Najlepsze pytania
Chronologia
Czat
Perspektywa
Antoni Gawiński
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Remove ads
Antoni Gawiński (ur. 28 stycznia 1876 w Warszawie[1], zm. 29 lipca 1954 w Warszawie[2] lub w Laskowie-Głuchach[3]) – polski malarz, ilustrator książek i czasopism tworzący w stylu secesji, krytyk artystyczny, pisarz i poeta.

Remove ads
Życiorys
Podsumowanie
Perspektywa
Syn Jana i Wandy z Jeziorańskich[1]. Studiował u Wojciecha Gersona w Szkole Rysunkowej w Warszawie. W latach 1896–1900 kontynuował studia w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie u Jacka Malczewskiego i Teodora Axentowicza. W roku 1899 uzupełniał wykształcenie w prywatnej szkole malarstwa Stanisława Grocholskiego w Monachium. Po ukończeniu studiów przebywał w latach 1903–1904 we Włoszech. Po powrocie z Włoch zamieszkał w roku 1904 w Warszawie. W roku 1910 poślubił Irenę z Jeziorańskich. Po powstaniu warszawskim (1944) został wysiedlony do Kamieńska, w roku 1945 osiadł we wsi Głuchy w dworku należącym do rodziny Jeziorańskich. Został pochowany na cmentarzu w Niegowie[4].
W zakresie sztuk plastyczny twórczość A. Gawińskiego była różnorodna, tak pod względem techniki, jak i tematyki. Stworzył przeszło 500 rysunków i obrazów, w zdecydowanej większości były to formy małe rozmiarowe, obrazy wykonywał przede wszystkim w technikach tempery, akwareli oraz gwaszu, aczkolwiek malował także farbami olejnymi i pastele, sporadycznie tworzył cynkografie. Ponadto projektował dekoracje i stroje teatralne, witraże i mozaiki, był też autorem ekslibrisów. Zajmował się także ilustracją książek i czasopism. Z wyjątkiem dzieł młodzieńczych reprezentujących realizm, tworzył głównie w stylu secesji i symbolizmu. W malarstwie i rysunkach przedstawiał pejzaże, portrety i postacie literackie, ponadto był autorem licznych obrazów religijnych[5]. Miał kilka wystaw indywidualnych, parę jego dzieł nagrodzono[6].
Napisał trzy powieści: Sen życia (1906), Stella (1910) i Peregrynacje Andrzeja Wilczka (1937), napisał też i zilustrował cztery książki dla dzieci[7], m.in. Lolek Grenadier, której bohaterem jest dziewięcioletni Karol, syn Bolesława Jeziorańskiego[8]. Zajmował się też krytyką literacką na łamach kilku czasopism m.in. Sfinksa i Tygodnika Illustrowanego[9].
Duży zbiór rysunków i obrazów (ponad 170 szt.) Gawińskiego znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, a pojedyncze dzieła m.in. w Muzeum Narodowym w Krakowie i Muzeum Narodowym w Poznaniu[10].
Remove ads
Galeria
- Tancerka, ok. 1900
- Pejzaż z Kluczy, 1911
- Romans, 1919
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Remove ads