CONMEBOL Libertadores - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for CONMEBOL Libertadores.

CONMEBOL Libertadores

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

CONMEBOL Libertadores
Sport Voetbal
Eerste editie 1960
Regio Zuid-Amerika
Bond/organisator CONMEBOL
Regerend kampioen
Flamengo (2e titel)
Recordkampioen
Independiente met 7 titels
Portaal 
 
Sport

De Copa CONMEBOL Libertadores ("Beker van CONMEBOL van de Bevrijders"), ook wel kortweg de Copa Libertadores is een jaarlijks voetbaltoernooi voor clubs uit Zuid-Amerika, georganiseerd door de CONMEBOL, de Zuid-Amerikaanse voetbalbond. Het is het Zuid-Amerikaanse equivalent van de UEFA Champions League en is daarmee een van de sterkste toernooien voor clubteams ter wereld. De winnaar plaatst zich voor het wereldkampioenschap voor clubs (in het verleden voor de wereldbeker voor clubteams) en de Recopa Sudamericana. Naast clubteams uit de Conmebol-landen (de tien Spaans- en Portugeestalige landen van Zuid-Amerika) hebben ook Mexicaanse clubs aan het toernooi meegedaan.

De naam van de wisselbeker en van het toernooi verwijst naar de leiders van de onafhankelijkheidsstrijd begin negentiende eeuw in Latijns-Amerika. De sponsornaam van het toernooi is sinds de editie van 2013 Copa Bridgestone Libertadores. Van 1999-2007 was Copa Toyota Libertadores de sponsornaam, van 2008-2012 Copa Santander Libertadores.

Geschiedenis

Twaalf jaar voor de eerste editie van de Copa Libertadores werd in Chili een toernooi georganiseerd met zeven clubs uit verschillende landen in Zuid-Amerika, het Campeonato Sudamericano de Campeones. Dit toernooi werd gewonnen door Vasco de Gama en wordt gezien als een voorloper van de huidige Copa Libertadores.

De eerste officiële beker werd in 1960 gewonnen door Club Atlético Peñarol uit Uruguay. Vijfentwintig clubs hebben een of meerdere keren de beker gewonnen. CA Independiente (Argentinië) won de beker zeven keer, waarvan vier keer op rij (1972-1975). De eerste club die de beker driemaal op rij won was Club Estudiantes de La Plata uit Argentinië die de beker tussen 1968-1970 veroverde. Als gevolg hiervan mochten ze na het derde jaar de wisselbeker houden. Later is dit alleen Independiente ook gelukt (1972-1974). Opvallend is dat de Braziliaanse clubs in dit toernooi minder vaak hebben gewonnen dan de Argentijnse, terwijl Brazilië gemiddeld beter presteert op de Wereldkampioenschappen.

Topscorer aller tijden van de Copa Libertadores is de Ecuadoriaan Alberto Spencer. Hij scoorde in de jaren zestig in totaal 54 doelpunten voor Peñarol (48) en Barcelona Guayaquil (6).

Toernooi

Kwalificatie

In het eerste seizoen namen de landskampioenen van Argentinië, Bolivia, Brazilië, Chili, Colombia, Paraguay en Uruguay deel. In 1961 voor het eerst de kampioenen van Ecuador en Peru. In 1964 voor het eerst de kampioen van Venezuela. Vanaf 1966 plaatsten ook de nummers twee uit de deelnemende landen zich. Vanaf 1998 namen ook clubs uit Mexico, zelf lid van de Noord- en Midden-Amerikaanse bond CONCACAF, deel aan dit toernooi. Volgens de reglementen kunnen ploegen uit Mexico zich niet plaatsen voor de WK voor clubs en Recopa Sudamericana.[1] Ingeval een Mexicaanse club dit toernooi wint, plaatst de beste niet-Mexicaanse ploeg zich voor het WK voor clubs en voor de Recopa Sudamericana. Vanaf 2000 konden er drie of meer clubs per land deelnemen, waarmee het aantal deelnemers eerst op 32 kwam, in 2004 op 36 en vanaf 2005 het huidige aantal van 38 teams. De enige uitzondering was 2010 met 40 deelnemers.

Het toernooi verloopt ongeveer zoals de Europese UEFA Champions League. Uit elf landen spelen clubs een voorronde waaruit zes clubs overblijven. De laagst geklasseerde club uit elk land moet deelnemen aan deze voorronde, alsmede de op een na laagste geklasseerde club uit het land van de titelhouder. De eerste ronde is een groepsfase, met acht groepen van vier clubs. De nummers één en twee plaatsen zich voor de eindfase waarin met een knock-outsysteem wordt gewerkt. De finale bestaat net als de andere knock-outwedstrijden uit een uit- en een thuiswedstrijd. Tot 1979 werd de regerend kampioen in de halve finaleronde ingevoegd, waardoor het relatief eenvoudiger was de titel te behouden.

Regels

In de Copa Libertadores wordt nooit een verlenging gespeeld om een winnaar aan te wijzen. Een uitzondering hierop was de editie van 1973. Oorspronkelijk werd de winnaar aangewezen op basis van wedstrijdpunten uit de twee ontmoetingen (winst/gelijk/verlies). Was deze onbeslist, dan werd er een beslissingswedstrijd gespeeld op neutraal terrein. Ook deze werd niet verlengd, maar werd er wel naar het doelpuntentotaal gekeken. Als dit ook geen winnaar opleverde, dat volgde een strafschoppenserie. Van 1988 tot 2004 werd de regel toegepast dat, bij een gelijke totaalstand in doelpunten, meteen een strafschoppenserie volgde. Opvallend genoeg zou de winnaar van 2004, Once Caldas uit Colombia, de finale hebben 'verloren als gekeken was naar de (ongunstige) tegendoelpunten thuis. Vanaf 2005 geldt de 'uitdoelpunten-regel’ zoals in Europa (uitdoelpunten tellen zo nodig zwaarder).

Finales

* duidt de thuiswedstrijd van de winnaar aan.

Jaar Winnaar Uitslagen Finalist opmerkingen
1948
CR Vasco da Gama
Poule - Officieuze editie, pas in 1996 erkend.
1960
Peñarol
1-0*, 1-1
Club Olimpia Asunción
1961
Peñarol
1-0*, 1-1
SE Palmeiras
1962
Santos FC
2-1, 2-3*, 3-0
Peñarol
play-off in Buenos Aires
1963
Santos FC
3-2*, 2-1
Boca Juniors
1964
Independiente
0-0, 1-0*
Nacional de Montevideo
1965
Independiente
1-0*, 1-3, 4-1
Peñarol
play-off in Santiago de Chili
1966
Peñarol
2-0*, 2-3, 4-2
River Plate
play-off in Santiago de Chili
1967
Racing Club
0-0*, 0-0, 2-1
Nacional de Montevideo
play-off in Santiago de Chili
1968
Estudiantes de La Plata
2-1*, 1-3, 2-0
SE Palmeiras
play-off in Montevideo
1969
Estudiantes de La Plata
1-0, 2-0*
Nacional de Montevideo
1970
Estudiantes de La Plata
1-0*, 0-0
Peñarol
1971
Nacional de Montevideo
0-1, 1-0*, 3-1
Estudiantes de La Plata
play-off in Lima
1972
Independiente
0-0, 2-1*
Universitario de Deportes
1973
Independiente
1-1*, 0-0, 2-1
Colo-Colo
play-off in Montevideo
1974
Independiente
1-2, 2-0*, 1-0
São Paulo FC
play-off in Santiago de Chili
1975
Independiente
0-1, 3-1*, 2-0
Unión Española
play-off in Ascunción
1976
Cruzeiro EC
4-1*, 1-2, 3-2
River Plate
play-off in Santiago de Chili
1977
Boca Juniors
1-0*, 0-1, 0-0 ns (5-4)
Cruzeiro EC
play-off in Montevideo
1978
Boca Juniors
0-0, 4-0*
Deportivo Cali
1979
Club Olimpia Asunción
2-0*, 0-0
Boca Juniors
1980
Nacional de Montevideo
0-0, 1-0*
Internacional de Porto Alegre
1981
Flamengo
2-1*, 0-1, 2-0
Cobreloa
play-off in Montevideo
1982
Peñarol
0-0*, 1-0
Cobreloa
1983
Grêmio
1-1, 2-1*
Peñarol
1984
Independiente
1-0, 0-0*
Grêmio
1985
Argentinos Juniors
1-0*, 0-1, 1-1 ns (5-4)
América de Cali
play-off in Ascunción
1986
River Plate
2-1, 1-0*
América de Cali
1987
Peñarol
0-2, 2-1*, 1-0
América de Cali
play-off in Santiago de Chili
1988
Nacional de Montevideo
0-1, 3-0*
Newell’s Old Boys
1989
Atlético Nacional
0-2, 2-0 ns (5-4)
Club Olimpia Asunción
1990
Club Olimpia Asunción
2-0*, 1-1
Barcelona Guayaquil
1991
Colo-Colo
0-0, 3-0*
Club Olimpia Asunción
1992
São Paulo FC
0-1, 1-0*ns (3-2)
Newell’s Old Boys
1993
São Paulo FC
5-1, 0-2
CD Universidad Católica
1994
Vélez Sársfield
1-0*, 0-1 ns (5-3)
São Paulo FC
1995
Grêmio
3-1*, 1-1
Atlético Nacional
1996
River Plate
0-1, 2-0*
América de Cali
1997
Cruzeiro EC
0-0, 1-0*
Sporting Cristal
1998
CR Vasco da Gama
2-0*, 2-1
Barcelona Guayaquil
1999
SE Palmeiras
0-1, 2-1* ns (4-3)
Deportivo Cali
2000
Boca Juniors
0-0, 2-2* ns (4-2)
SE Palmeiras
2001
Boca Juniors
1-0, 0-1* ns (3-1)
Cruz Azul
2002
Club Olimpia Asunción
0-1*, 2-1 ns (4-2)
AD São Caetano
2003
Boca Juniors
2-0*, 3-1
Santos FC
2004
Once Caldas
0-0, 1-1* ns (2-0)
Boca Juniors
2005
São Paulo FC
1-1, 4-0*
Atlético Paranaense
2006
SC Internacional
2-1, 2-2*
São Paulo FC
2007
Boca Juniors
3-0*, 2-0
Grêmio
2008
LDU Quito
4-2*, 1-3 ns (3-1)
Fluminense
2009
Estudiantes de La Plata
0-0*, 2-1
Cruzeiro EC
2010
SC Internacional
2-1, 3-2*
Club Deportivo Guadalajara
2011
Santos FC
0-0, 2-1*
Peñarol
2012
Corinthians
1-1, 2-0*
Boca Juniors
2013
Atlético Mineiro
0-2*, 2-0 ns (4-3)
Olimpia
2014
San Lorenzo de Almagro
1-1, 1-0*
Club Nacional
2015
River Plate
0-0, 3-0*
Club Tigres
2016
Atlético Nacional
1-1, 1-0*
Independiente de Valle
2017
Grêmio
1-0, 2-1*
Lanús
2018
River Plate
2-2, 3-1
Boca Juniors
2019
Flamengo
2-1
River Plate
Finale is gespeeld in Estadio Monumental "U" in Lima.
2020 nn - nnb Finale wordt gespeeld in het Maracanã in Rio de Janeiro,

Aantal overwinningen per club

Club Aantal Jaar
Independiente
7 1964, 1965, 1972, 1973, 1974, 1975, 1984
Boca Juniors
6 1977, 1978, 2000, 2001, 2003, 2007
Peñarol
5 1960, 1961, 1966, 1982, 1987
Estudiantes de La Plata
4 1968, 1969, 1970, 2009
River Plate
4 1986, 1996, 2015, 2018
Nacional de Montevideo
3 1971, 1980, 1988
Olimpia
3 1979, 1990, 2002
Grêmio
3 1983, 1995, 2017
São Paulo FC
3 1992, 1993, 2005
Santos FC
3 1962, 1963, 2011
Flamengo
2 1981, 2019
Cruzeiro EC
2 1976, 1997
SC Internacional
2 2006, 2010
Atlético Nacional
2 1989, 2016
Racing Club
1 1967
Argentinos Juniors
1 1985
Colo-Colo
1 1991
Vélez Sársfield
1 1994
CR Vasco da Gama
1 1998 (1948)
Palmeiras
1 1999
Once Caldas
1 2004
LDU Quito
1 2008
Corinthians
1 2012
Atlético Mineiro
1 2013
San Lorenzo
1 2014

Topscorers

Jaar Speler Club Doelpunten
1960
Alberto Spencer
Peñarol
7
1961
Osvaldo Panzutto
Santa Fe
4
1962
Coutinho
Santos
6
Enrique Raymondi
Emelec
Alberto Spencer
Peñarol
1963
José Sanfilippo
Boca Juniors
7
1964
Mario Rodríguez
Independiente
6
1965
Pelé
Santos
8
1966
Daniel Onega
River Plate
17
1967
Norberto Raffo
Racing Club
13
1968
Tupãzinho
Palmeiras
11
1969
Alberto Ferrero
Santiago Wanderers
8
1970
Francisco Bertocchi
LDU Quito
9
1971
Luis Artime
Nacional
10
Raúl Castronovo
Peñarol
1972
Teófilo Cubillas
Alianza Lima
6
Oswaldo Ramírez
Universitario
Percy Rojas
Universitario
Toninho
São Paulo
1973
Carlos Caszely
Colo-Colo
9
1974
Fernando Morena
Peñarol
7
Pedro Virgilio Rocha
São Paulo
Terto
São Paulo
1975
Fernando Morena
Peñarol
8
Oswaldo Ramírez
Universitario
1976
Palhinha
Cruzeiro
13
1977
Néstor Scotta
Deportivo Cali
5
1978
Guillermo La Rosa
Alianza Lima
8
Néstor Scotta
Deportivo Cali
1979
Miltão
Guaraní
6
Juan José Oré
Universitario
1980
Waldemar Victorino
Nacional
6
1981
Zico
Flamengo
11
1982
Fernando Morena
Peñarol
7
1983
Arsenio Luzardo
Nacional
8
1984
Tita
Flamengo
8
1985
Juan Carlos Sánchez
Club Blooming
11
1986
Juan Carlos de Lima
Deportivo Quito
9
1987
Ricardo Gareca
América de Cali
7
1988
Arnoldo Iguarán
Millonarios
5
1989
Carlos Aguilera
Peñarol
10
Raúl Vicente Amarilla
Olimpia
1990
Adriano Samaniego
Olimpia
7
1991
Gaúcho
Flamengo
8
1992
Palinha
São Paulo
7
1993
Juan Carlos Almada
Universidad Católica
9
1994
Stalin Rivas
Minervén
7
1995
Mário Jardel
Grêmio
12
1996
Antony de Ávila
América de Cali
11
1997
Alberto Acosta
Universidad Católica
11
1998
Sérgio João
Bolívar
10
1999
Fernando Baiano
Corinthians
6
Víctor Bonilla
Deportivo Cali
Gauchinho
Cerro Porteño
Ruberth Morán
Estudiantes de Mérida
Rubén Sosa
Nacional
Martín Zapata
Deportivo Cali
2000
Luizão
Corinthians
15
2001
Lopes
Palmeiras
9
2002
Rodrigo Mendes
Grêmio
10
2003
Marcelo Delgado
Boca Juniors
9
Ricardo Oliveira
Santos
2004
Luís Fabiano
São Paulo
8
2005
Santiago Salcedo
Cerro Porteño
9
2006
Aloísio
São Paulo
5
Félix Borja
El Nacional
José Luis Calderón
Estudiantes
Agustín Delgado
LDU Quito
Sebastián Ereros
Vélez Sarsfield
Ernesto Farías
River Plate
Fernandão
Internacional
Marcinho
Palmeiras
Daniel Montenegro
River Plate
Nilmar
Corinthians
Mariano Pavone
Estudiantes
Jorge Quinteros
Universidad Católica
Patricio Urrutia
LDU Quito
Washington
Palmeiras
2007
Salvador Cabañas
América
10
2008
Salvador Cabañas
América
8
Marcelo Moreno
Cruzeiro
2009
Mauro Boselli
Estudiantes
8
2010
Thiago Ribeiro
Cruzeiro
8
2011
Roberto Nanni
Cerro Porteño
7
Wallyson
Cruzeiro
2012
Matías Alustiza
Deportivo Quito
8
Neymar
Santos
2013
Atlético Mineiro
7
2014
Nicolás Olivera
Defensor Sporting
5
Julio dos Santos
Cerro Porteño
2015
Gustavo Bou
Racing Club
8
2016
Jonathan Calleri
São Paulo
9
2017
José Sand
Lanús
9

Zie ook

Zie de categorie Copa Conmebol Libertadores van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
CONMEBOL Libertadores
Listen to this article