Najlepsze pytania
Chronologia
Czat
Perspektywa
Szkoła Podstawowa nr 2 im. Św. Kingi w Sanoku
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Remove ads
Szkoła Podstawowa nr 2 im. Św. Kingi w Sanoku – szkoła o charakterze podstawowym w Sanoku.


Remove ads
Historia
Podsumowanie
Perspektywa
Pierwotnie od 1912 istniała szkoła żeńska im. Św. Kingi, działająca w budynku przy ul. Ochronki, później przemianowanej na ul. Antoniego Małeckiego, od 1951 na ul. Walerego Wróblewskiego, zaś obecnie jest to ulica Generała Władysława Sikorskiego[1]. Święta Kinga (1234-1292) była węgierską klaryską, żoną polskiego władcy, Bolesława V Wstydliwego, została ogłoszona świętą Kościoła katolickiego[2]. W budynku funkcjonowała pierwotnie Ochronka dla Dzieci Polskich[1]. Obiekt funkcjonował pod numerem 5 ulicy[1]. Budynek istniał do 2007[3]. W jego miejscu, przejętym przez sanocki oddział PGNiG, w październiku 2009 została ustanowiona tablica upamiętniająca wmurowanie kamienia węgielnego w fundamenty „ochronki” – domu dziecka, prowadzonego przez Galicyjskie Zgromadzenie Sióstr Służebniczek NMP ze Starej Wsi w dniu 29 lipca 1900 roku. Nieopodal została zbudowana kapliczka z figurą Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej[4]. Na tablicy umieszczono inskrypcję o treści: Figurę Najświętszej Maryi Panny Niepokalanego Poczęcia ufundowała Cecylia Greczner wieloletnia dyrektorka Szkoły im. Świętej Kingi. Odnowiona przez PGNiG Oddział w Sanoku w latach 2008-2009. Patronat Św. Kingi, był używany do 1952 roku[1][2].
W 1956 został zawiązany Społeczny Komitet Budowy Szkoły, powołany w związku z potrzebą stworzenia nowego obiektu[1]. Od roku szkolnego 1960/1961 szkoła miała charakter koedukacyjny, od tego czasu uczyli się w niej także chłopcy[1]. Nowa siedziba szkoły powstała w niedalekim sąsiedztwie pierwotnego budynku, przy ulicy Rymanowskiej u zbiegu z ulicą Juliusza Słowackiego (na obszarze nieruchomości szkoły w przeszłości istniała jedna z sanockich synagog żydowskich[5][6]). Pierwotnie budowa miała trwać od początku 1960, a prace miały podjąć Sanocka Fabryka Autobusów „Autosan” i pracownicy ZBM Rzeszów – KOR Krosno[7]. Ostatecznie akt erekcyjny pod budowę szkoły został uroczyście wmurowany w 1. połowie 1965[8]. Obiekt został ufundowany przez załogę SFA „Autosan”, która dobrowolnie opodatkowała się na ten cel w wysokości 0,5% od miesięcznego wynagrodzenia.
Wykonawcą robót było Sanockie Przedsiębiorstwo Budowlane[9], a koszt budowy szkoły wyniósł 7439 zł[10]. W założeniu czterokondygnacyjny gmach posiadał 15 izb lekcyjnych, 5 pracowni i 5 pomieszczeń mieszkalnych[10]. Po roku prac, 1 września 1966 w dniu rozpoczęcia roku szkolnego budynek został oddany do użytku jako szkoła-pomnik tysiąclecia (w związku z jubileuszem Tysiąclecia Państwa Polskiego), będąc wówczas setną tego rodzaju placówką na Rzeszowszczyźnie[11][10]. W uroczystości 1 września 1966 brało udział kilka tysięcy uczestników, w tym przedstawiciele władz partyjnych: sekretarze Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Rzeszowie Janusz Brych i Stanisława Ryba, oraz przewodniczący prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie, Edward Duda, a także dyrektorzy Zjednoczenia Przemysłu Motoryzacyjnego w Warszawie, Tadeusz Wrzaszczyk i Andrzej Jedynak, dyrektor naczelny SFA „Autosan” Witold Szczepaniak oraz inni[11]. Aktu otwarcia szkoły dokonał przewodniczący Wojewódzkiego Społecznego Komitetu Budowy Szkół i Internatów (oraz jednocześnie zastępca przewodniczącego WRN) Mieczysław Kaczor, zaś relacja, wraz z fotografią z tego wydarzenia, została opublikowana na pierwszej stronie wydania „Nowin Rzeszowskich” z 2 i 5 września 1966[11][12]. W dniu otwarcia szkoły 1 września 1966 na dziedzicu szkoły odbył się też okolicznościowy wiec, zorganizowany przy udziale oddziału w Sanoku ZBoWiD[13]. Patronem SP2 został Stanisław Łańcucki, działacz robotniczy, socjalistyczny i komunistyczny, który na przełomie XIX/XX był zatrudniony sanockiej fabryce maszyn i wagonów[14][15][2]. Od 1 września 1973 placówka działała jako Zbiorcza Szkoła Gminna Gminy Sanok[1]. Od czasu PRL w budynek szkoły został wybrany jako lokal wyborczy[16]. W 1987 została ponownie mianowana jako Szkoła Podstawowa nr 2 im. Stanisława Łańcuckiego[1]. W roku 1991/1992 dokonano usunięcia patronatu Stanisława Łańcuckiego nad szkołą[2].
Podczas powstawania osiedla mieszkaniowego przy pobliskiej ulicy Juliusza Słowackiego w drugiej połowie lat 80. zaplanowano także rozbudowanie SP2 i wybudowanie budynku przedszkola i żłobka[17].
W ramach procesu wyboru nowego patrona szkoły, w 2003 Rada Pedagogiczna SP2 dokonała wskazania osoby Św. Kingi, tym samym działając na rzecz przywrócenia jej tradycyjnego patronatu[2]. Formalnie patronat został nadany Szkole Podstawowej nr 2 w 2007[18]. Powstał hymn szkoły ku czci św. Kingi, którego autorem w zakresie muzyki i słów został Marek Dziok[19]. W dniach 17-18 maja 2017 zorganizowano obchody kilku jubileuszów szkoły: rocznicy 105 lat istnienia placówki szkolnej, rocznicy 50 lat działalności szkoły pod patronatem Św. Kingi, rocznicy 50 lat funkcjonowania budynku szkoły przy ul. Rymanowskiej, rocznicy 10 lat od decyzji o ponownego nadania szkole patronatu Św. Kingi[18]. Z tej okazji SP2 została odznaczona złotą Honorową Odznaką „Zasłużony dla Hufca ZHP Ziemi Sanockiej”[20].
Obwód szkoły obejmuje ulice w dzielnicach miasta Dąbrówka, Śródmieście, Zatorze (niepełny zakres) oraz wsie Stróże Małe i Płowce[21]. Po reformie systemu oświaty w 2017 Szkoła Podstawowa nr 2 im. Św. Kingi w Sanoku została przekształcona z sześcioklasowej w ośmioklasową[22].
Remove ads
Upamiętnienie
- Tablica upamiętniająca powstanie szkoły w 1966. Zawiera wizerunek Orła (bez korony) oraz inskrypcję: Szkoła-pomnik Tysiąclecia Państwa Polskiego »»Rok 1966«. Fundator-załoga Sanockiej Fabryki Autobusów.
- Tablica pamiątkowa z płaskorzeźbą przedstawiającą Świętą Kingę. Treść inskrypcji stanowi cytat słów Jana Pawła II: „Potrafiła sprostać wyzwaniom chwili”. Jan Paweł II 16.06.1999. Nowy Sącz. Tabliczka poniżej informuje: Fundator ks. kan. Rudolf Zubik.
Remove ads
Dyrektorzy
(na podstawie źródeł[1])
- Cecylia Greczner (1944–1950)
- Emilia Słuszkiewicz (1951–1956)
- Paulina Cała (1956–1966)
- Tomasz Blecharczyk (1966–1971)[23]
- Leszek Żuchowski (1971/1972)
- Zofia Kilar (1972/1973)
- Stanisław Olbert (1973–1987)
- Lidia Mackiewicz-Adamska (1987–)
- Maria Harajda (1 IX 1997–2018)[24][25][26][27]
- Bartłomiej Mandzelowski (2018–)[28]
Uczniowie
- Kazimierz Malinowski – franciszkanin[29]
- Mariusz Szmyd – samorządowiec
- Marek Wojnarowski – duchowny[30]
Przypisy
Linki zewnętrzne
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Remove ads