Ulica Puławska w Warszawie - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Ulica Puławska w Warszawie.

Ulica Puławska w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Ulica Puławska w Warszawie
Śródmieście Południowe, Stary Mokotów, Wierzbno, Ksawerów, Służew, Ursynów Północny, Grabów, Stary Imielin, Pyry, Dąbrówka

Ulica Puławska przy ul. J. Dąbrowskiego
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Długość 12,25 km
Przebieg
pl. Unii Lubelskiej
200m ul. Waryńskiego
290m ul. Goworka
400m ul. Rakowiecka
500m ul. Olszewska
590m ul. Rejtana
680m ul. Ludwika Narbutta
720m ul. Willowa
890m ul. Madalińskiego
930m ul. Dworkowa
970m ul. Olesińska
1050m ul. Grażyny
1110m ul. Różana
1150m ul. Morskie Oko
1200m ul. Jarosława Dąbrowskiego
1250m ul. Belgijska
1300m ul. Odolańska
1390m ul. Wiktorska
1500m ul. Racławicka, ul. Dolna
1600m ul. Olkuska, ul. Dolna
1700m ul. Ursynowska
1820m ul. Odyńca, ul. Okolska
2110m ul. Antoniego Malczewskiego
2240m ul. Bielawska
2400m ul. Adama Naruszewicza
2410m ul. W. Żywnego
2530m al. Władysława Giżyckiego
2640m ul. Jana Pawła Woronicza
2810m ul. Broniwoja
2840m ul. Zawrat
2930m ul. Ksawerów
3040m ul. Ludwika Idzikowskiego
3360m ul. Domaniewska
3730m ul. Grabowa
3810m al. Niepodległości, al. Wilanowska
4110m ul. Niedźwiedzia
4530m al. Lotników, ul. Wałbrzyska
4750m ul. Smyczkowa
4840m ul. Jana Sebastiana Bacha
5060m Potok Służewiecki
5300m ul. W. Rzymowskiego, ul. Dolina Służewiecka 2E30
5450m al. Wyścigowa
6530m ul. Eugeniusza Romera
6590m ul. Galopu
6820m ul. W. Pileckiego, ul. Poleczki
6930m ul. Kraski
6990m ul. Pliszki
7080m ul. Rybitwy
7170m ul. Samsonowska
7420m ul. Białogońska, ul. Mysikrólika
7560m ul. Grzywaczy
7660m ul. Magury
7700m ul. Pustułeczki
7850m ul. F. Płaskowickiej
8000m ul. Samby
8060m ul. Ibisa
8150m ul. Gruchacza
węzeł Warszawa – Puławska (S2)
8360m bocznica kolejowa do STP Kabaty
8390m ul. Żołny
8490m ul. Taneczna
8650m ul. Wędrowców
8660m ul. Kormoranów
8890m ul. Dzierzby
8910m ul. Dźwiękowa
9100m ul. Ludwinowska, ul. Bogatki
9400m ul. Głuszca, ul. Kajakowa
9510m ul. Akustyczna
9610m ul. Łagiewnicka
9720m ul. Maryli
9750m ul. Kostki-Napierskiego
9820m ul. Macieja Rataja
9930m ul. 6 Sierpnia
10010m ul. Klubowa
10060m ul. Rejewskiego
10130m ul. Sporna, ul. Pelikanów
10290m ul. Drzemlika
10360m ul. Baletowa
10540m ul. Gajdy
10580m ul. Tukana
10740m ul. Kobzy
10970m ul. Drumli, ul. Jagielska
11060m ul. Solistów
11290m ul. Chóralna
11400m ul. Kolbaczewska
11450m ul. Karczunkowska, ul. Karmazynowa
11610m ul. Jaskółcza
11770m ul. Cymbalistów
11780m ul. Bażancia
11970m ul. Katarynki
12030m ul. Kuropatwy
12290m granica Warszawy
Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, na dole znajduje się punkt z opisem „Ulica Puławska w Warszawie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Ulica Puławska w Warszawie”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Ulica Puławska w Warszawie”
Ziemia52°09′32,7″N 21°01′03,5″E/52,159083 21,017639

Ulica Puławska – ulica w Warszawie zaczynająca się w dzielnicy Mokotów, biegnąca następnie przez Ursynów i kończąca na granicy administracyjnej miasta, gdzie przechodzi w ulicę Puławską w Piasecznie.

Jest drugą po Wale Miedzeszyńskim najdłuższą ulicą Warszawy (12,25 km w granicach administracyjnych miasta)[1].

Historia

Nazwa pochodzi od miasta Puławy – ulica Puławska była bowiem tzw. wylotówką w kierunku Puław i Lublina. W czasach, gdy Puławy nosiły nazwę Nowa Aleksandria, ulica ta nazywała się Nowoaleksandryjska. Nazwę zmieniono na obecną w październiku 1916[2].

W latach 1880–1881 pod nr 13/15 (w rejonie obecnej ulicy Goworka) wzniesiono zajezdnię tramwajową „Mokotów”[3]. W 1955 zajezdnię zamknięto, przenosząc wozy tramwajowe do nowej zajezdni przy ul. J.P. Woronicza 27[4].

W 1898 uruchomiono kolejkę grójecką, której linia biegła wzdłuż ul. Puławskiej[5].

W okresie okupacji niemieckiej ulicy nadano niemiecką nazwę Feldherrnallee[6].

Od początku lat 70. XX wieku[7] aż do grudnia 1985 roku[8] ulica leżała w ciągu drogi państwowej nr 121[9].

W 1983 uruchomiono komunikację trolejbusową na trasie Dworzec Południowy-Piaseczno[10]; została ona zlikwidowana w 1995[11].

W latach 1985–2000[12] ulica na odcinku od skrzyżowania z al. Niepodległości oraz al. Wilanowską do granicy miasta nosiła oznaczenie drogi krajowej nr 723[13]. Pomimo reformy sieci drogowej fragment łączący al. Niepodległości z al. Wilanowską został pozbawiony kategorii drogi krajowej dopiero 1 stycznia 2004 roku[14].

Przebieg

Jest jedną z nielicznych ulic Warszawy, której numeracja pozornie rośnie niezgodnie ze standardem numeracji (tj. przeciwnie do biegu Wisły). Początek ulicy oddala się od Wisły pod dużym kątem, co pozwala uznać ją za prostopadłą w stosunku do biegu rzeki; stąd numeracja jest prawidłowa.

Ulica Puławska zaczyna się na placu Unii Lubelskiej. Odchodzi od placu w kierunku południowo-zachodnim. Jej pierwsze metry, według podziału MSI, znajdują się na Śródmieściu Południowym. Następnie biegnie, w przybliżeniu w prostej linii, na południe, przecinając Mokotów oraz zachodnią część Ursynowa, aż do granicy Warszawy i Piaseczna. Numeracja biegnie przeciwnie do biegu Wisły, zaczyna się od placu Unii Lubelskiej i kończy na administracyjnej granicy Warszawy.

Przez większość przebiegu posiada po trzy pasy ruchu w obie strony. Liczba pasów zmienia się przy większych skrzyżowaniach (od dwóch do pięciu). Na całej długości jest dwujezdniowa, z pasem rozdzielającym. Bardzo ruchliwa, często zakorkowana w godzinach szczytu. Ze względu na długie, proste odcinki często dochodzi do wypadków spowodowanych nadmierną prędkością[15].

Na odcinku od placu Unii Lubelskiej do ul. Waryńskiego jezdnia w kierunku południowym posiada tylko jeden pas ruchu, służący jako dojazd do miejsc parkingowych przy dawnym Supersamie. Jezdnia ta kończy się na ulicy Waryńskiego i nie łączy się z dalszym przebiegiem ulicy Puławskiej w kierunku południowym. Między jezdniami znajduje się wydzielone torowisko tramwajowe.

Po połączeniu się z ulicą Waryńskiego do skrzyżowania z aleją Wilanowską ulica Puławska posiada po 3 pasy ruchu w każdą stronę oraz wydzielone torowisko tramwajowe znajdujące się między jezdniami. Na tym odcinku, w stosunkowo niewielkich odstępach, znajdują się skrzyżowania z sygnalizacją świetlną, co powoduje spowolnienie ruchu oraz korki. Dodatkowo korki potęgują ciągi ulic Rakowiecka – Goworka oraz Odyńca – Dolna, które wymagają przejechania przez krótki fragment Puławskiej.

Między skrzyżowaniem z aleją Wilanowską, a bezkolizyjnym skrzyżowaniem z ulicami Rzymowskiego/Dolina Służewiecka, Puławska posiada dwie wydzielone jezdnie w obie strony oraz torowisko tramwajowe znajdujące się po zachodniej stronie. Trasa tramwajowa kończy się w tym miejscu, na pętli Wyścigi.

Od skrzyżowania z aleją Lotników/ulicą Wałbrzyską do skrzyżowania z ulicami Poleczki/Pileckiego znajduje się najdłuższy, ponad dwukilometrowy, odcinek bez sygnalizacji świetlnej.

Od skrzyżowania z ulicami Rzymowskiego/Dolina Służewiecka do węzła Puławska z Południową Obwodnicą Warszawy tworzy wspólny odcinek z drogą krajową nr 2 i trasą europejską E30, zaś od węzła POW do granicy miasta Puławska tworzy wspólny odcinek z drogą krajową nr 79, stając się ciągiem trasy dojazdowej do obszarów podmiejskich. Liczne skrzyżowania jednopoziomowe wpływają na przekroczenie przepustowości, powodując znaczne zatory w płynności ruchu w godzinach szczytu.

Ważniejsze obiekty

Obiekty nieistniejące

Galeria

Przypisy

  1. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 712. ISBN 83-01-08836-2.
  2. Adam Szczypiorski: Od Piotra Drzewickiego do Stefana Starzyńskiego. Wrocław: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, 1968, s. 65.
  3. Warszawskie tramwaje elektryczne. Tom IV. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 2008, s. 36. ISBN 978-83-923702-0-8.
  4. Warszawskie tramwaje elektryczne. Tom IV. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 2008, s. 51. ISBN 978-83-923702-0-8.
  5. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 343. ISBN 83-01-08836-2.
  6. Tomasz Szarota: Okupowanej Warszawy dzień powszedni. Studium historyczne. Warszawa: Czytelnik, 2010, s. 49. ISBN 978-83-07-03239-9.
  7. Mapa samochodowa Polski 1:1 000 000, wyd. dziesiąte, Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1971.
  8. Uchwała nr 192 Rady Ministrów z dnia 2 grudnia 1985 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg krajowych (M.P. z 1986 r. nr 3, poz. 16)
  9. Samochodowy atlas Polski 1:500 000. Wyd. V. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1979. ISBN 83-7000-017-7.
  10. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 901. ISBN 83-01-08836-2.
  11. Encyklopedia Warszawy. Suplement '96. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1996, s. 43. ISBN 83-01-12057-6.
  12. Zarządzenie nr 6 Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych z dnia 9 maja 2000 r. w sprawie nowych numerów dróg krajowych, Rzeczpospolita, 4 lipca 2000.
  13. Warszawa: atlas aglomeracji 1:20 000. Wyd. pierwsze. Warszawa: Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1996. ISBN 83-7000-086-X.
  14. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2002 r. w sprawie pozbawienia dróg kategorii dróg krajowych (Dz.U. z 2002 r. nr 215, poz. 1819)
  15. m.in. 27 lutego 2008 doszło tu do poważnego wypadku, w którym ciężko poszkodowany został red. Maciej Zientarski, a zginął red. Jarosław Zabiega; prowadzone przez Zientarskiego Ferrari Modena spłonęło doszczętnie
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Ulica Puławska w Warszawie
Listen to this article