Deputacja Polska

Deputacja Polska – polska organizacja niepodległościowa powstała w Paryżu 22 sierpnia 1795 roku, grupująca przedstawicieli radykalnego skrzydła emigracji, głosząca hasła zrównania wszystkich stanów i nadania wolności osobistej chłopom^[1].

Deputacja Polska

Prezes	Franciszek Ksawery Dmochowski
Data założenia	22 sierpnia 1795
Data rozwiązania	1800
Adres siedziby	Paryż
Poglądy gospodarcze	agraryzm ( równość obywateli, uwłaszczenie włościan)

Uwłaszczenia chłopów domagali się tylko nieliczni jej działacze (np. Piotr Małeszewski)^[2]. Dążyła do wywołania zbrojnego powstania na okupowanych ziemiach polskich i przeprowadzenia tam rewolucji społecznej dzięki pomocy rewolucyjnej Francji. Na tym tle weszła w konflikt z emigracyjną Agencją, której członkowie przeciwni byli podejmowaniu jakiejkolwiek walki zbrojnej w kraju, licząc jedynie na korzystne dla sprawy polskiej rozstrzygnięcia na scenie międzynarodowej. Działała w porozumieniu z Towarzystwem Republikanów Polskich^[3]. W 1800 roku przestała istnieć^[4], część jej działaczy wróciła do kraju^[2].

Głównymi działaczami byli: Franciszek Ksawery Dmochowski (prezes), ksiądz Józef Mejer, Józef Pawlikowski i Jan Dembowski^[4].