Najlepsze pytania
Chronologia
Czat
Perspektywa
NHL (1997/1998)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Remove ads
Sezon NHL 1997/1998 – 81 sezon gry National Hockey League. W lidze zadebiutowała drużyna Carolina Hurricanes poprzednio występująca jako Hartford Whalers. Pierwsze mecze sezonu odbyły się 1 października 1997 a sezon zasadniczy zakończył się 19 kwietnia 1998. Puchar Stanleya rozpoczął się 22 kwietnia a zakończył 16 czerwca 1998.Puchar Stanleya zdobyła drużyna Detroit Red Wings. 48 Mecz Gwiazd odbył się w dniu 18 stycznia 1998 w Vancouver.
Remove ads
Wydarzenia przedsezonowe
NHL Entry Draft 1997
W dniu 21 czerwca 1997 w hali Civic Arena w Pittsburghu (USA) odbył się 35 draft w historii. Z numerem pierwszym został wybrany Kanadyjczyk Joe Thornton przez Boston Bruins (najgorszy zespół sezonu 1996/97), z numerem drugim Patrick Marleau przez San Jose Sharks, a z numerem trzecim Fin Olli Jokinen przez Los Angeles Kings[1].
Sezon regularny
Podsumowanie
Perspektywa
Mecze poza Ameryką Północną
Po raz pierwszy w historii mecze sezonu regularnego rozegrane zostały poza Ameryką Północną. Na otwarcie sezonu Vancouver Canucks i Mighty Ducks of Anaheim rozegrały dwa spotkania w Tokio.
NHL All-Star Game
48 Mecz Gwiazd ligi NHL odbył się 18 stycznia 1998 w hali General Motors Place w Vancouver. Gospodarzem była miejscowa drużyna Vancouver Canucks. Wystąpiły drużyny reprezentujące Amerykę Północną i Resztę Świata. Zwyciężyła drużyna Ameryki Północnej 9 : 8.
Tabela końcowa
- Legenda: = zwycięzca Pucharu Prezydenta, = mistrz dywizji, = awans do playoff,
Najlepsi zawodnicy sezonu regularnego

Zawodnicy z pola[2]
Bramkarze[2]
W zestawieniu ujęto bramkarzy grających przez przynajmniej 1200 minut.

Remove ads
Play-off
Podsumowanie
Perspektywa
Rozstawienie
Po zakończeniu sezonu zasadniczego 16 zespołów zapewniło sobie start w fazie play-off. Drużyna Dallas Stars zdobywca Presidents’ Trophy uzyskała najlepszy wynik w lidze zdobywając w 82 spotkaniach 109 punktów. Była to najwyżej rozstawiona drużyna. Kolejne miejsce rozstawione uzupełnili mistrzowie dywizji: Colorado Avalanche, New Jersey Devils i Pittsburgh Penguins.
Konferencja Wschodnia

New Jersey Devils – mistrz Dywizji Atlantyckiej i Konferencji Wschodniej – 107 punktów
Pittsburgh Penguins – mistrz Dywizji Północno-wschodniej – 98 punktów
Philadelphia Flyers – 95 punktów
Washington Capitals – 92 punkty
Boston Bruins – 91 punktów
Buffalo Sabres – 89 punktów
Montreal Canadiens – 87 punktów
Ottawa Senators – 83 punkty
Konferencja Zachodnia
Dallas Stars – mistrz Dywizji Centralnej i Konferencji Zachodniej, zdobywca Presidents’ Trophy – 109 punktów
Colorado Avalanche – mistrz Dywizji Pacyficznej – 95 punktów
Detroit Red Wings – 103 punkty
St. Louis Blues – 98 punktów
Los Angeles Kings – 87 punktów
Phoenix Coyotes – 82 punkty
Edmonton Oilers – 80 punktów
San Jose Sharks – 78 punktów
Drzewko playoff
Po zakończeniu sezonu zasadniczego rozpoczęła się walka o mistrzostwo ligi w fazie playoff, rozgrywana w czterech rundach. Drużyna, która zajęła wyższe miejsce w sezonie zasadniczym w nagrodę zostaje gospodarzem ewentualnego siódmego meczu. Z tym, że zdobywca Presidents’ Trophy (w tym wypadku Dallas Stars) zawsze jest gospodarzem siódmego meczu. Wszystkie cztery rundy rozgrywane są w formuje do czterech zwycięstw według schematu: 2-2-1-1-1, czyli wyżej rozstawiony rozgrywa mecze: 1 i 2 oraz ewentualnie 5 i 7 we własnej hali. Niżej rozstawiona drużyna rozgrywa mecze w swojej hali: trzeci, czwarty oraz ewentualnie szósty. W finale gospodarzem pierwszego meczu jest drużyna, która zdobyła większą liczbę punktów w sezonie zasadniczym.
Ćwierćfinały Konferencji | Półfinały Konferencji | Finały Konferencji | Finał Pucharu Stanleya | |||||||||||||||
1 | New Jersey Devils | 2 | ||||||||||||||||
8 | Ottawa Senators | 4 | ||||||||||||||||
4 | Washington Capitals | 4 | ||||||||||||||||
8 | Ottawa Senators | 1 | ||||||||||||||||
2 | Pittsburgh Penguins | 2 | ||||||||||||||||
7 | Montreal Canadiens | 4 | ||||||||||||||||
4 | Washington Capitals | 4 | ||||||||||||||||
Konferencja Wschodnia | ||||||||||||||||||
6 | Buffalo Sabres | 2 | ||||||||||||||||
3 | Philadelpfia Flyers | 1 | ||||||||||||||||
6 | Buffalo Sabres | 4 | ||||||||||||||||
6 | Buffalo Sabres | 4 | ||||||||||||||||
7 | Montreal Canadiens | 0 | ||||||||||||||||
4 | Washington Capitols | 4 | ||||||||||||||||
5 | Boston Bruins | 2 | ||||||||||||||||
W4 | Washington Capitals | 0 | ||||||||||||||||
Z3 | Deroit Red Wings | 4 | ||||||||||||||||
1 | Dallas Stars | 4 | ||||||||||||||||
8 | San Jose Sharks | 2 | ||||||||||||||||
1 | Dallas Stars | 4 | ||||||||||||||||
7 | Edmonton Oilers | 1 | ||||||||||||||||
2 | Colorado Avalanche | 3 | ||||||||||||||||
7 | Edmonton Oilers | 4 | ||||||||||||||||
1 | Dallas Stars | 2 | ||||||||||||||||
Konferencja Zachodnia | ||||||||||||||||||
3 | Detroit Red Wings | 4 | ||||||||||||||||
3 | Detroit Red Wings | 4 | ||||||||||||||||
6 | Phoenix Coyotes | 2 | ||||||||||||||||
3 | Detroit Red Wings | 4 | ||||||||||||||||
4 | St. Louis Blues | 2 | ||||||||||||||||
4 | St. Louis Blues | 4 | ||||||||||||||||
5 | Los Angeles Kings | 0 | ||||||||||||||||
Szczegółowe wyniki spotkań playoff
Najlepsi zawodnicy playoff
Zawodnicy z pola
Bramkarze
W zestawieniu ujęto bramkarzy grających przez co najmniej 600 minut.
Remove ads
Nagrody
Nagrody drużynowe
Nagrody indywidualne
Remove ads
Uwagi
- Średnia straconych bramek na mecz.
Przypisy
Bibliografia
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Remove ads