przypisy

  1. a b c Hugh Chisholm: Encyclopædia Britannica (11. edycja): Kanaris, Constantine.
  2. Juliusz Słowacki: Podróż do Ziemi Świętej z Neapolu (1836): Pieśń trzecia: Grecya.
  3. Juliusz Słowacki: Podróż do Ziemi Świętej z Neapolu (1836): Pieśń czwarta: Podróż konna.
  4. Władysław Tarnowski: Ruch Literacki (nr 22 z 27 maja 1876): Odwiedziny u Kanarisa.
  5. Eugène Yemeniz: Ruch Literacki (nr 43 z 21 października 1876): Admirał Miaulis.

Linki zewnętrzne

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Konstandinos Kanaris
Listen to this article