Europees kampioenschap voetbal 1980 - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Europees kampioenschap voetbal 1980.

Europees kampioenschap voetbal 1980

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Europees kampioenschap voetbal 1980
Toernooi-informatie
Gastland
 Italië
Datum 11 – 22 juni 1980
Teams (van 1 confederatie)
Stadions (in 4 gaststeden)
Winnaar
 West-Duitsland (2e titel)
Toernooistatistieken
Wedstrijden 14
Doelpunten 27  (1,93 per wedstrijd)
Toeschouwers 345.463  (24.676 per wedstrijd)
Topscorer(s)
Klaus Allofs
Portaal 
 
Voetbal

Het Europees kampioenschap voetbal 1980 werd in Italië gespeeld van 11 tot 22 juni 1980. Nederland en België kwalificeerden zich beide voor de hoofdronde. Nederland strandde in de groepsrondes, België behaalde de finale en werd tweede. Duitsland werd Europees kampioen.[1][2]

Kwalificatie

Zie Europees kampioenschap voetbal 1980 (kwalificatie) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Land Kwalificatie als Eerdere deelnames aan EK1
 Italië
Gastland 1 (1968)
 Engeland
Winnaar groep 1 1 (1968)
 België
Winnaar groep 2 1 (1972)
 Spanje
Winnaar groep 3 1 (1964)
 Nederland
Winnaar groep 4 1 (1976)
 Tsjecho-Slowakije
Winnaar groep 5 2 (1960, 1976)
 Griekenland
Winnaar groep 6 0 (debuut)
 West-Duitsland
Winnaar groep 7 2 (1972, 1976)
1 Een vetgedrukt jaartal betekent een kampioenschap tijdens dat toernooi

Nederland en België

Voor de eerste keer kwalificeerden zowel België als Nederland zich voor de eindronde. De kwalificatie van België begon moeizaam met vier gelijkspellen en het had de kwalificatie niet meer in eigen hand. Door de overige vier wedstrijden te winnen én gunstige uitslagen in andere duels lukte de kwalificatie toch, ten koste van onder andere Portugal en Schotland. Nederland kwalificeerde zich op het nippertje. In de slotwedstrijd moest het in en van Oost-Duitsland winnen om zich te plaatsen. Maar na 33 minuten keek het in Leipzig al tegen een 2-0-achterstand aan. Oranje toonde veerkracht en wist de wedstrijd alsnog met 2-3 te winnen. Een groot succes was het toernooi niet: de wedstrijden werden (buiten de wedstrijden van het Italiaanse team) zeer slecht bezocht en de kwaliteit van het vertoonde spel was zeer pover. Vlak voor het toernooi was er een toto-schandaal in het Italiaanse voetbal, een speler als Paolo Rossi was geschorst voor twee jaar en de tendens in het voetbalgekke land was negatief. Twee landen zorgden voor positief voetbal en haalden de finale: een vernieuwd West-Duitsland met Karl-Heinz Rummenigge, Hansi Müller, Karlheinz Förster en Bernd Schuster als opvallende spelers en België, dat als complete outsider Europa verbaasde met een finale-plaats.

Stadions

De eindronde werd gespeeld in vier stadions.

Rome Napels Turijn Milaan
Stadio Olimpico
Capaciteit: 86.500
Stadio San Paolo
Capaciteit:72.800
Olympisch Stadion
Capaciteit: 50.000
Stadio Giuseppe Meazza
Capaciteit:85.700
3 groepswedstrijden
Finale
3 groepswedstrijden
Troostfinale
3 groepswedstrijden 3 groepswedstrijden
Speellocaties

Scheidsrechters

Groepsfase

Deelnemende landen
Deelnemende landen

Potindeling

De loting vond plaats op woensdag 16 januari 1980 in Rome. Oorspronkelijk was er een vrije loting gepland, waarbij elke groepsindeling mogelijk was.[3] De UEFA besloot echter een dag voor de loting om vier landen een beschermde status te geven, op basis van de resultaten in de laatste jaren. Behalve gastland Italië waren ook Engeland, Nederland en West-Duitsland geplaatst in Pot 1. Titelverdediger Tsjechoslowakije kwam terecht in Pot 2.[4] Dit was - tot aan het EK 2020 - de laatste keer dat de titelhouder buiten Pot 1 werd ingedeeld.[5]

Pot 1 Pot 2
 Italië (gastland)
 Engeland
 Nederland
 West-Duitsland
 Tsjecho-Slowakije (titelhouder)
 Spanje
 België
 Griekenland

Toernooi-opzet

Er werd gespeeld in twee poules van vier landen waarbij de poulewinnaars direct naar de finale gingen, de nummers twee gingen naar de wedstrijd om de derde plaats, de laatste keer dat een dergelijke troostfinale op het Europees kampioenschap werd gehouden.

Groep A

De tendens van het toernooi was gezet in de eerste wedstrijd van het toernooi: slechts 11.000 toeschouwers in Rome zagen West-Duitsland en Tsjecho-Slowakije de herhaling van de EK-finale van 1976 spelen. Het was een uitermate saaie wedstrijd met als enige hoogtepunt het doelpunt van Karl-Heinz Rummenigge. In Napels worstelde het anders altijd zo avontuurlijke Nederlands elftal met zichzelf en het verrassend gekwalificeerde Griekenland. Opvallend was de basisplaats van Martien Vreijsen, een aanvaller van NAC Breda, die anoniem de wedstrijd speelde en in de rust gewisseld werd. Nederland won slechts door een omstreden strafschop, die door Kees Kist benut werd.

Zowel Nederland als West-Duitsland grepen in voor de tweede wedstrijd, maar alleen Duitsland had succesvolle ingrepen. De artiest Bernd Schuster verving de krachtpatser Hans-Peter Briegel en het middenveld van Nederland werd compleet overlopen. Zijn ploeggenoot bij 1.FC Köln Klaus Allofs scoorde drie keer, twee keer na een voorzet van Schuster. In de slotfase kwam Nederland terug in de wedstrijd tot 2-3, maar een gelijkspel zat er niet in. Opvallend was, dat de nog jonge invaller Lothar Matthaeus zijn debuut maakte en een strafschop veroorzaakte. Ook die was zeer omstreden: Ben Wijnstekers wordt buiten het zestienmetergebied neergelegd.[6] West-Duitsland was nu zeker van de finale en Tsjecho-Slowakije en Nederland moesten uitmaken welke ploeg mocht spelen om de derde plaats. Voor 12.000 toeschouwers in Milaan eindigde het duel op 1-1 en dat was genoeg voor de Tsjechen. In de 87e minuut scoort Michel van de Korput, maar het doelpunt wordt afgekeurd wegens buitenspel. Het is nog zeer de vraag of dat terecht is, maar de kranten houden zich een dag later veel meer bezig met het teleurstellende toernooi als geheel.[7] Het was het einde van een roemrucht Nederlands tijdperk.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
 West-Duitsland
3 2 1 0 4 2 2 5
 Tsjecho-Slowakije
3 1 1 1 4 3 1 3
 Nederland
3 1 1 1 4 4 0 3
 Griekenland
3 0 1 2 1 4 -3 1



11 juni 1980
«onderlinge duels»
17:45 (UTC+2)
Tsjecho-Slowakije 
0 – 1
 West-Duitsland
Stadio Olimpico, Rome
Toeschouwers: 11.059
Scheidsrechter: Alberto Michelotti (
Italië)
Rummenigge
 57'

11 juni 1980
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+2)
Nederland 
1 – 0
 Griekenland
Stadio San Paolo, Napels
Toeschouwers: 14.990
Scheidsrechter: Adolf Prokop (
DDR)
Kist
 65' (pen.)

14 juni 1980
«onderlinge duels»
17:45 (UTC+2)
West-Duitsland 
3 – 2
 Nederland
Stadio San Paolo, Napels
Toeschouwers: 26.546
Scheidsrechter: Robert Wurtz (
Frankrijk)
Allofs
 20'
60'
65'
Rep
 79' (pen.)
W. Van de Kerkhof
 85'

14 juni 1980
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+2)
Griekenland 
1 – 3
 Tsjecho-Slowakije
Stadio Olimpico, Rome
Toeschouwers: 4.726
Scheidsrechter: Patrick Partridge (
Engeland)
Anastopoulos
 14'
Panenka
 6'
Vízek
 26'
Nehoda
 63'

17 juni 1980
«onderlinge duels»
17:45 (UTC+2)
Nederland 
1 – 1
 Tsjecho-Slowakije
Stadio Giuseppe Meazza, Milaan
Toeschouwers: 11.889
Scheidsrechter: Hilmi Ok (
Turkije)
Kist
 59'
Nehoda
 16'

17 juni 1980
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+2)
Griekenland 
0 – 0
 West-Duitsland
Stadio Comunale, Turijn
Toeschouwers: 13.901
Scheidsrechter: Brian McGinlay (
Schotland)

Groep B

Het Italiaanse voetbal stond in 1980 in rep en roer door het "toto-schandaal", verschillende wedstrijden waren beïnvloed door "match-fixing" en verschillende spelers werden beschuldigd. Voornaamste verdachte was de spits van het Italiaanse elftal Paolo Rossi van Perugia, die voor drie jaar werd geschorst (later terug gedraaid naar twee). Het Italiaanse team stond zwaar onder druk en het frisse voetbal van het WK 1978 in Argentinië was weg. Italië kon nauwelijks scoren en leunde op hun keiharde defensie. Tegen Spanje bleef het 0-0 en van Engeland werd pas vlak voor tijd gewonnen door een goal van Tardelli.

België was de outsider van de groep, maar verbaasde Europa met fris aanvallend spel. Tegen Engeland sleepte het land een 1-1 gelijkspel uit het vuur, de gelijkmaker werd gescoord door Jan Ceulemans, de energieke middenvelder van Club Brugge. De wedstrijd werd ontsierd door hevige rellen in de Engelse vakken en de politie gebruikte traangas om de orde te herstellen. De wedstrijd moest gestaakt worden, omdat keeper Ray Clemence betraande ogen had. Vervolgens versloeg België Spanje met 2-1 door goals van de rechtsback Erik Gerets en aanvoerder Julien Cools. België had nu genoeg aan een gelijkspel tegen Italië om de finale te halen. In Rome lukte het doelpuntloos gelijk te spelen dankzij de uitblinkende doelman Jean-Marie Pfaff, een zuivere strafschop werd over het hoofd gezien en Italië raakte gefrustreerd en leefde zich uit in hard spel.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
 België
3 1 2 0 3 2 1 4
 Italië
3 1 2 0 1 0 1 4
 Engeland
3 1 1 1 3 3 0 3
 Spanje
3 0 1 2 2 4 -2 1

12 juni 1980
«onderlinge duels»
17:45 (UTC+2)
België 
1 – 1
 Engeland
Stadio Comunale, Turijn
Toeschouwers: 15.186
Scheidsrechter: Heinz Aldinger (
Duitsland)
Ceulemans
 29'
Wilkins
 26'

12 juni 1980
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+2)
Spanje 
0 – 0
 Italië
Stadio Giuseppe Meazza, Milaan
Toeschouwers: 46.816
Scheidsrechter: Károly Palotai (
Hongarije)

15 juni 1980
«onderlinge duels»
17:45 (UTC+2)
België 
2 – 1
 Spanje
Stadio Giuseppe Meazza, Milaan
Toeschouwers: 11.430
Scheidsrechter: Charles Corver (
Nederland)
Gerets
 17'
Cools
 65'
Quini
 36'

15 juni 1980
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+2)
Engeland 
0 – 1
 Italië
Stadio Comunale, Turijn
Toeschouwers: 59.646
Scheidsrechter: Nicolae Rainea (
Roemenië)
Tardelli
 79'

18 juni 1980
«onderlinge duels»
17:45 (UTC+2)
Spanje 
1 – 2
 Engeland
Stadio San Paolo, Napels
Toeschouwers: 14.440
Scheidsrechter: Erich Linemayr (
Oostenrijk)
Dani
 48' (pen.)
Brooking
 19'
Woodcock
 61'

18 juni 1980
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+2)
Italië 
0 – 0
 België
Stadio Olimpico, Rome
Toeschouwers: 42.318
Scheidsrechter: António Garrido (
Portugal)

In vergelijking met vier jaar geleden haalden opnieuw West Duitsland en Tsjecho-Slowakije de laatste vier, België en Italiē namen de plaatsen van Joegoslavië en Nederland in.

Troostfinale


21 juni 1980
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+2)
Tsjecho-Slowakije 
1 – 1*
 Italië
Stadio San Paolo, Napels
Toeschouwers: 24.652
Scheidsrechter: Erich Linemayr (
Oostenrijk)
Jurkemik
 54'
Graziani
 73'
  Strafschoppen  
Masný

Nehoda

Ondruš

Jurkemik

Panenka

Gögh

Gajdůšek

Kozák

Barmoš
9 – 8
Causio
Altobelli
Baresi
Cabrini
Benetti
Graziani
Scirea
Tardelli
Collovati

* Er werd geen verlenging gespeeld.

Finale

Zie Finale Europees kampioenschap voetbal 1980 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

22 juni 1980
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+2)
België 
1 – 2
 West-Duitsland
Stadio Olimpico, Rome
Toeschouwers: 47.864
Scheidsrechter: Nicolae Rainea (
Roemenië)
Vandereycken
 75' (pen.)
Hrubesch
 10'
88'
UEFA Europees kampioenschap voetbal
Winnaar 1980


WEST-DUITSLAND
2de titel

Doelpuntenmakers

3 doelpunten
2 doelpunten
1 doelpunt


{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Europees kampioenschap voetbal 1980
Listen to this article