cover image

Nauru

państwo wyspiarskie na Oceanie Spokojnym / Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Nauru (ang. Nauru, nauruański Naoero), oficjalnie Republika Nauru (ang. Republic of Nauru, nauruański Republik Naoero) wcześniej nazywana Pleasant Island[5]wyspiarskie państwo położone w zachodniej części Oceanu Spokojnego, w Mikronezji, w odległości około 42 km na południe od równika. Jest obecnie najmniejszą republiką na świecie, zarówno pod względem wielkości (21,3 km kwadratowych[6]), jak i liczby ludności (około 12 500 mieszkańców) oraz trzecim, po Monako i Watykanie, najmniejszym państwem na świecie[7]. Wielkość wyłącznej strefy ekonomicznej wynosi 308 480 km², natomiast powierzchnia wód terytorialnych to 41 km²[8].

Quick facts: Konstytucja, Język urzędowy, Stolica, Ustrój ...
Republika Nauru
Republik Naoero
Republic of Nauru
Flaga Herb
Dewiza: (ang.) God’s Will First
(Najpierw wola Boga)
Hymn: Nauru Bwiema
(na.) Nauru, nasza Ojczyzno)
Konstytucja

Konstytucja Nauru z 29 stycznia 1968

Język urzędowy

angielski, nauruański[1]

Stolica

Yaren[uwaga 1]

Ustrój polityczny

republika parlamentarna

Typ państwa

państwo unitarne

Głowa państwa

prezydent Russ Kun

Szef rządu

prezydent Russ Kun

Przewodniczący
parlamentu

Marcus Stephen[2]

Powierzchnia
 • całkowita
 • wody śródlądowe


21,3 km²
0%

Liczba ludności (2017)
  całkowita 
  gęstość zaludnienia


9642[3]
453 osób/km²

Waluta

dolar australijski[4] (AUD, $)

Niepodległość

od Australii
31 stycznia 1968

Religia dominująca

protestantyzm

Strefa czasowa

UTC +12

Kod ISO 3166

NR

Domena internetowa

.nr

Kod samochodowy

NAU

Kod samolotowy

C2

Kod telefoniczny

+674

Close

Zasiedlone przez ludy Mikronezji i Polinezji, Nauru zostało zaanektowane przez Cesarstwo Niemieckie w 1888 i pozostawało jego kolonią do 1914, gdy zajęły je wojska australijskie. Po I wojnie światowej Nauru stało się terytorium mandatowym kategorii C Ligi Narodów, administrowanym przez Wielką Brytanię. Podczas II wojny światowej Nauru było okupowane przez wojska japońskie[9].

Po zakończeniu wojny Nauru zostało przekształcone w terytorium powiernicze ONZ i jako jedyne było administrowane przez trzy państwa: Australię, Nową Zelandię oraz Wielką Brytanię. Państwo ogłosiło swoją niepodległość 31 stycznia 1968 roku[1][10].

W pierwszej połowie XX wieku Nauru całkowicie utrzymywało się z wydobycia fosforytów[11]. Na Nauru znajdowały się wówczas jedne z największych złóż tych skał na świecie[11]. Przed uzyskaniem przez wyspę niepodległości eksploatowały je Australia (w ramach British Phosphate Commission), a przedtem też Wielka Brytania i Niemcy. Jednakże po proklamowaniu niepodległości rząd znacjonalizował złoża, powołując do życia Nauruańską Korporację Fosforytową (NPC) w celu podjęcia ich eksploatacji. Z tego powodu w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku Nauru mogło się cieszyć z jednego z najwyższych dochodów na jednego mieszkańca na świecie[11].

W latach osiemdziesiątych rezerwy złóż zaczęły się wyczerpywać, jednocześnie środowisko na wyspie zostało poważnie naruszone, co z kolei przełożyło się na niestabilność rządów[11]. W latach dziewięćdziesiątych Nauru stało się rajem podatkowym, przez co w pierwszym dziesięcioleciu XXI wieku znalazło się pod presją organizacji zwalczającej pranie brudnych pieniędzy. Na skutek nieudanych inwestycji i korupcji rządu zyski wypracowane w poprzednich dekadach zostały roztrwonione, a głównym źródłem dochodów na wyspie stała się pomoc od australijskiego rządu[7].

Najwyższym organem ustawodawczym na Nauru jest 19-osobowy parlament, a najwyższym organem wykonawczym rada ministrów, składająca się zwykle z pięciu ministrów ze stojącym na czele prezydentem (będącym jednocześnie szefem rządu). W przeszłości na Nauru istniały także: Rada Wodzów Nauru, Lokalna Rada Samorządowa Nauru oraz Rada Legislacyjna Nauru[12].