cover image

Elektron

negatief geladen elementair deeltje / Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Het elektron (Oudgrieks: ἤλεκτρον, betekenis: barnsteen dat door wrijving elektrisch geladen werd) is een negatief geladen elementair deeltje, dat gebonden kan zijn, bijvoorbeeld in een atoom, of zich vrij in de ruimte kan bevinden. De ontdekking van het elektron in 1897 wordt toegeschreven aan Joseph John Thomson.

Zie Elektron (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van Elektron.
Quick facts: Elektron, Samenstelling, Generatie, Interacti...
Elektron
Samenstelling Elementair deeltje
Generatie Eerste
Interactiekrachten zwakke, elektromagnetische kracht, gravitatiekracht
Symbool e-
Ontdekt Joseph John Thomson (1897)
Massa 9,109 383 56(11) × 10−31 kg = 0,510 998 950 MeV/c²
Vervalt naar stabiel
Elektrische lading -1 e (= -1,6022 × 10−19 C)
Spin 1/2
Close

Het elektron behoort tot de klasse der leptonen en daarmee tot de eerste generatie materie. Deze deeltjes zijn stabiel. Als een elektron zich in een elektrisch veld bevindt ondervindt het, net als een ion, daarvan invloed. Als het zich in een magnetisch veld voortbeweegt, ondervindt het de lorentzkracht. De hypothese van De Broglie, dat alle materie het karakter van een golf heeft waarvan de golflengte afhangt van de massa en de snelheid van het deeltje, geldt ook voor het elektron.