Severin Freund - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Severin Freund.

Severin Freund

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Severin Freund
Data i miejsce urodzenia 11 maja 1988
Freyung, RFN
Klub WSV DJK Rastbüchl
Wzrost 185 cm
Reprezentacja  Niemcy
Debiut w PŚ 22.12.2007, Engelberg (50. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 30.12.2007, Oberstdorf (30. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 15.01.2011, Sapporo (1. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 15.01.2011, Sapporo
Rekord życiowy 245,0 m na Vikersundbakken w Vikersund (15 lutego 2015)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
złoto Soczi 2014 duża druż.
Mistrzostwa świata
złoto Falun 2015 norm. druż. miesz.
złoto Falun 2015 duża
złoto Oberstdorf 2021 duża druż.
srebro Val di Fiemme 2013 duża druż.
srebro Falun 2015 normalna
brąz Oslo 2011 normalna druż.
brąz Val di Fiemme 2013 norm. druż. miesz.
Mistrzostwa świata w lotach
złoto Harrachov 2014 indywidualnie
srebro Vikersund 2012 drużynowo
srebro Tauplitz 2016 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Zakopane 2008 drużynowo
Puchar Świata w skokach narciarskich
Kryształowa kula[a]
2014/2015
2. miejsce
2015/2016
3. miejsce
2013/2014
Puchar Świata w lotach narciarskich
2. miejsce
2014/2015
Turniej Czterech Skoczni
2. miejsce
2015/2016
Letni Puchar Kontynentalny
3. miejsce
2008
Strona internetowa

Severin Freund (ur. 11 maja 1988 we Freyung[1]) – niemiecki skoczek narciarski. Zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2014/2015, drugi zawodnik klasyfikacji generalnej sezonu 2015/2016, trzeci w 2013/2014. Indywidualny mistrz oraz wicemistrz świata z 2015, a także zdobywca dwóch złotych, srebrnego i dwóch brązowych medali mistrzostw świata w drużynie w latach 2011–2021. Drużynowy złoty medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014 oraz mistrzostw świata juniorów z 2008. Indywidualny mistrz świata w lotach z Harrachova (2014), a także srebrny medalista drużynowy mistrzostw świata w lotach z 2012 i 2016. Jego rekord życiowy w długości lotu wynosi 245 metrów.

Przebieg kariery

Lata 2002-2008

W sezonie 2002/2003 w szwedzkim Sollefteå zadebiutował w mistrzostwach świata juniorów. W zawodach tych zajął 11. miejsce w drużynie i 30. indywidualnie[2]. 26 grudnia 2004 w Sankt Moritz zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym, zajmując 49. pozycję. Pierwsze punkty zdobył 14 stycznia 2005 w Sapporo, zajmując 20. miejsce. Wystartował w Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2005 w Rovaniemi, zajmując 9. miejsce w drużynie i 26. indywidualnie[3]. Na kolejnych mistrzostwach, w Kranju, był 13. indywidualnie i 4. w drużynie[4].

13 grudnia 2007 w Rovaniemi po raz pierwszy w karierze zajął miejsce w najlepszej dziesiątce Pucharu Kontynentalnego – był 5. 22 grudnia w Engelbergu zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując 50. miejsce. 30 grudnia w Oberstdorfie zdobył pierwszy punkt dzięki zajęciu 30. miejsca, a 6 stycznia 2008 w Bischofshofen zajął najwyższą w sezonie, 20. pozycję[5]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2007/2008 uplasował się na 68. pozycji z 12 punktami[6]. W swoim ostatnim występie na mistrzostwach świata juniorów, w zawodach w Zakopanem, był 31. indywidualnie, a w konkursie drużynowym zdobył złoty medal[4]. Obok Freunda w niemieckiej drużynie wystąpili Felix Schoft, Pascal Bodmer i Andreas Wank[7].

Lata 2008-2010

13 września 2008 Freund zwyciężył w zawodach Letniego Pucharu Kontynentalnego w Lillehammer. Stawał też na podium w kolejnych zawodach tego cyklu w Oberstdorfie i Falun. Znalazł się w składzie reprezentacji Niemiec na rozpoczynające sezon 2008/2009 Pucharu Świata zawody w Ruce. Zajął w nich 26. miejsce. W kolejnych zawodach rzadko zdobywał punkty, zajmując głównie miejsca w czwartej i piątej dziesiątce. Po odpadnięciu w kwalifikacjach do konkursu w Garmisch-Partenkirchen Freund znalazł się poza kadrą na kolejne zawody. Powrócił w Zakopanem, gdzie w drugim konkursie zajął najlepsze w sezonie, 18. miejsce. Ostatni w sezonie występ w Pucharze Świata zanotował 14 lutego 2009 w Oberstdorfie, zajmując 36. miejsce. W marcu zwyciężył w dwóch konkursach Pucharu Kontynentalnego w Pragelato[8].

Sezon 2009/2010 Freund rozpoczął od startów w Pucharze Kontynentalnym. W Pucharze Świata po raz pierwszy pojawił się w Garmisch-Partenkirchen, zajmując 47. miejsce. 17 stycznia 2010 w Sapporo zdobył pierwsze w sezonie punkty, zajmując 12. miejsce. W kolejnych konkursach zajmował miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce, ani razu nie uzyskując wyniku lepszego niż w Sapporo[9]. Nie znalazł się w składzie reprezentacji Niemiec na igrzyska w Vancouver[10]. W tym czasie startował w Pucharze Kontynentalnym, m.in. zwyciężając w konkursie w Brotterode[9].

Sezon 2010/2011

Uzyskał dobre wyniki w Letnim Grand Prix 2010. Sześciokrotnie zajął miejsce w pierwszej dziesiątce, najlepsze – czwarte – w Hakubie. Od początku sezonu 2010/2011 startował w Pucharze Świata. 19 grudnia w Engelbergu poprawił swój najlepszy wynik, zajmując miejsce w czołowej dziesiątce – był ósmy[11]. 15 stycznia 2011 Freund po raz pierwszy stanął na podium Pucharu Świata, jednocześnie zwyciężając w konkursie w Sapporo. W najlepszej trójce znaleźli się oprócz niego Thomas Morgenstern i Adam Małysz[12]. Dzień później po raz kolejny stanął na podium, zajmując 2. miejsce. 21 stycznia był 3. w Zakopanem. 30 stycznia w Willingen odniósł drugie w karierze zwycięstwo. W ostatnim przed mistrzostwami świata konkursie, na skoczni im. Heiniego Klopfera zajął 3. miejsce. W konkursach indywidualnych skoków narciarskich na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2011 w Oslo zajął 7. miejsce na skoczni normalnej i 12. na skoczni dużej. W zawodach drużynowych na skoczni normalnej zdobył brązowy medal, a na skoczni dużej był czwarty. W marcu zajął 3. miejsce w konkursie Pucharu Świata w Lahti[11]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata znalazł się na 7. miejscu z 769 punktami[6].

Sezon 2011/2012

W Letnim Grand Prix 2011 pięciokrotnie zajął miejsce w pierwszej dziesiątce. Dwukrotnie (w Wiśle i Hinzenbach) był czwarty. Sezon 2011/2012 Pucharu Świata rozpoczął od 6. miejsca w Ruce. 4 grudnia 2011 w Lillehammer był drugi, a tydzień później w Harrachowie – trzeci. We wszystkich konkursach 60. Turnieju Czterech Skoczni zajmował miejsca w czołowej trzydziestce, najwyższe – czwarte – w Oberstdorfie[13]. W klasyfikacji generalnej turnieju znalazł się na 7. miejscu[14]. 4 lutego 2012 po raz kolejny zajął miejsce na podium Pucharu Świata. Na próbie przed mistrzostwami świata w Val di Fiemme zajął 2. miejsce. Wystąpił w Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich w Vikersund. W konkursie indywidualnym zajął 4. miejsce[15]. W zawodach drużynowych, w których obok Freunda w niemieckiej drużynie wystąpili: Andreas Wank, Richard Freitag i Maximilian Mechler, zdobył srebrny medal[16]. Podczas mistrzostw ustanowił swój rekord życiowy w długości skoku, uzyskując 220,5 metra[17]. 3 marca stanął na podium zawodów Pucharu Świata w Lahti, zajmując drugie miejsce. Wynik ten powtórzył 8 dni później w Oslo[13]. 15 marca w Planicy poprawił swój rekord życiowy, skacząc na odległość 228,5 metra[18]. W klasyfikacji generalnej znalazł się na 8. miejscu z 857 punktami[6].

Sezon 2012/2013

W Letnim Grand Prix 2012 wystąpił tylko w dwóch ostatnich konkursach, w obu stając na podium. W Hinzenbach był 2., a w Klingenthal zwyciężył. Wygrał też w otwierających sezon zimowy zawodach w Lillehammer[19]. 1 grudnia 2012 w Ruce ponownie zwyciężył, zostając liderem klasyfikacji generalnej[20]. Tydzień później w Krasnej Polanie, na próbie przedolimpijskiej przed igrzyskami w Soczi, zajął 2. miejsce. 16 grudnia w Engelbergu zajął 6. miejsce[19]. Tego dnia stracił prowadzenie w Pucharze Świata na rzecz Gregora Schlierenzauera[21][22]. W konkurach 61. Turnieju Czterech Skoczni zajmował miejsca w czołówce. Był 3. w Oberstdorfie, 15. w Garmisch-Partenkirchen i 4. w Innsbrucku[19]. W Bischofshofen znalazł się poza trzydziestką: w bezpośrednim pojedynku został wyeliminowany przez Stefana Hulę[23].

Wziął udział w Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013. W indywidualnych konkursach skoków narciarskich zajął 4. miejsce na skoczni normalnej i 9. na dużej. W zawodach drużynowych zdobył dwa medale. W konkursie mieszanym reprezentacja Niemiec z Freundem w składzie wywalczyła brąz, a w drużynowych zawodach mężczyzn – srebro. 10 marca był trzeci w zawodach Pucharu Świata w Lahti. Dwa dni później wynik ten powtórzył w Kuopio. W pozostałych marcowych zawodach zajmował miejsca w pierwszej i drugiej dziesiątce[19]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata sezon zakończył na 4. miejscu z 923 punktami[6].

Miejsca w klasyfikacji poszczególnych turniejów

Turniej 2017 2016 2015 2014 2013 2012 2011 2010 2009 2008 2007 2006 2005
Puchar Świata 21 2 1 3 4 8 7 42 48 68
Puchar Świata w lotach 6 2 5 12 9 15 31
Turniej Czterech Skoczni 35 2 8 16 13 7 12 60 57 39
Turniej Nordycki X X X X X X X 39
Letnie Grand Prix 47 4 30 38 9 10 7 66
Turniej Czterech Narodów X X X X X X X 10 37
Letni Puchar Kontynentalny 74 3 74
Puchar Kontynentalny 13 29 48 102 119

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polana 31. miejsce (K-95), 4. miejsce (K-125)

Drużynowo

2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polana złoty medal[b]

Starty S. Freunda na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
31. 9 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 indywid. 99,5 m[c] 93,5 m 217,7 pkt 60,3 pkt Kamil Stoch
4. 15 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 indywid. 138,0 m 129,5 m 272,2 pkt 6,5 pkt Kamil Stoch
1.
17 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 druż.[b] 131,5 m 131,0 m 1041,1 pkt (265,1 pkt)

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2011 Norwegia Oslo 7. miejsce (K-95), 12. miejsce (K-120)
2013 Włochy Val di Fiemme/Predazzo 4. miejsce (K-95), 9. miejsce (K-120)
2015 Szwecja Falun srebrny medal (K-90), złoty medal (K-120)
2021 Niemcy Oberstdorf 22. miejsce (K-120)

Drużynowo

2011 Norwegia Oslo brązowy medal (K-95)[d], 4. miejsce (K-120)[e]
2013 Włochy Val di Fiemme/Predazzo brązowy medal (drużyna mieszana/K-95)[f], srebrny medal (K-120)[g]
2015 Szwecja Falun złoty medal (drużyna mieszana/K-90)[h], 5. miejsce (K-120)[i]
2021 Niemcy Oberstdorf złoty medal (K-120)[j]

Starty S. Freunda na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
7. 26 lutego 2011 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 indywid. 95,5 m 100,0 m 239,2 pkt 30,0 pkt Thomas Morgenstern
3.
27 lutego 2011 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 druż.[d] 105,0 m 105,5 m[c] 968,2 pkt (240,9 pkt) 57,3 pkt Austria
12. 3 marca 2011 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 indywid. 129,5 m 126,0 m 255,2 pkt 20,3 pkt Gregor Schlierenzauer
4. 5 marca 2011 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 druż.[e] 128,0 m 451,9 pkt (124,8 pkt) 48,1 pkt Austria
4. 23 lutego 2013 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 101,0 m 99,0 m 242,6 pkt 10,0 pkt Anders Bardal
3.
24 lutego 2013 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż. miesz[f] 96,5 m 99,5 m 984,9 pkt (250,9 pkt) 26,1 pkt Japonia
9. 28 lutego 2013 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 indywid. 126,5 m 129,5 m 277,4 pkt 18,4 pkt Kamil Stoch
2.
2 marca 2013 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 druż.[g] 122,0 m 125,0 m 1121,8 pkt (272,0 pkt) 14,1 pkt Austria
2.
21 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 indywid. 95,5 m 96,0 m 252,3 pkt 0,4 pkt Rune Velta
1.
22 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 druż. mix.[h] 97,0 m 96,0 m 917,9 pkt (249,8 pkt)
1.
26 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-120 HS-134 indywid. 134,0 m 135,5 m 268,7 pkt
5. 28 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-120 HS-134 druż.[i] 123,5 m 143,0 m[k] 809,2 pkt (215,2 pkt) 63,4 pkt Norwegia
22. 5 marca 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 indywid. 122,5 m 118,5 m 218,2 pkt 58,3 pkt Stefan Kraft
1.
6 marca 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 druż.[j] 127,5 m 123,0 m 1046,6 pkt (232,1 pkt)

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich

Indywidualnie

2012 Norwegia Vikersund 4. miejsce
2014 Czechy Harrachov złoty medal
2016 Austria Tauplitz 6. miejsce

Drużynowo

2012 Norwegia Vikersund srebrny medal[l]
2016 Austria Tauplitz srebrny medal[m]

Starty S. Freunda na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
4. 24-25 lutego 2012 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-195 HS-225 indywid. 210,5 m 208,5 m [n] [n] 372,6 pkt 36,1 pkt Robert Kranjec
2.
26 lutego 2012 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-195 HS-225 druż.[l] 212,0 m 213,5 m 1625,2 pkt (412,7 pkt) 23,2 pkt Austria
1.
14-15 marca 2014 Czechy Harrachov Čerťák K-185 HS-205 indywid. 203,5 m 191,5 m [n] [n] 391,0 pkt
6. 15-16 stycznia 2016 Austria Tauplitz Kulm K-200 HS-225 indywid. 209,5 m 203,0 m 223,5 m [n] 565,3 pkt 74,8 pkt Peter Prevc
2.
17 stycznia 2016 Austria Tauplitz Kulm K-200 HS-225 druż.[m] 219,0 m 218,5 m 1357,3 pkt (389,8 pkt) 110,4 pkt Norwegia

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2003 Szwecja Sollefteå 30. miejsce
2005 Finlandia Rovaniemi 26. miejsce
2006 Słowenia Kranj 13. miejsce
2008 Polska Zakopane 31. miejsce

Drużynowo

2003 Szwecja Sollefteå 11. miejsce[o]
2005 Finlandia Rovaniemi 9. miejsce[p]
2006 Słowenia Kranj 4. miejsce[q]
2008 Polska Zakopane złoty medal[r]

Starty S. Freunda na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
11. 6 lutego 2003 Szwecja Sollefteå Hallstabacken K-107 druż.[o] 102,0 m 91,0 m 712,4 pkt (176,6 pkt) 232,8 pkt Austria
30. 8 lutego 2003 Szwecja Sollefteå Hallstabacken K-107 indywid. 95,0 m 84,5 m 153,8 pkt 107,2 pkt Thomas Morgenstern
9. 23 marca 2005 Finlandia Rovaniemi Ounasvaara K-90 HS-100 druż.[p] 97,0 m 373,5 pkt (129,0 pkt) 608,5 pkt Słowenia
26. 25 marca 2005 Finlandia Rovaniemi Ounasvaara K-90 HS-100 indywid. 86,5 m 84,5 m 204,0 pkt 48,0 pkt Joonas Ikonen
13. 2 lutego 2006 Słowenia Kranj Bauhenk K-100 HS-109 indywid. 102,5 m 96,5 m 226,7 pkt 32,9 pkt Gregor Schlierenzauer
4. 4 lutego 2006 Słowenia Kranj Bauhenk K-100 HS-109 druż.[q] 95,0 m 94,0 m 838,3 pkt (206,2 pkt) 92,3 pkt Austria
31. 27 lutego 2008 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 indywid. 80,0 m 102,0 pkt 149,5 pkt Andreas Wank
1.
29 lutego 2008 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 druż.[r] 87,5 m 86,5 m 971,0 pkt (235,0 pkt)

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2007/2008 68.
2008/2009 48.
2009/2010 42.
2010/2011 7.
2011/2012 8.
2012/2013 4.
2013/2014 3.
2014/2015 1.[a]
2015/2016 2.
2016/2017 21.
2018/2019 57.
2019/2020 73.
2020/2021 29.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 15 stycznia 2011 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 124,0 m 129,0 m 249,6 pkt
2. 30 stycznia 2011 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 143,5 m 139,0 m 289,1 pkt * FTT 2011
3. 24 listopada 2012 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 99,0 m 100,5 m 268,5 pkt
4. 1 grudnia 2012 Finlandia Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 134,5 m 135,5 m 266,1 pkt
5. 8 grudnia 2013 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 132,5 m 137,0 m 279,0 pkt
6. 26 lutego 2014 Szwecja Falun Lugnet K-120 HS-134 133,5 m 135,0 m 266,1 pkt
7. 28 lutego 2014 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 131,0 m 127,5 m 276,6 pkt
8. 9 marca 2014 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 132,0 m 130,5 m 265,4 pkt
9. 21 marca 2014 Słowenia Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 137,5 m 137,5 m 289,1 pkt
10. 14 grudnia 2014 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 131,5 m 145,7 pkt
11. 10 stycznia 2015 Austria Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm K-200 HS-225 227,5 m 210,0 m 420,5 pkt * Loty 2014/2015
12. 1 lutego 2015 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 149,5 m 146,0 m 270,3 pkt
13. 7 lutego 2015 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 138,5 m 140,0 m 299,4 pkt
14. 15 lutego 2015 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 237,5 m 245,0 m 436,7 pkt * Loty 2014/2015
15. 10 marca 2015 Finlandia Kuopio Puijo K-92 HS-100 103,5 m 139,3 pkt
16. 12 marca 2015 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-140 135,0 m 139,0 m 265,3 pkt
17. 14 marca 2015 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 132,0 m 135,5 m 275,7 pkt
18. 15 marca 2015 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 132,0 m 128,0 m 258,9 pkt
19. 5 grudnia 2015 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 94,5 m 129,7 pkt
20. 12 grudnia 2015 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 132,0 m 134,0 m 260,0 pkt
21. 29 grudnia 2015 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 126,0 m 137,5 m 307,2 pkt * TCS 2015/2016
22. 26 listopada 2016 Finlandia Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 146,0 m 138,0 m 290,6 pkt

Miejsca na podium

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
2007/2008
2008/2009
2009/2010
2010/2011 2 1 2 5
2011/2012 3 1 4
2012/2013 2 1 3 6
2013/2014 5 5 10
2014/2015 9 1 5 15
2015/2016 3 3 5 11
2016/2017 1 1 2
2018/2019
2019/2020
Suma 22 15 16 53

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 15 stycznia 2011 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 124,0 m 129,0 m 249,6 pkt 1.
2. 16 stycznia 2011 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 134,5 m 120,0 m 224,7 pkt 2. 8,2 pkt Andreas Kofler
3. 21 stycznia 2011 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 137,0 m 130,0 m 264,0 pkt 3. 5,9 pkt Adam Małysz
4. 30 stycznia 2011 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 143,5 m 139,0 m 289,1 pkt 1.
5. 13 marca 2011 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 128,0 m 130,0 m 280,0 pkt 3. 6,8 pkt Simon Ammann
6. 4 grudnia 2011 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 132,0 m 124,0 m 249,2 pkt 2. 1,8 pkt Andreas Kofler
7. 11 grudnia 2011 Czechy Harrachov Čerťák K-125 HS-142 126,5 m 133,5 m 277,8 pkt 3. 14,6 pkt Richard Freitag
8. 4 lutego 2012 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 131,0 m 130,5 m 234,7 pkt 2. 15,1 pkt Gregor Schlierenzauer
9. 11 marca 2012 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 123,0 m 134,0 m 238,9 pkt 2. 8,4 pkt Martin Koch
10. 24 listopada 2012 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 99,0 m 100,5 m 268,5 pkt 1.
11. 1 grudnia 2012 Finlandia Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 134,5 m 135,5 m 266,1 pkt 1.
12. 8 grudnia 2012 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 101,5 m 105,5 m 265,4 pkt 2. 5,3 pkt Gregor Schlierenzauer
13. 30 grudnia 2012 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 138,5 m 135,5 m 290,8 pkt 3. 17,8 pkt Anders Jacobsen
14. 10 marca 2013 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 124,0 m 124,0 m 265,8 pkt 3. 8,4 pkt Richard Freitag
15. 12 marca 2013 Finlandia Kuopio Puijo K-120 HS-127 129,5 m 130,0 m 255,2 pkt 3. 12,9 pkt Kamil Stoch
16. 8 grudnia 2013 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 132,5 m 137,0 m 279,0 pkt 1.
17. 1 lutego 2014 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 139,0 m 147,5 m 262,2 pkt 2. 1,0 pkt Kamil Stoch
18. 2 lutego 2014 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 141,5 m 134,0 m 257,9 pkt 2. 13,5 pkt Kamil Stoch
19. 26 lutego 2014 Szwecja Falun Lugnet K-120 HS-134 133,5 m 135,0 m 266,1 pkt 1.
20. 28 lutego 2014 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 131,0 m 127,5 m 276,6 pkt 1.
21. 2 marca 2014 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 131,5 m 129,5 m 277,4 pkt 2. 3,6 pkt Kamil Stoch
22. 4 marca 2014 Finlandia Kuopio Puijo K-120 HS-127 127,0 m 125,0 m 258,9 pkt 2. 3,8 pkt Kamil Stoch
23. 9 marca 2014 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 132,0 m 130,5 m 265,4 pkt 1.
24. 21 marca 2014 Słowenia Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 137,5 m 137,5 m 289,1 pkt 1.
25. 23 marca 2014 Słowenia Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 136,0 m 141,0 m 280,8 pkt 2. 2,9 pkt Peter Prevc
26. 29 listopada 2014 Finlandia Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 135,0 m 137,5 m 268,7 pkt 3. 3,5 pkt Simon Ammann i Noriaki Kasai
27. 13 grudnia 2014 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 130,5 m 127,0 m 254,9 pkt 3. 8,2 pkt Anders Fannemel
28. 14 grudnia 2014 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 131,5 m 145,7 pkt 1.
29. 10 stycznia 2015 Austria Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm K-200 HS-225 227,5 m 210,0 m 420,5 pkt 1.
30. 15 stycznia 2015 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 129,5 m 131,1 pkt 3. 5,6 pkt Stefan Kraft
31. 18 stycznia 2015 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 131,0 m 133,0 m 267,1 pkt 3. 9,1 pkt Kamil Stoch
32. 30 stycznia 2015 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 135,5 m 146,0 m 261,8 pkt 3. 14,8 pkt Kamil Stoch
33. 1 lutego 2015 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 149,5 m 146,0 m 270,3 pkt 1.
34. 7 lutego 2015 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 138,5 m 140,0 m 299,4 pkt 1.
35. 15 lutego 2015 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 237,5 m 245,0 m 436,7 pkt 1.
36. 8 marca 2015 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 126,0 m 126,5 m 273,2 pkt 2. 11,3 pkt Stefan Kraft
37. 10 marca 2015 Finlandia Kuopio Puijo K-92 HS-100 103,5 m 139,3 pkt 1.
38. 12 marca 2015 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-140 135,0 m 139,0 m 265,3 pkt 1.
39. 14 marca 2015 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 132,0 m 135,5 m 275,7 pkt 1.
40. 15 marca 2015 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 132,0 m 128,0 m 258,9 pkt 1.
41. 22 listopada 2015 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 134,0 m 132,0 m 265,6 pkt 3. 19,2 pkt Daniel-André Tande
42. 5 grudnia 2015 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 94,5 m 129,7 pkt 1.
43. 12 grudnia 2015 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 132,0 m 134,0 m 260,0 pkt 1.
44. 29 grudnia 2015 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 126,0 m 137,5 m 307,2 pkt 1.
45. 1 stycznia 2016 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 133,5 m 132,5 m 256,8 pkt 3. 15,9 pkt Peter Prevc
46. 3 stycznia 2016 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 122,5 m 128,0 m 258,4 pkt 2. 11,1 pkt Peter Prevc
47. 6 stycznia 2016 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 136,0 m 141,0 m 290,5 pkt 2. 6,8 pkt Peter Prevc
48. 10 stycznia 2016 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 145,5 m 133,0 m 234,2 pkt 3. 30,7 pkt Peter Prevc
49. 19 lutego 2016 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 125,0 m 128,0 m 259,5 pkt 3. 5,9 pkt Michael Hayböck
50. 27 lutego 2016 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 135,0 m 135,0 m 252,0 pkt 3. 20,7 pkt Peter Prevc
51. 28 lutego 2016 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 137,0 m 141,5 m 314,3 pkt 2. 11,6 pkt Peter Prevc
52. 25 listopada 2016 Finlandia Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 140,0 m 140,0 m 318,3 pkt 2. 3,5 pkt Domen Prevc
53. 26 listopada 2016 Finlandia Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 146,0 m 138,0 m 290,6 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2020/2021

Sezon 2007/2008
punkty
- - - - - 50 49 30 - q 20 q q - - - - - - - - - - - - - - 12
Sezon 2008/2009
punkty
26 42 44 38 29 47 42 38 q - - - - 42 18 28 39 - 24 25 36 - - - - - - 36
Sezon 2009/2010
punkty
- - - - - - - 47 - - - - 31 12 26 21 23 27 19 39 17 36 q 75
Sezon 2010/2011
punkty
30 13 21 13 13 18 8 6 42 24 13 - - 1 2 3 15 6 1 10 4 - - 3 17 6 769
Sezon 2011/2012
punkty
6 28 2 10 3 5 16 4 7 21 30 12 9 10 5 27 36 2 5 9 10 38 9 2 7 6 857
Sezon 2012/2013
punkty
1 16 1 2 5 4 6 3 15 4 33 - 22 7 31 10 9 - - 17 9 3 3 10 13 9 9 923
Sezon 2013/2014
punkty
28 6 7 1 5 8 48 20 10 32 15 10 4 12 13 6 - - 2 2 1 1 2 2 7 1 1 2 1303
Sezon 2014/2015
punkty
16 7 3 6 4 3 1 7 10 13 10 8 8 1 3 3 - - 3 1 1 - 4 1 2 1 1 1 1 4 7 1729
Sezon 2015/2016
punkty
3 1 5 1 12 8 6 1 3 2 2 3 - 10 4 10 10 5 4 3 5 8 3 2 6 5 4 6 7 1490
Sezon 2016/2017
punkty
2 1 11 11 26 10 9 20 21 - - - - - - - - - - - - - - - - - 309
Sezon 2018/2019
punkty
- 29 31 22 30 50 47 36 41 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 12
Sezon 2019/2020
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 32 29 46 45 43 38 2
Sezon 2020/2021
punkty
25 23 9 39 18 q 39 25 39 36 20 23 24 16 27 37 17 31 21 30 31 14 q 27 25 160
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2007/2008 39.
2008/2009 57.
2009/2010 60.
2010/2011 12.
2011/2012 7.
2012/2013 13.
2013/2014 16.
2014/2015 8.
2015/2016 2.
2016/2017 35.
2018/2019 49.
2020/2021 27.

Turniej Nordycki (Skandynawski)

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2010 39.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2020 42.

Willingen Six

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2021 32.

Planica 7

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2021 24.

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2008/2009 niesklasyfikowany
2009/2010 31.
2010/2011 15.
2011/2012 9.
2012/2013 12.
2013/2014 5.
2014/2015 2.
2015/2016 6.
2020/2021 32.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2009 66.
2010 7.
2011 10.
2012 9.
2013 38.
2014 30.
2015 4.
2016 47.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 3 października 2012 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 137,0 m 136,5 m 272,5 pkt
2. 14 sierpnia 2015 Francja Courchevel Tremplin du Praz K-120 HS-132 132,0 m 130,5 m 247,4 pkt
3. 15 sierpnia 2015 Szwajcaria Einsiedeln Andreas Küttel-Schanze K-105 HS-117 113,5 m 113,5 m 260,8 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 30 września 2012 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 87,5 m 89,0 m 227,3 pkt 2. 2,8 pkt Maciej Kot
2. 3 października 2012 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 137,0 m 136,5 m 272,5 pkt 1.
3. 8 sierpnia 2015 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 101,0 m 102,5 m 264,1 pkt 2. 2,4 pkt Dawid Kubacki
4. 14 sierpnia 2015 Francja Courchevel Tremplin du Praz K-120 HS-132 132,0 m 130,5 m 247,4 pkt 1.
5. 15 sierpnia 2015 Szwajcaria Einsiedeln Andreas Küttel-Schanze K-105 HS-117 113,5 m 113,5 m 260,8 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

stan po zakończeniu LGP 2016

2007
punkty
- - - - - - - - - q 0
2009
punkty
29 43 43 49 34 45 - - 22 11
2010
punkty
9 16 10 - - 4 7 5 9 230
2011
punkty
4 8 8 19 - - - - - 4 6 216
2012
punkty
- - - - - - - 2 1 180
2013
punkty
16 33 - - - - - - - - 4 65
2014
punkty
10 - - - - - - 9 11 79
2015
punkty
- 2 1 1 - - - - - - 5 325
2016
punkty
- - - - - - - - 11 12 46
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Narodów

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2009 37.
2010 10.

Lotos Poland Tour

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2011 4.[24]

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2002/2003 niesklasyfikowany
2004/2005 119.
2005/2006 102.
2007/2008 48.
2008/2009 29.
2009/2010 13.
2018/2019 29.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 14 marca 2009 Włochy Pragelato Trampolino a Monte K-125 HS-140 135,0 m 132,0 m 261,1 pkt 1.
2. 15 marca 2009 Włochy Pragelato Trampolino a Monte K-125 HS-140 133,5 m 135,5 m 263,2 pkt 1.
3. 20 lutego 2010 Niemcy Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 119,5 m 113,0 m 273,0 pkt 1.
4. 12 stycznia 2019 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze K-125 HS-142 129,0 m 127,0 m 251,5 pkt 3. 9,8 pkt Žiga Jelar

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2020/2021

Sezon 2002/2003
punkty
- - - - - - - - - - - - - 69 66 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2004/2005
punkty
- - - - - - 49 51 33 72 - - 20 36 36 - - - - - - - 22 - - - - - - - 20
Sezon 2005/2006
punkty
- - - - - - - - - - - 17 26 - - - - - - - - - - - - - 19
Sezon 2007/2008
punkty
- - 14 21 5 - - - - - - - - - - - - 36 8 - 28 30 - - 34 31 22 23 126
Sezon 2008/2009
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - 23 16 - - - - 35 25 - - 24 10 1 1 9 25 297
Sezon 2009/2010
punkty
27 5 18 24 6 36 - - 5 8 6 - - - - - - - - 1 8 5 - - - - 403
Sezon 2018/2019
punkty
- - - - - - 7 16 11 3 13 20 5 - - - - - - - - - - - - - - - 211
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  - zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2005 niesklasyfikowany
2006 74.
2007 niesklasyfikowany
2008 3.
2009 74.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 13 września 2008 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 115,0 m 136,0 m 236,0 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 13 września 2008 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 115,0 m 136,0 m 236,0 pkt 1.
2. 26 września 2008 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 128,0 m 123,0 m 246,3 pkt 3. 6,4 pkt Felix Schoft
3. 27 września 2008 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 122,0 m 126,0 m 238,9 pkt 3. 5,7 pkt Jakub Janda
4. 11 października 2008 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-98 98,0 m 92,5 m 252,5 pkt 2. 7,0 pkt Daniel Lackner

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

Sezon 2005
punkty
- - - - - 65 55 - - - - - - 0
Sezon 2006
punkty
- - 40 - 35 24 43 50 7
Sezon 2007
punkty
- - - 42 55 - - 41 44 0
Sezon 2008
punkty
- - - 1 8 12 18 3 3 2 10 393
Sezon 2009
punkty
- - - - - - - - - 16 46 15
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  - zawodnik nie wystartował

Uwagi

  1. a b Zdobył tyle samo punktów, co Peter Prevc (1729). O zwycięstwie Freunda w klasyfikacji generalnej zdecydowała większa liczba zwycięstw w konkursach: Freund - 9, Prevc - 3.
  2. a b Skład zespołu: Andreas Wank, Marinus Kraus, Andreas Wellinger, Severin Freund
  3. a b Upadł tuż po lądowaniu.
  4. a b Skład zespołu: Martin Schmitt, Michael Neumayer, Michael Uhrmann, Severin Freund
  5. a b Skład zespołu: Martin Schmitt, Richard Freitag, Severin Freund, Michael Uhrmann
  6. a b Skład zespołu: Ulrike Gräßler, Richard Freitag, Carina Vogt, Severin Freund
  7. a b Skład zespołu: Andreas Wank, Severin Freund, Michael Neumayer, Richard Freitag
  8. a b Skład zespołu: Carina Vogt, Richard Freitag, Katharina Althaus, Severin Freund
  9. a b Skład zespołu: Michael Neumayer, Markus Eisenbichler, Richard Freitag, Severin Freund
  10. a b Skład zespołu: Pius Paschke, Severin Freund, Markus Eisenbichler, Karl Geiger
  11. Skok podparty.
  12. a b Skład zespołu: Andreas Wank, Richard Freitag, Maximilian Mechler, Severin Freund
  13. a b Skład zespołu: Andreas Wellinger, Stephan Leyhe, Richard Freitag, Severin Freund
  14. a b c d e Seria konkursowa została odwołana.
  15. a b Skład zespołu: Stefan Rupp, Julian Musiol, Severin Freund i Mario Kürschner
  16. a b Skład zespołu: Severin Freund, Marc Krauspenhaar, Erik Simon i Andreas Wank
  17. a b Skład zespołu: Tobias Bogner, Andreas Wank, Severin Freund i Oliver Alberer
  18. a b Skład zespołu: Felix Schoft, Severin Freund, Pascal Bodmer i Andreas Wank

Przypisy

  1. Wisla (POL) Men's HS134 Extended start list (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2020-11-21].
  2. FIS-Ski – biographie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-03-20].
  3. FIS-Ski – biographie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-03-20].
  4. a b FIS-Ski – biographie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-03-20].
  5. FIS-Ski – biographie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-03-20].
  6. a b c d FIS-Ski – biographie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-02-08].
  7. FIS-Ski – resultats (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-03-20].
  8. FIS-Ski – biographie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-03-20].
  9. a b FIS-Ski – biographie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-03-20].
  10. Alicja Bochenek: IO w Vancouver: Składy ekip. skijumping.pl, 2010-02-09. [dostęp 2013-03-20].
  11. a b FIS-Ski – biographie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-03-20].
  12. Andrzej Mysiak: PŚ Sapporo: Pierwsze zwycięstwo Freunda, Małysz trzeci. skokinarciarskie.pl, 2011-01-15. [dostęp 2013-03-20].
  13. a b FIS-Ski – biographie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-03-21].
  14. Turniej Czterech Skoczni 2011/2012. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-03-21].
  15. Andrzej Mysiak: MŚ Vikersund: Robert Kranjec mistrzem świata w lotach!. skokinarciarskie.pl, 2012-02-25. [dostęp 2013-03-21].
  16. Andrzej Mysiak: MŚ Vikersund: Triumf Austriaków, rekord Polski Piotra Żyły!. skokinarciarskie.pl, 2012-02-26. [dostęp 2013-03-21].
  17. Andrzej Mysiak: Skoki Narciarskie - MŚ Vikersund: 11 rekordów życiowych podczas odwołanej serii. skokinarciarskie.pl, 24 lutego 2012. [dostęp 2012-02-24].
  18. Andrzej Mysiak: PŚ Planica: 16 rekordów życiowych i dwa rekordy krajów podczas czwartkowych lotów. skokinarciarskie.pl, 15 marca 2012. [dostęp 2012-03-16].
  19. a b c d FIS-Ski – biographie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-02-08].
  20. Paweł Guzik: PŚ w Kuusamo: Severin Freund wygrywa i obejmuje prowadzenie w PŚ. skijumping.pl, 2012-12-01. [dostęp 2013-03-21].
  21. Klasyfikacja po konkursie: 15.12.2012, Engelberg K-125. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-03-21].
  22. Klasyfikacja po konkursie: 16.12.2012, Engelberg K-125. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-03-21].
  23. Paweł Stawowczyk: TCS: Schlierenzauer wygrywa konkurs i Turniej, Kamil czwarty i... czwarty. skokinarciarskie.pl, 2013-01-06. [dostęp 2013-03-21].
  24. Marcin Hetnał: Skoki Narciarskie: Lotos Poland Tour - pierwsza edycja za nami. skijumping.pl, 2011-07-27. [dostęp 2012-04-16].

Bibliografia