Arthur Hartkamp

Nederlands jurist / Uit Wikipedia, de vrije encyclopedia

Arthur Severijn Hartkamp (1945) is een Nederlands jurist en hoogleraar Europees privaatrecht aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Hij was eerder procureur-generaal bij de Hoge Raad.

Snelle feiten Geboren, Nationaliteit ...
Sluiten

Loopbaan

Hartkamp studeerde Nederlands Recht aan de Universiteit van Amsterdam. Hij promoveerde in 1971 aan de Universiteit van Amsterdam cum laude op een proefschrift getiteld: Der Zwang im römischen Privatrecht; promotor was Hans Ankum. Van 1974 tot 1989 werkte hij op het ministerie van Justitie mee aan de totstandkoming van het Nieuw Burgerlijk Wetboek.

Hoge Raad

In 1986 werd hij advocaat-generaal bij de Hoge Raad. Van 2001 tot 2006 leidde hij als procureur-generaal het parket bij de Hoge Raad.

Hoogleraarschap

Hartkamp was van 1991 tot 1999 hoogleraar Privaatrecht aan de Universiteit Utrecht. In 1999 werd hij hoogleraar Privaatrecht aan de Universiteit van Amsterdam. Sinds 2006 is hij hoogleraar Europees privaatrecht aan de Radboud Universiteit Nijmegen.

Hartkamp geldt als een autoriteit op het gebied van het civiele recht, in het bijzonder het contractenrecht.

Poëzievertalingen

Hartkamp is naast zijn overige werkzaamheden ook actief als vertaler van poëzie. Zo is er in 2000/2001 van hem een metrische vertaling van boek I van Quintus van Smyrna's Posthomerica verschenen (vanuit het Oudgrieks naar het Nederlands),[1] en in 2011 een vertaling van de Homerische hymnen. Ook heeft hij gedichten van de Italiaan Giuseppe Gioachino Belli vertaald.[2]

Voorganger:
Th.B. ten Kate
Procureur-generaal bij de Hoge Raad
2001–2006
Opvolger:
J.W. Fokkens