Top Qs
Timeline
Chat
Perspective
drijten
From Wiktionary, the free dictionary
Remove ads
Dutch
Etymology
From Middle Dutch driten, from Old Dutch *drītan, from Proto-West Germanic *drītan, from Proto-Germanic *drītaną.
Pronunciation
Verb
drijten
- (intransitive, obsolete) to defecate
- 17th or 18th c., "Een Nieu Lied van Anjouw en sijn Groot-Vaer, hoe dat sy voor malkanders ziekte geen Remedie en kunne vinden", in Verzameling volks- en straatliedjes (collectie Nijhoff), page 404.
- Hy drijt in sijn Wiegje sijn luyers zijn nat, / hoe smart hem sijn sakje, hoe rood is sijn gat, / hy kreyt dat hy schut, / hy scheyt rut, tut, tut, / 't agter kasteeltje gaet prut prut prut prut.
- He craps in his crib, his nappies are wet, / how much does his sack hurt, how red is his arse, / he shrieks so he [?], / he [shits? + onomatopoeias?] / the back end goes goop goop goop goop.
- 17th or 18th c., "Een Nieu Lied van Anjouw en sijn Groot-Vaer, hoe dat sy voor malkanders ziekte geen Remedie en kunne vinden", in Verzameling volks- en straatliedjes (collectie Nijhoff), page 404.
Conjugation
Derived terms
Remove ads
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Remove ads