Mauro Galvano - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Mauro Galvano.

Mauro Galvano

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Mauro Galvano
Data i miejsce urodzenia 30 marca 1964
Fiumicino
Obywatelstwo Włochy Włochy
Wzrost 182 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa superśrednia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 40
Zwycięstwa 30
Przez nokauty 7
Porażki 8
Remisy 2

Mauro Galvano (ur. 30 marca 1964 w Fiumicino) – włoski bokser, były mistrz świata WBC w kategorii superśredniej.

Kariera zawodowa

Jako zawodowiec zadebiutował 26 lutego 1986 r. Do końca 1989 r. stoczył 17 walk, z których 14 wygrał, 2 zremisował i 1 przegrał. 31 marca 1990r. zmierzył się z Brytyjczykiem Markiem Kaylorem o mistrzostwo Europy w wadze superśredniej. Galvano zwyciężył jednogłośnie na punkty i zdobył pas.

15 grudnia 1990r. otrzymał szansę walki o zwakowany przez Raya Leonarda pas WBC w wadze superśredniej. Galvano zwyciężył w pojedynku o mistrzostwo, Argentyńczyka Dario Matteoniego jednogłośnie na punkty (114-113, 114-113, 117-113)[1]. 27 lipca 1991 r. przystąpił do pierwszej obrony pasa. Galvano zwyciężył jednogołośnie na punkty, Amerykanina Rona Essetta[2]. 6 lutego 1992 r. obronił tytuł po raz drugi, pokonując jednogłośnie na punkty, Paragwajczyka Juana Carlosa Giméneza[3].

3 października 1992 r. w kolejnej obronie zmierzył się z byłym mistrzem świata wagi średniej, Nigelem Bennem. Benn zwyciężył przez TKO w 4. rundzie, gdyż Włoch był niezdolny do walki z powodu rozcięć na twarzy[4]. 6 marca 1993 r. doszło do rewanżu. I tym razem lepszy okazał się Benn, który zwyciężył jednogłośnie na punkty. Po tej porażce, Galvano czterokrotnie walczył jeszcze o mistrzostwo Europy, ale za każdym razem doznawał porażki. Karierę zakończył 15 marca 1997 r. po przegranym pojedynku z Andriejem Szalikowem.

Przypisy

Linki zewnętrzne

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Mauro Galvano
Listen to this article