Conte

Conte^{[1][nota 1]} (u contesa^{[1][nota 2]} en femenín), d'o latín comes^[2], plegau a traviés d'o francés en muitas luengas, ye un titol de nobleza, d'un gubernant d'un condau.

Corona heraldica de conte.

Alta Edat Meya

Os primers reis de l'alta Edat Meya dioron o titol de conte a toz os oficials d'as suyas casas, uno d'éls dito "conte palacín".

O titol de conte lo reprenioron os companyers d'armas d'os prencipes francos cuan encomenzoron a chestionar bellas civitas ("ciudaz") u pagi ("pagos"), churidiccions administrativas heredadas de l'Imperio Romano. Os contes merovinchios yeran nombraus por o rei con funcions fiscals, militars y chudicials.

En ixas envueltas d'os Carolinchios tot ixo se convertió en hereditario y os pagos (pagi) evolucionoron enta condaus autonomos.

Bels condaus carolinchios d'a Marca Hispanica se convertioron en estaus cristianos independients:

• Condau d'Aragón.
• Condau de Barcelona.
• Condau de Besalú.
• Condau de Cerdanya.
• Condau de Pallars.
• Condau de Ribagorza.
• Condau de Sobrarbe.
• Condau d'Urchel.

Notas

1. Con a variant conde
2. Con as variants condesa y conda