Deklaracja bolońska

Deklaracja bolońska – deklaracja przyjęta w 1999 roku, która zapoczątkowała wdrażanie tzw. systemu bolońskiego w krajach członkowskich UE^[1] .

Deklaracja bolońska o Europejskim Obszarze Szkolnictwa Wyższego została podpisana przez ministrów odpowiedzialnych za szkolnictwo wyższe z 29 państw europejskich^[1] .

W deklaracji bolońskiej ministrowie potwierdzili swoje zamiary związane z^[1] :

• przyjęciem systemu łatwych do identyfikacji i porównywalnych tytułów. Obejmuje on wprowadzenie wspólnego suplementu do dyplomu mającego poprawić przejrzystość,
• wprowadzeniem systemu bazującego zasadniczo na dwóch głównych cyklach: pierwszym (licencjackim), ukierunkowanym na rynek pracy i trwającym co najmniej trzy lata, oraz drugim (magisterskim), wymagającym pomyślnego ukończenia cyklu pierwszego,
• ustanowieniem systemu punktów zaliczeniowych ECTS, takich jak w programie Socrates-Erasmus gwarantującym zaliczanie studiów krajowych i zagranicznych do programu realizowanego przez studenta w macierzystej uczelni. Program ECTS ma na celu ujednolicenie sposobu studiowania w Europie, a tym samym prowadzi do pełnego uznawania okresu studiów odbywanych za granicą i w kraju,
• wspieraniem mobilności studentów, nauczycieli i pracowników naukowych. Pokonanie przeszkód na drodze do swobodnego przemieszczania się,
• promowaniem współpracy europejskiej w zakresie zapewniania jakości kształcenia,
• promowaniem wymiaru europejskiego w szkolnictwie wyższym przez zwiększenie liczby modułów oraz obszarów nauczania i badań, których tematyka, kierunek lub organizacja mają wymiar europejski.

Deklaracja stała się podstawowym dokumentem stosowanym przez państwa-sygnatariuszy przy tworzeniu ogólnej struktury modernizacji i reformowania europejskiego szkolnictwa wyższego^[1] . Od chwili podpisania dokumentu proces reform zaczął być nazywany procesem bolońskim^[1] .