cover image

Nowozelandzka reprezentacja na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988 liczyła dziewięcioro sportowców – dwie kobiety i siedmiu mężczyzn – którzy wystąpili w trzech z dwunastu rozegranych dyscyplin[1]. Chorążym reprezentacji był występujący w narciarstwie alpejskim Simon Wi Rutene[2].

Quick facts: Kod MKOl, Chorąży, Liczba zawodników...
Nowa Zelandia na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988
Kod MKOl

NZL

Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1988
Calgary
Chorąży

Simon Wi Rutene

Liczba zawodników

9 w 7 konkurencjach w 3 dyscyplinach

Medale
Pozycja: .
Złoto
0
Srebro
0
Brąz
0
Razem
0
Close

Trójka narciarzy alpejskich po raz drugi brała udział w zawodach tej rangi, wystąpili bowiem cztery lata wcześniej w Sarajewie. Pozostali zawodnicy debiutowali na igrzyskach, był to jednocześnie pierwszy w historii start Nowozelandczyków w biegach narciarskich oraz bobslejach[3][4]. Najmłodszą reprezentantką Nowej Zelandii była dziewiętnastoletnia biegaczka narciarka Madonna Harris, najstarszym zaś czterdziestojednoletni bobsleista Owen Pinnell[1].

Nowozelandzki Komitet Olimpijski, powstały w 1911 roku i uznany przez MKOl w roku 1919[5], po raz pierwszy wysłał zawodników na zimowe igrzyska w 1952 roku, następnie w roku 1960, a od 1968 roku sportowcy z tego kraju regularnie uczestniczą w tych zawodach[2]. Igrzyska w Calgary były zatem ósmym startem Nowozelandczyków – w poprzednich siedmiu występach reprezentanci tego kraju nie zdobyli żadnego medalu[2].

Z reprezentacją w Calgary przebywał Bruce Sandford, który był rezerwowym w zespole bobsleistów, natomiast w jej składzie zabrakło trojga olimpijczyków z 1984 roku – Christine Grant, Bruce'a Granta i Markusa Hubricha – wyeliminowanych z powodu kontuzji[6].