4G

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

4th generation (4G) is de vierde generatie van mobiele-telecommunicatiestandaarden. Het is de opvolger van de 3G-standaard die in 2010 zijn hoogtepunt bereikte met 3.9G, ook wel 'Pre-4G' genoemd. 3G was het eerste communicatieprotocol waarbij gesproken werd van generaties, iets wat inmiddels gemeengoed is geworden.[1]

1rightarrow_blue.svg Dit artikel gaat over telecommunicatie. Voor de vier grootste randsteden van Nederland zie Randstad (gebied).
Mobiele telefonie
Generaties

0G

  • MTS
  • IMTS
  • AMTS
  • OLN

0.5G

  • Autotel/PALM
  • ARP

1G

2G

2.5G

2.75G

  • CDMA2000 1xRTT/IS-2000
  • EDGE

3G

  • W-CDMA
  • CDMA2000 1xEV/IS-2000
  • TD-SCDMA
  • GAN/UMA

3.5G

3.75G

3.9G

4G

5G

  • NR-RAN
  • SA-Core

De snelheid van 4G is 100 megabit per seconde (Mbit/s) (omgerekend 12,5 megabyte per seconde (MB/s)) verplaatsend per trein of auto en 1.000 megabit per seconde (omgerekend 125 megabyte per seconde) bij wandelen of stilstand. Er was — onder andere vanwege de hoge eisen aan de snelheid — indertijd nog maar één standaard die volgens de Internationale Telecommunicatie-unie (ITU) aan de voorwaarden voldeed om 4G te mogen heten: LTE-Advanced.

Oops something went wrong: