Top Qs
Timeline
Chat
Perspective

drijten

From Wiktionary, the free dictionary

Remove ads

Dutch

Etymology

From Middle Dutch driten, from Old Dutch *drītan, from Proto-West Germanic *drītan, from Proto-Germanic *drītaną.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈdrɛi̯tə(n)/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: drij‧ten
  • Rhymes: -ɛi̯tən

Verb

drijten

  1. (intransitive, obsolete) to defecate
    • 17th or 18th c., "Een Nieu Lied van Anjouw en sijn Groot-Vaer, hoe dat sy voor malkanders ziekte geen Remedie en kunne vinden", in Verzameling volks- en straatliedjes (collectie Nijhoff), page 404.
      Hy drijt in sijn Wiegje sijn luyers zijn nat, / hoe smart hem sijn sakje, hoe rood is sijn gat, / hy kreyt dat hy schut, / hy scheyt rut, tut, tut, / 't agter kasteeltje gaet prut prut prut prut.
      He craps in his crib, his nappies are wet, / how much does his sack hurt, how red is his arse, / he shrieks so he [?], / he [shits? + onomatopoeias?] / the back end goes goop goop goop goop.

Conjugation

Derived terms

Remove ads

Wikiwand - on

Seamless Wikipedia browsing. On steroids.

Remove ads