forabit

Discretiva

forabit dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
forābit	tertia singularis	futurum	activa	indicativus	forō (forāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /foˈraːbit/

(classice)

Syllabificatio phonetica: fo·rā·bit — morphologica: for-abit

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. XIII.

• Et si vis portare eum foras, habeas bonam cyrothecam, quia, si forabit manum, malum faciet tibi. —Liber de natura falconum Danci regis (fl.c.1250). 30. De veneno.