Primož Peterka - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Primož Peterka.

Primož Peterka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Primož Peterka
Data i miejsce urodzenia 28 lutego 1979
Lublana, Jugosławia
Klub SK Triglav Kranj
Reprezentacja  Słowenia
Debiut w PŚ 4 stycznia 1996, Innsbruck (8. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 4 stycznia 1996, Innsbruck (8. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 27 stycznia 1996, Zakopane (1. miejsce)
Rekord życiowy 212 m na Velikance w Planicy (17 marca 2000)[1]
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Słowenia
Igrzyska olimpijskie
Brąz
2002
Salt Lake City
Skocznia K-120
drużynowo
Mistrzostwa świata
Brąz
2005
Oberstdorf
Skocznia K-90
drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
Srebro
1996
Asiago
Indywidualnie
Brąz
1996
Asiago
Drużynowo
Puchar świata w skokach
Kryształowa kula
1996/1997
Kryształowa kula
1997/1998
Puchar Świata w lotach narciarskich
Mała Kryształowa Kula
1996/1997
3. miejsce
1997/1998
Turniej Czterech Skoczni
1. miejsce
1996/1997
Puchar KOP
1. miejsce
1996/1997
Alpen Cup
1. miejsce
1995/1996
3. miejsce
1994/1995

Primož Peterka (ur. 28 lutego 1979 w Lublanie) – słoweński skoczek narciarski i trener tej dyscypliny sportu, brązowy medalista olimpijski oraz brązowy medalista mistrzostw świata, dwukrotny medalista mistrzostw świata juniorów.

Jest także dwukrotnym zdobywcą Pucharu Świata w skokach, zwycięzcą Pucharu Świata w lotach, zwycięzcą 45. Turnieju Czterech Skoczni oraz zdobywcą Pucharu KOP.

Od 2019 roku jest trenerem reprezentacji Turcji w skokach narciarskich[2].

Kariera

Peterka reprezentował słoweński klub SK Triglav Kranj. W Pucharze Świata zadebiutował 4 stycznia 1996 roku w Innsbrucku, gdzie był ósmy. Tym samym już w swoim debiucie wywalczył pierwsze pucharowe punkty. Punktował także w trzech kolejnych konkursach, a już 27 stycznia, podczas zawodów w Zakopanem po raz pierwszy w karierze zwyciężył, wyprzedzając dwóch Austriaków: Andreasa Goldbergera i Reinharda Schwarzenbergera. Następnego dnia Primož był drugi, wyprzedził go tylko Goldberger. Kolejnym jego startem były mistrzostwa świata juniorów w Asiago, gdzie indywidualnie zajął drugie miejsce za Michaelem Uhrmannem z Niemiec, a wraz z kolegami z reprezentacji zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym. Dobrą passę kontynuował po powrocie do Pucharu Świata, wystartował siedmiokrotnie i za każdym razem zdobywał punkty. Przy tym 1 marca w fińskim Lahti zajął trzecie miejsce, dwa dni później w tej samej miejscowości był drugi, a 13 marca w szwedzkim Falun był najlepszy. Dało mu to dziesiąte miejsce w klasyfikacji generalnej.

Najlepsze wyniki osiągnął jednak w sezonie 1996/1997. Rywalizację rozpoczął od zajęcia czwartego i dziesiątego miejsca w dwóch pierwszych konkursach w norweskim Lillehammer. Następne starty miały miejsce w Ruce w dniach 7 i 8 grudnia 1996. Udział w pierwszych zawodach zakończył już na pierwszej serii, zajmując ostatecznie 39. miejsce. Jednak w drugim konkursie zaprezentował się znacznie lepiej, zwyciężając z wyraźną przewagą nad Norwegiem Lasse Ottesenem i Takanobu Okabe z Japonii. W dwunastu kolejnych startach Peterka nie opuszczał czołowej dziesiątki zawodów, z czego dziesięciokrotnie stawał na podium. W czeskim Harrachovie zajął drugie miejsce 14 grudnia, a następnego dnia był najlepszy. Zwyciężył także w klasyfikacji końcowej 45. edycji Turnieju Czterech Skoczni po tym, jak był siódmy w Oberstdorfie, pierwszy w Garmisch-Partenkirchen, drugi w Innsbrucku oraz trzeci w Bischofshofen. Wygrał także oba konkursy w szwajcarskim Engelbergu w dniach 11 i 12 stycznia, w Willingen był trzeci i piąty, a na początku lutego zajął trzecie i pierwsze miejsce podczas lotów w Tauplitz. Mimo znakomitej formy prezentowanej w zawodach PŚ, na mistrzostwach świata w Trondheim w 1997 roku Słoweniec zawiódł. W indywidualnych startach był trzynasty na dużej skoczni, a na normalnej zajął dopiero 31. miejsce. W konkursie drużynowym Słoweńcy z Peterką w składzie zajęli szóste miejsce. Pierwszy konkurs PŚ po mistrzostwach Primož zakończył na 44. miejscu. W pozostałych konkursach pierwszej edycji Turnieju Nordyckiego spisywał się lepiej, zajmując kolejno trzecie miejsce w Kuopio, pierwsze w Falun i szesnaste w Oslo. W klasyfikacji końcowej zajął szóstą pozycję. Na zakończenie sezonu w Planicy 22 i 23 marca 1997 roku był czwarty oraz drugi w lotach. Ostatecznie triumfował w klasyfikacji generalnej zarówno Pucharu Świata w skokach jak i w lotach, zdobył ponadto Puchar KOP.

Wysoką formę prezentował także w sezonie 1997/1998. Na inaugurację sezonu był dziewiąty i ósmy w Lillehammer. Już w trzecich zawodach cyklu, 6 grudnia 1997 roku we włoskim Predazzo był trzeci, 8 grudnia w Villach zajął drugie miejsce, a 12 grudnia w Harrachovie ponownie stanął na najniższym stopniu podium. Podczas konkursów w Engelbergu 20 i 21 grudnia pierwszego dnia ukończył zawody na 36. miejscu. Drugiego dnia poprawił się i zajął drugie miejsce, ustępując tylko Japończykowi Masahiko Haradzie. 46. Turniej Czterech Skoczni zaczął od zajęcia ostatniego, 50. miejsca w Oberstdorfie. W Ga-Pa był szósty, w Innsbrucku ósmy, jednak w Bischofshofen znowu nie awansował do drugiej serii, zajmując ostatecznie 36. miejsce. W efekcie zajął 22. pozycję w klasyfikacji końcowej. 17 stycznia w Zakopanem zajął 17. miejsce, a dzień później wygrał, wyprzedzając Kazuyoshiego Funakiego z Japonii oraz Niemca Svena Hannawalda. Na mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie uplasował się na szóstej pozycji. Podczas igrzysk olimpijskich w Nagano także nie zdobył medalu. Indywidualnie był piąty na dużej i szósty na normalnej skoczni. Drużynowo Słoweńscy skoczkowie uplasowali się na dziesiątym miejscu. W kolejnych zawodach PŚ 28 lutego i 1 marca w Vikersund był piąty i czwarty, a 4 marca w Kuopio był drugi za Andreasem Widhölzlem z Austrii. W klasyfikacji końcowej 2. Turnieju Nordyckiego zajął dziesiąte miejsce, mimo że zwyciężył w trzech z pięciu konkursów (Lahti, Falun i Oslo). W pozostałych konkursach był jedenasty w Lahti, a szanse na dobre miejsce stracił 13 marca w Trondheim, gdzie zajął 44. miejsce. Sezon zakończył zajmując drugie i siódme miejsce w konkursie na skoczni dużej w Planicy, co wystarczyło, by po raz drugi z rzędu sięgnąć po Kryształową Kulę. Zajął także trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu 1997/1998 Pucharu Świata w lotach. Do dziś jest najmłodszym w historii zawodnikiem który dwa razy z rzędu zwyciężył w klasyfikacji generalnej PŚ (sukces ten osiągnął wówczas gdy miał 19 lat).

Po sezonie 1997/1998 nastąpiło załamanie formy Słoweńca. W sezonach 1998/1999, 1999/2000, 2000/2001 i 2001/2002 ani razu nie stanął na podium i tylko raz znalazł się w czołowej dziesiątce - 29 listopada 1998 w Lillehammer był ósmy. W tym czasie wystartował na mistrzostwach świata w Ramsau, gdzie indywidualnie zajmował odległe miejsca, a w drużynie był piąty. 17 marca 2000 roku w Planicy skoczył 212 metrów, co jest jego rekordem życiowym[1]. Na igrzyskach w Salt Lake City w 2002 roku wypadł lepiej, plasując się na dziesiątej pozycji na normalnej skoczni, a na dużym obiekcie był piętnasty. Na tych samych igrzyskach wspólnie z Damjanem Frasem, Robertem Kranjcem i Peterem Žontą wywalczył brązowy medal w konkursie drużynowym. W tym samym roku wystąpił także na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie, zajmując dwunaste miejsce.

Do formy powrócił w sezonie 2002/2003. Zaczął od zwycięstwa w Ruce 29 listopada 2002, a 30 listopada był trzeci za Widhölzlem i reprezentantem gospodarzy - Janne Ahonenem. W kolejnych sześciu konkursach plasował się w drugiej dziesiątce. W 51. Turnieju Czterech Skoczni był siódmy w Oberstdorfie, pierwszy w Garmisch-Partenkirchen, piętnasty w Innsbrucku i ósmy w Bischofshofen, co dało mu piąte miejsce w klasyfikacji końcowej. Zwycięstwo w Ga-Pa 1 stycznia 2003 było ostatnim podium Pucharu Świata w jego karierze. Następnie był czwarty w Libercu oraz szósty i czwarty w Zakopanem 18 i 19 stycznia. Jego najlepsze wyniki w końcówce sezonu to czwarte miejsce w Sapporo 26 stycznia oraz ósme i siódme miejsce w Willingen w dniach 8 i 9 lutego. Wystąpił także na mistrzostwach świata w Val di Fiemme, gdzie był piętnasty na dużej skoczni oraz osiemnasty na normalnej. W konkursie drużynowym Słoweńcy po raz kolejny zajęli szóste miejsce.

Po tym sezonie nie odnosił już żadnych sukcesów w Pucharze Świata. W 2006 roku na igrzyskach olimpijskich w Turynie indywidualnie plasował się w okolicach 30. miejsca, a w konkursie drużynowym wraz z kolegami z reprezentacji zajął 10. miejsce. Niewiele lepiej Słoweniec wypadł na mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz, gdzie zajął 26. miejsce indywidualnie, a w drużynie był piąty. Rok wcześniej, na mistrzostwach świata w Oberstdorfie osiągnął swój ostatni sukces, wraz z Jure Bogatajem, Rokiem Benkoviciem i Jernejem Damjanem zdobywając brązowy medal w konkursie drużynowym na normalnej skoczni. Na dużym obiekcie Słoweńcy w tym samym składzie zajęli czwarte miejsce. Ostatnią dużą imprezą w jego karierze były mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie w 2008 roku, gdzie zajął 28. miejsce w konkursie indywidualnym, a w konkursie drużynowym Słoweńcy zajęli przedostatnie, 12. miejsce.

Ostatnie punkty zdobył 16 stycznia 2009 w Zakopanem, gdzie zajął 23. miejsce. Ostatni oficjalny występ w zawodach PŚ zaliczył niedługo później, 8 lutego 2009 roku, gdzie uplasował się na 37. pozycji. Od tej pory startował tylko w Pucharze Kontynentalnym i zawodach FIS Cup. Dnia 13 marca 2011 ogłosił, iż po sezonie zakończy swoją zawodniczą karierę[3].

Igrzyska olimpijskie

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
6. 11 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia normalna indywidualnie 223,0 pkt 11,5 pkt Finlandia Jani Soininen
5. 15 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia duża indywidualnie 251,1 pkt 21,2 pkt Japonia Kazuyoshi Funaki
10. 16 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia duża drużynowo[a] 610,3 pkt 322,7 pkt  Japonia
10. 10 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Skocznia normalna indywidualnie 240,5 pkt 28,5 pkt Szwajcaria Simon Ammann
15. 13 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Skocznia duża indywidualnie 233,0 pkt 48,4 pkt Szwajcaria Simon Ammann
3.
14 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Skocznia duża drużynowo[b] 946,3 pkt 27,8 pkt  Niemcy
30. 12 lutego 2006 Włochy Turyn Skocznia normalna indywidualnie 215,0 pkt 51,5 pkt Norwegia Lars Bystøl
34. 18 lutego 2006 Włochy Turyn Skocznia duża indywidualnie 92,0 pkt 184,9 pkt Austria Thomas Morgenstern
10. 20 lutego 2006 Włochy Turyn Skocznia duża drużynowo[c] 390,4 pkt 593,6 pkt  Austria

Mistrzostwa świata

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
31. 22 lutego 1997 Norwegia Trondheim Skocznia normalna indywidualnie 114,5 pkt 149,0 pkt Finlandia Janne Ahonen
6. 27 lutego 1997 Norwegia Trondheim Skocznia duża drużynowo[d] 791,1 pkt 164,2 pkt  Finlandia
13. 1 marca 1997 Norwegia Trondheim Skocznia duża indywidualnie 226,8 pkt 25,3 pkt Japonia Masahiko Harada
36. 21 lutego 1999 Austria Ramsau Skocznia duża indywidualnie 66,9 pkt 196,5 pkt Niemcy Martin Schmitt
5. 23 lutego 1999 Austria Ramsau Skocznia duża drużynowo[e] 762,3 pkt 226,6 pkt  Niemcy
22. 26 lutego 1999 Austria Ramsau Skocznia normalna indywidualnie 212,0 pkt 43,0 pkt Japonia Kazuyoshi Funaki
15. 22 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża indywidualnie 242,8 pkt 45,2 pkt Polska Adam Małysz
6. 23 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża drużynowo[f] 954,5 pkt 92,4 pkt  Finlandia
18. 28 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Skocznia normalna indywidualnie 234,5 pkt 44,5 pkt Polska Adam Małysz
32. 19 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Skocznia normalna indywidualnie 113,0 pkt 143,0 pkt Słowenia Rok Benkovič
3.
20 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Skocznia normalna drużynowo[g] 929,5 pkt 41,0 pkt  Austria
24. 25 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Skocznia duża indywidualnie 240,0 pkt 73,2 pkt Finlandia Janne Ahonen
4. 26 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Skocznia duża drużynowo[g] 1004,6 pkt 132,7 pkt  Austria

Mistrzostwa świata w lotach

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
6. 25 stycznia 1998 Niemcy Oberstdorf Loty indywidualnie 714,9 pkt 61,5 pkt Japonia Kazuyoshi Funaki
12. 10 marca 2002 Czechy Harrachov Loty indywidualnie 310,5 pkt 85,8 pkt Niemcy Sven Hannawald
31. 22 lutego 2004 Słowenia Planica Loty indywidualnie 120,4 pkt 711,7 pkt Norwegia Roar Ljøkelsøy
6. 22 lutego 2004 Słowenia Planica Loty drużynowo[h] 1503,4 pkt 208,4 pkt  Norwegia
26. 14 stycznia 2006 Austria Tauplitz Loty indywidualnie 605,7 pkt 182,3 pkt Norwegia Roar Ljøkelsøy
5. 15 stycznia 2006 Austria Tauplitz Loty drużynowo[c] 1252,2 pkt 245,7 pkt  Norwegia
28. 23 lutego 2008 Niemcy Oberstdorf Loty indywidualnie 649,2 pkt 186,2 pkt Austria Gregor Schlierenzauer
12. 24 lutego 2008 Niemcy Oberstdorf Loty drużynowo[i] 509,3 pkt 1044,0 pkt  Austria

Mistrzostwa świata juniorów

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca Źr.
2.
30 stycznia 1996 Włochy Asiago Skocznia normalna indywidualnie 258,5 pkt 8 pkt Niemcy Michael Uhrmann [4]
3.
1 lutego 1996 Włochy Asiago Skocznia normalna drużynowo[j] 846 pkt 15,5 pkt  Niemcy [5]

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Miejsca na podium chronologicznie

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 27 stycznia 1996 Polska Zakopane Wielka Krokiew 276,0 pkt 1.
2. 28 stycznia 1996 Polska Zakopane Wielka Krokiew 263,3 pkt 2. 4,0 pkt Andreas Goldberger
3. 1 marca 1996 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 228,0 pkt 3. 11,0 pkt Masahiko Harada
4. 3 marca 1996 Finlandia Lahti Salpausselkä K-114 240,2 pkt 2. 26,4 pkt Masahiko Harada
5. 13 marca 1996 Szwecja Falun Lugnet K-90 257,0 pkt 1.
6. 8 grudnia 1996 Finlandia Ruka Rukatunturi 278,1 pkt 1.
7. 14 grudnia 1996 Czechy Harrachov Čerťák K-120 289,8 pkt 2. 7,9 pkt Kazuyoshi Funaki
8. 15 grudnia 1996 Czechy Harrachov Čerťák K-120 235,1 pkt 1.
9. 1 stycznia 1997 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 241,9 pkt 1.
10. 4 stycznia 1997 Austria Innsbruck Bergisel 253,1 pkt 2. 1,0 pkt Kazuyoshi Funaki
11. 6 stycznia 1997 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 242,8 pkt 3. 7,6 pkt Dieter Thoma
12. 11 stycznia 1997 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 252,5 pkt 1.
13. 12 stycznia 1997 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 252,9 pkt 1.
14. 1 lutego 1997 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze 226,9 pkt 3. 10,8 pkt Martin Höllwarth
15. 8 lutego 1997 Austria Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm 357,5 pkt 3. 22,4 pkt Takanobu Okabe
16. 9 lutego 1997 Austria Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm 386,2 pkt 1.
17. 12 marca 1997 Finlandia Kuopio Puijo 232,5 pkt 3. 8,5 pkt Kazuyoshi Funaki
18. 13 marca 1997 Szwecja Falun Lugnet K-115 201,4 pkt 1.
19. 23 marca 1997 Słowenia Planica Velikanka 367,7 pkt 2. 24,3 pkt Akira Higashi
20. 6 grudnia 1997 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 238,5 pkt 2. 7,5 pkt Jani Soininen
21. 8 grudnia 1997 Austria Villach Villacher Alpenarena 240,0 pkt 3. 6,0 pkt Masahiko Harada
22. 12 grudnia 1997 Czechy Harrachov Čerťák K-90 244,0 pkt 2. 4,5 pkt Masahiko Harada
23. 21 grudnia 1997 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 232,5 pkt 2. 4,3 pkt Masahiko Harada
24. 18 stycznia 1998 Polska Zakopane Wielka Krokiew 266,2 pkt 1.
25. 4 marca 1998 Finlandia Kuopio Puijo 251,7 pkt 2. 3,5 pkt Andreas Widhölzl
26. 8 marca 1998 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 264,7 pkt 1.
27. 11 marca 1998 Szwecja Falun Lugnet K-115 262,3 pkt 1.
28. 15 marca 1998 Norwegia Oslo Holmenkollbakken 275,2 pkt 1.
29. 21 marca 1998 Słowenia Planica Bloudkova velikanka 280,3 pkt 2. 11,4 pkt Kazuyoshi Funaki
30. 29 listopada 2002 Finlandia Ruka Rukatunturi 293,5 pkt 1.
31. 30 listopada 2002 Finlandia Ruka Rukatunturi 287,3 pkt 3. 16,5 pkt Andreas Widhölzl
32. 1 stycznia 2003 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 264,6 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

Sezon 1995/1996
punkty
- - q q - - - - - - 8 9 15 4 - - 1 2 - - 16 4 7 3 2 - 1 12 670
Sezon 1996/1997
punkty
4 10 39 1 2 1 7 1 2 3 1 1 - - - 3 5 3 1 44 3 1 16 4 2 1402
Sezon 1997/1998
punkty
9 8 2 3 2 36 2 50 6 8 37 - 17 1 7 6 16 5 4 2 11 1 1 44 1 2 7 1253
Sezon 1998/1999
punkty
14 8 23 34 18 17 q 49 q 21 16 30 - - 30 q - - 37 11 36 41 q 39 36 13 29 15 14 192
Sezon 1999/2000
punkty
28 28 49 q 24 - - 37 q 41 q - - - - - - - - - - - - - - 31 13
Sezon 2000/2001
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - 45 38 - - - 32 0
Sezon 2001/2002
punkty
q 42 40 40 q 38 28 22 17 15 19 18 18 28 15 12 - - 13 19 16 19 180
Sezon 2002/2003
punkty
1 3 16 20 12 11 13 10 7 1 15 8 4 6 4 11 15 4 28 16 8 7 20 27 25 37 25 805
Sezon 2003/2004
punkty
39 30 25 33 - 32 27 21 45 - - 39 20 - - - q 38 21 32 12 38 44 64
Sezon 2004/2005
punkty
22 24 29 35 31 44 - - q 17 31 49 21 25 33 25 27 31 14 - - 49 24 26 32 24 35 22 104
Sezon 2005/2006
punkty
11 31 25 17 6 18 19 19 24 18 36 - - 34 24 - 30 38 q 29 34 - 151
Sezon 2006/2007
punkty
26 q q q - - - - - - - - - - - - - - - - - 32 30 31 6
Sezon 2007/2008
punkty
23 32 39 40 22 28 27 - q q q 28 34 - 29 22 26 21 32 23 q 20 38 41 38 q - 72
Sezon 2008/2009
punkty
16 - - 26 32 20 30 48 33 44 - - - 23 43 44 35 - 37 - - - - - - - - 40
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Turniej Nordycki (Skandynawski)

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Puchar Świata w lotach narciarskich

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Letnie Grand Prix w skokach narciarskich

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS).

1995
punkty
47 40 q - 140,4
1996
punkty
38 q 20 16 31 26
1997
punkty
13 20 17 19 19 69
1998
punkty
11 13 21 17 - - 68
1999
punkty
q 18 48 - - 13
2002
punkty
q 37 29 q 25 q 8
2003
punkty
8 5 7 22 122
2004
punkty
29 28 18 7 27 - - 58
2005
punkty
26 12 28 31 - - - - 30
2006
punkty
q 34 - - 34 14 - - 44 29 20
2008
punkty
- - - - - - 30 23 - - 9
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował
 ?  – brak startu lub nie zakwalifikował się

Turniej Czterech Narodów

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Miejsca na podium chronologicznie

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 10 lutego 1996 Stany Zjednoczone Westby Snowflake 204,5 pkt 3. 28,3 pkt Tero Koponen
2. 11 lutego 1996 Stany Zjednoczone Westby Snowflake 254,4 pkt 1.
3. 26 stycznia 1997 Polska Zakopane Wielka Krokiew 233,5 pkt 2. 7,5 pkt Roman Křenek
4. 28 czerwca 1997 Słowenia Velenje Grajski grič 230,0 pkt 1.
5. 27 czerwca 1998 Słowenia Velenje Grajski grič 230,5 pkt 1.
6. 28 czerwca 1998 Słowenia Velenje Grajski grič 233,0 pkt 1.
7. 25 czerwca 1999 Słowenia Velenje Grajski grič 243,8 pkt 2. 2,0 pkt Peter Žonta
8. 26 czerwca 1999 Słowenia Velenje Grajski grič 250,8 pkt 1.
9. 25 sierpnia 2001 Kanada Calgary Alberta Ski Jump Area K-89 221,5 pkt 2. 6,5 pkt Alan Alborn

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

Opracowano na podstawie bazy wyników Adama Kwiecińskiego.[6]

Sezon 1994/1995
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - 6 13 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 60
Sezon 1995/1996
punkty
- - - - - 5 - - - - - - - - - - - - - 3 1 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 205
Sezon 1996/1997
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 2 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 80
Sezon 1997/1998
punkty
1 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 100
Sezon 1998/1999
punkty
1 1 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 200
Sezon 1999/2000
punkty
2 1 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 9 - - 18 33 - - - - - - - - - - - - - - 222
Sezon 2000/2001
punkty
- - - - - - - - - - - - - 21 8 37 15 7 - - - - 16 - - - 15 12 - - - - - - - - - - - - 147
Sezon 2001/2002
punkty
4 6 11 17 5 - - 2 5 5 6 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 383
Sezon 2006/2007
punkty
- - - - - - - - - - - 9 18 29 21 18 26 - - 20 18 17 8 5 187
Sezon 2009/2010
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - 53 - - - - - - - - 0
Sezon 2010/2011
punkty
- - - - 26 29 - - - - - - - - - 34 26 31 12 - - 44 - - - - - - - 34
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Miejsca na podium chronologicznie

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 5 lipca 2002 Słowenia Velenje Grajski grič 248,0 pkt 2. 5,0 pkt Robert Kranjec
2. 6 lipca 2002 Słowenia Velenje Grajski grič 246,5 pkt 2. 3,0 pkt Robert Kranjec
3. 4 lipca 2003 Słowenia Velenje Grajski grič 247,0 pkt 3. 3,0 pkt Jure Radelj
4. 10 lipca 2005 Słowenia Kranj Bauhenk 248,0 pkt 3. 8,6 pkt Robert Kranjec

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

2002
punkty
2 2 - - - - - - - - 160
2003
punkty
3 - - - - - - - - - 60
2005
punkty
- - 3 - - - - - - - - - - 60
2007
punkty
19 10 34 26 42 36 29 - - 43
2008
punkty
34 - - - - - - 65 - - - 0
2009
punkty
- 27 - - - - - - - - - 4
2010
punkty
43 - - - - - - - - - - 17 20 - - 25
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – dyskwalifikacja - – zawodnik nie wystartował

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cup

Sezon 2009/2010
punkty
- - - - - - - - - - - - - 8 30 - - - - - - - - - - - 33
Sezon 2010/2011
punkty
- - - - - - - - - - - - - - 27 5 - - - - 20 18 - - 73
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Uwagi

  1. Skład zespołu: Primož Peterka, Miha Rihtar, Blaž Vrhovnik i Peter Žonta
  2. Skład zespołu: Damjan Fras, Primož Peterka, Robert Kranjec i Peter Žonta
  3. a b Skład zespołu: Rok Benkovič, Robert Kranjec, Primož Peterka i Jernej Damjan
  4. Skład zespołu: Robert Meglič, Blaž Vrhovnik, Peter Žonta i Primož Peterka
  5. Skład zespołu: Damjan Fras, Jure Radelj, Primož Peterka i Peter Žonta
  6. Skład zespołu: Peter Žonta, Rok Benkovič, Primož Peterka i Robert Kranjec
  7. a b Skład zespołu: Primož Peterka, Jure Bogataj, Rok Benkovič i Jernej Damjan
  8. Skład zespołu: Primož Peterka, Bine Zupan, Rok Benkovič i Robert Kranjec
  9. Skład zespołu: Robert Kranjec, Jurij Tepeš, Primož Peterka i Jernej Damjan
  10. Skład zespołu: Matija Stegnar, Jaka Grosar, Peter Žonta i Primož Peterka
  11. Mimo iż wygrał 3 z 4 konkursów.

Przypisy

  1. a b 200m0405. skisprungschanzen.com. [dostęp 2018-04-15].
  2. Marcin Górczyński: Nowa rola Primoża Peterki. Słynny Słoweniec ratuje tureckie skoki. Sportowe Fakty, 30 stycznia 2019. [dostęp 2019-01-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-31)].
  3. Skijumping.pl: Primož Peterka kończy karierę (pol.)
  4. 1996 Nordic Junior World Championships (jap.). skijump-db.net (web.archive.org), 2005-04-12. [dostęp 2012-12-04].
  5. 1996 Nordic Junior World Championships - team (jap.). skijump-db.net (web.archive.org), 2008-08-20. [dostęp 2012-12-04].
  6. Wyniki Zawodnika, www.wyniki-skoki.hostingasp.pl [dostęp 2021-03-30].

Bibliografia

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Primož Peterka
Listen to this article