Europees kampioenschap voetbal mannen onder 17 - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Europees kampioenschap voetbal mannen onder 17.

Europees kampioenschap voetbal mannen onder 17

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Zie Europees kampioenschap voetbal vrouwen onder 17 voor het jaarlijks toernooi tussen de nationale vrouwenteams
Europees kampioenschap voetbal onder 16 en 17
Landen van de UEFA
Sport Voetbal
Regio Europees kampioenschap
Bond/organisator UEFA
Eerste editie 1982
Regerend kampioen
 Nederland
Recordkampioen
 Spanje met 9 titels
Portaal 
 
Sport

Het Europees kampioenschap voetbal onder 17, tot en met 2001 Europees kampioenschap voetbal onder 16 genaamd, is een jaarlijks voetbaltoernooi tussen Europese landenteams met spelers onder de 17 jaar. Door middel van twee voorrondes plaatsen landen zich, waarna in anderhalve week tijd bepaald wordt welk land het beste van Europa is.

Het toernooi wordt sinds 1980 georganiseerd door de UEFA, de Europese voetbalbond, en wordt het elke jaar door een ander land georganiseerd. Vanaf 2015 is het toernooi uitgebreid van 8 naar 16 teams.

In de jaren die niet deelbaar door twee zijn kan op het EK plaatsing verdiend worden voor het wereldkampioenschap voetbal onder 17 van hetzelfde jaar. Sinds 2007 doen er vijf Europese deelnemers daaraan mee: de vier halvefinalisten van het EK-17, de vijfde deelnemer wordt bepaald door een play-off.

Historisch overzicht

Europees kampioenschap voetbal onder 16 (1982–2001)
Jaar Gastland Finale Troostfinale
Winnaar Uitslag Tweede Derde Uitslag Vierde
1982
Details
 Italië
 Italië
1–0
 West-Duitsland
 Joegoslavië
0–0
(p. 4–2)
 Finland
1984
Details
West-Duitsland
 West-Duitsland
2–0
Sovjet-Unie
 Engeland
1–0
 Joegoslavië
1985
Details
 Hongarije
Sovjet-Unie
4–0
 Griekenland
 Spanje
1–0
 Duitse Democratische Republiek
1986
Details
 Griekenland
 Spanje
2–1
 Italië
Sovjet-Unie
1–1
(p. 9–8)
 Duitse Democratische Republiek
1987
Details
 Frankrijk
Sovjet-Unie
3–0[1]
 Italië
 Frankrijk
3–0
 Turkije
1988
Details
 Spanje
 Spanje
0–0
(p. 4–2)
 Portugal
 Duitse Democratische Republiek
0–0
(p. 5–4)
 West-Duitsland
1989
Details
 Denemarken
 Portugal
4–1
 Duitse Democratische Republiek
 Frankrijk
3–2
 Spanje
1990
Details
 DDR
 Tsjecho-Slowakije
3–2
 Joegoslavië
 Polen
3–2
 Portugal
1991
Details
 Zwitserland
 Spanje
2–0
 Duitsland
 Griekenland
1–1
(p. 5–4)
 Frankrijk
1992
Details
 Cyprus
 Duitsland
2–1
 Spanje
 Italië
1–0
 Portugal
1993
Details
 Turkije
 Polen
1–0
 Italië
 Tsjecho-Slowakije
2–1
 Frankrijk
1994
Details
 Ierland
 Turkije
1–0
 Denemarken
 Oekraïne
2–0
 Oostenrijk
1995
Details
 België
 Portugal
2–0
 Spanje
 Duitsland
2–1
 Frankrijk
1996
Details
 Oostenrijk
 Portugal
1–0
 Frankrijk
 Israël
3–2
 Griekenland
1997
Details
 Duitsland
 Spanje
0–0
(p. 5–4)
 Oostenrijk
 Duitsland
3–1
 Zwitserland
1998
Details
Schotland
 Ierland
2–1
 Italië
 Spanje
2–1
 Portugal
1999
Details
 Tsjechië
 Spanje
4–1
 Polen
 Duitsland
2–1
 Tsjechië
2000
Details
 Israël
 Portugal
2–1
 Tsjechië
 Nederland
5–0
 Griekenland
2001
Details
Engeland
 Spanje
1–0
 Frankrijk
 Kroatië
4–1
 Engeland
Europees kampioenschap voetbal onder 17 (2002–heden)
2002
Details
 Denemarken
 Zwitserland
0–0
(p. 4–2)
 Frankrijk
 Engeland
4–1
 Spanje
2003
Details
 Portugal
 Portugal
2–1
 Spanje
 Oostenrijk
1–0
 Engeland
2004
Details
 Frankrijk
 Frankrijk
2–1
 Spanje
 Portugal
4–4
(p. 3–2)
 Engeland
2005
Details
 Italië
 Turkije
2–0
 Nederland
 Italië
2–1
 Kroatië
2006
Details
 Luxemburg
 Rusland
2–2
(p. 5–3)
 Tsjechië
 Spanje
1–1
(p. 3–2)
 Duitsland
Jaar Gastland Finale Halve finalisten
Winnaar Uitslag Tweede
2007
Details
 België
 Spanje
1–0
 Engeland
 België
 Frankrijk
2008
Details
 Turkije
 Spanje
4–0
 Frankrijk
 Nederland
 Turkije
2009
Details
 Duitsland
 Duitsland
2–1
(n.v.)
 Nederland
 Italië
 Zwitserland
2010
Details
 Liechtenstein
 Engeland
2–1
 Spanje
 Frankrijk
 Turkije
2011
Details
 Servië
 Nederland
5–2
 Duitsland
 Denemarken
 Engeland
2012
Details
 Slovenië
 Nederland
1–1
(p. 5–4)
 Duitsland
 Georgië
 Polen
2013
Details
 Slowakije
 Rusland
0–0
(p. 5–4)
 Italië
 Slowakije
 Zweden
2014
Details
 Malta
 Engeland
1–1
(p. 4–1)
 Nederland
 Portugal
 Schotland
2015
Details
 Bulgarije
 Frankrijk
4–1
 Duitsland
 België
 Rusland
2016
Details
 Azerbeidzjan
 Portugal
1–1
(p. 5–4)
 Spanje
 Nederland
 Duitsland
2017
Details
 Kroatië
 Spanje
2–2
(p. 4–1)
 Engeland
 Duitsland
 Turkije
2018
Details
Engeland
 Nederland
2–2
(p. 4–1)
 Italië
 België
 Engeland
2019
Details
 Ierland
 Nederland
4–2
 Italië
 Spanje
 Frankrijk
2020
 Estland
Gecanceld[2]
2021
 Cyprus[3]
Gecanceld[4]
2022
Details
 Israël
2023
Details
 Hongarije
2024
Details
 Cyprus
2025
Details
 Estland

Ranglijst

Bijgewerkt tot en met het toernooi van 2019

Rang Land
Aantal keer kampioen Aantal keer tweede
1
 Spanje
9 6
2
 Portugal
6 1
3
 Nederland
4 3
4
 Duitsland1
3 2
5
 Engeland
2 2
6
 Sovjet-Unie2
2 2
7
 Turkije
2 0
8
 Frankrijk
1 4
8
 Italië
1 4
10
 Polen
1 1
10
 Ierland
1 1
10
 Zwitserland
1 1
13
 Rusland
1 0
13
 Tsjecho-Slowakije2
1 0
13
 Duitse Democratische Republiek2
1 0
16
 Tsjechië
0 2
17
 Griekenland
0 1
17
 Denemarken
0 1
17
 Oostenrijk
0 1

1 Eén titel en één keer tweede als West-Duitsland.
2 Land bestaat niet meer.

Persoonlijke prijzen

Jaar Gouden Bal (beste speler) Gouden Schoen (topscorer)
2012 Max Meyer (Duitsland) Max Meyer (Duitsland)–3 goals
2011 Kyle Ebecilio (Nederland) Tonny Trindade de Vilhena (Nederland), Kyle Ebecilio (Nederland), Samed Yesil (Duitsland),
Hallam Hope (Engeland)–3 goals
2010 Connor Wickham (Engeland) Francisco Alcacer (Spanje)–3 goals
2009 Benjamin Siegrist (Zwitserland)
2008 Danijel Aleksic (Servie)
2007 Iago Falqué (Spanje) Toni Kroos (Duitsland), Victor Moses (Engeland)–3 goals
2006 Bojan Krkić (Spanje) Manuel Fischer (Duitsland), Bojan Krkić (Spanje), Tomáš Necid (Tsjechië)–5 goals
2005 Nuri Şahin (Turkije) Tevfik Köse (Turkije)–6 goals
2004 Francesc Fàbregas (Spanje) Hatem Ben Arfa (Frankrijk), Bruno Gama (Portugal), Shane Paul (Engeland),
Marc Pedraza (Spanje)–3 goals
2003 David Rodríguez (Spanje) David Rodríguez (Spanje)–6 goals
2002 Wayne Rooney (Engeland) Jonathan Soriano (Spanje)–7 goals
2001 Fernando Torres (Spanje) Florent Sinama-Pongolle (Frankrijk)–12 goals

Zie ook

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Europees kampioenschap voetbal mannen onder 17
Listen to this article