Կարապետ Եղիազարյան - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Կարապետ Եղիազարյան.

Կարապետ Եղիազարյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Կարապետ Եղիազարյան
Ծնվել էմարտի 7, 1932(1932-03-07)
ԾննդավայրԵրևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Վախճանվել էփետրվարի 3, 2006(2006-02-03)[1] (73 տարեկան)
Մահվան վայրԵրևան, Հայաստան
Ազգությունհայ
Քաղաքացիություն
 ԽՍՀՄ
և
 Հայաստան
ԿրթությունՓանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստական ուսումնարան (1953) և Սանկտ Պետերբուրգի Շտիգլիցի անվան գեղարվեստաարդյունաբերական ակադեմիա (1959)
Մասնագիտություննկարիչ
ԺանրԽճանկարչություն
Թեմաներգեղանկարչություն
ՊարգևներՀայկական ԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ
ԶավակներԱնուշ Եղիազարյան

Կարապետ Ղարիբի Եղիազարյան (մարտի 7, 1932(1932-03-07), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 3, 2006(2006-02-03)[1], Երևան, Հայաստան), հայ նկարիչ, գոբելենագործ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1983

Նկարչուհի, գոբելենագործ Անուշ Եղիազարյանի հայրն է։

Կենսագրություն

Կարապետ Եղիազարյանի ստեղծագործությունները գտնվում են Հայաստանի և տարբեր երկրների թանգարաններում, պատկերասրահներում, ՀՀ և նախկին ՀԽՍՀ մշակույթի նախարարության ֆոնդերում, մասնավոր հավաքածուներում։

Եղիազարյանի անվան հետ է կապված ժամանակակից հայկական գոբելենի զարգացման սկիզբը։ Նա առաջինն էր, ով Հայաստանում 1960-ականների սկզբներին անդրադարձել է արվեստի այս նոր ժանրին։ Նրա ազդեցությունն իրենց վրա զգացել են Հայաստանի բոլոր նկարիչները, ովքեր աշխատում են դեկորատիվ-կիրառական արվեստի այս ոլորտում։

Ստեղծագործություններ

Եղիազարյանի «Աղերս խաղաղության» (1966), «Կենաց» (1982, Սարդարապատի ազգագրական թանգարան), «Առատություն» 1983, ԺԱԹ), «Ջանգյուլում» (1974, ՀԱՊ), «Նարդի» (1983, ՌԴ դեկորատիվ արվեստի թանգարան), «Ռեքվիեմ» (2001) և այլ գործեր աչքի են ընկնում գունապլաստիկ և կոմպոզիցիոն արտահայտչաձևերի թարմությամբ։

Հեղինակ է բազմաթիվ մեծածավալ գոբելենների՝

Կարապետ Եղիազարյանը հեղինակ է գեղանկարչական բազմաթիվ կտավների, որոնցից առանձնանում են «Հակասուպրեմատիզմ» շարքի աշխատանքները[3]։

Հեղինակ է նաև խճանկարային պաննոների`

Խճանկարները կատարված են բազմագույն բնական քարերից։

Գրականություն

  • «Կարապետ Եղիազարյան. Գոբելեն, գեղանկար, խճանկար», Անուշ Եղիազարյան, Երևան, 2010
  • М. Аивазян, Карапет Егиазарян (Буклет, Ереван, 1971 г.)

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Կարապետ Եղիազարյան
Listen to this article