For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Ronde van Italië 2013.

Ronde van Italië 2013

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Vlag van Italië
Ronde van Italië 2013
96e editie
Routekaart van de Ronde van Italië 2013
Periode 4 t/m 26 mei 2013
Startplaats
Vlag van Italië
Napels
Finishplaats
Vlag van Italië
Brescia
Totale afstand 3317,8 km
Deelnemers 207
Eindklassementen
Roze trui
Winnaar
Vlag van Italië
Vincenzo Nibali
Rode trui
Punten
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Mark Cavendish
Blauwe trui
Berg
Vlag van Italië
Stefano Pirazzi
Witte trui
Jongeren
Vlag van Colombia
Carlos Betancur
Ploegen
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Sky ProCycling
Navigatie
Ronde van Italië 2012     Ronde van Italië 2014
Portaal 
Portaalicoon
 
Wielersport

De 96e editie van de Ronde van Italië werd verreden van 4 tot en met 26 mei 2013. De ronde ging van start in Napels en eindigde in Brescia. Deze ronde maakt deel uit van de UCI World Tour 2013.

In deze editie waren in elke etappe bonificatieseconden (20, 12 en 8) te verdienen voor de top drie aan de eindstreep. Er waren twee tussensprints per etappe met 5, 3 en 2 seconden bonificatie.[1][2]

Deze editie werd gewonnen door de Italiaanse renner Vincenzo Nibali van de ploeg Astana. De Brit Mark Cavendish won vijf van de eenentwintig etappes en pakte zo het puntenklassement. De Italiaan Stefano Pirazzi wist het bergklassement te winnen. De Colombiaan Carlos Betancur was de snelste renner in het jongerenklassement. Het ploegenklassement is gewonnen door de Britse Sky ProCycling ploeg.

Deelnemers

Zie ook Ronde van Italië 2013/Startlijst voor een overzicht van alle deelnemende wielrenners.

Naast de negentien WorldTour-teams die verzekerd waren van deelname, kregen vier ProContinentale ploegen een uitnodiging voor deze editie. Androni Giocattoli kwam als eerste ploeg in aanmerking door haar eerste plaats in het ploegenklassement 2012 van de Coppa Italia.[3] De overige drie wildcards werden uitgedeeld aan Colombia, Vini Fantini-Selle Italia en Bardiani Valvole-CSF Inox die gekozen werden uit de tien ploegen die een wildcard hadden aangevraagd.[4] MTN-Qhubeka was een van de gegadigden voor een wildcard, maar had zijn aanvraag later weer ingetrokken.[5]

19 UCI World Tour-ploegen 4 wildcards
Vlag van Frankrijk
AG2R-La Mondiale
Vlag van Frankrijk
FDJ
Vlag van België
Omega Pharma-Quick Step
Vlag van Italië
Androni Giocattoli
Vlag van Nederland
Argos-Shimano
Vlag van de Verenigde Staten
Team Garmin-Sharp
Vlag van Australië
Orica-GreenEdge
Vlag van Colombia
Colombia
Vlag van Kazachstan
Astana Pro Team
Vlag van Italië
Lampre-Merida
Vlag van Luxemburg
RadioShack-Leopard
Vlag van Italië
Vini Fantini-Selle Italia
Vlag van Nederland
Blanco Pro Cycling
Vlag van België
Lotto-Belisol
Vlag van Denemarken
Saxo-Tinkoff
Vlag van Italië
Bardiani Valvole-CSF Inox
Vlag van de Verenigde Staten
BMC Racing Team
Vlag van Rusland
Katjoesja Team
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Sky ProCycling
Vlag van Italië
Cannondale Pro Cycling
Vlag van Spanje
Team Movistar
Vlag van Nederland
Vacansoleil-DCM
Vlag van Spanje
Euskaltel-Euskadi

Nederlandse deelnemers

Met een recordaantal van zeventien Nederlandse deelnemers was Nederland na Italië de grootste leverancier van renners.[6] Het grootste aantal renners reed voor twee van de drie Nederlandse World Tour-ploegen, Blanco Pro Cycling en Vacansoleil-DCM. Zij leverde negen, vijf maal Blanco en vier maal Vacansoleil, van de zeventien renners. De volgende Nederlandse renners stonden aan de start van Ronde van Italië 2013.

Karsten Kroon was de eerste Nederlandse uitvaller. Hij begon niet aan de veertiende etappe omdat hij last had van bronchitis.[7] De tweede Nederlandse uitvaller was Robert Gesink. Na de klimtijdrit in de achttiende etappe besloot hij niet verder te gaan in verband met ziekte.[8]

Belgische deelnemers

Voor België doen er veertien renners mee aan de Ronde van Italië 2013. Hiermee zijn ze ook een van de vijf landen die de meeste renners leveren. Het grootste gedeelte van de dertien Belgen rijdt bij de twee Belgische World Tour-ploegen Lotto-Belisol en Omega Pharma-Quick Step. Zij leveren acht, beide vier, van de veertien renners. De volgende Belgische renners stonden aan de start van Ronde van Italië 2013.

Klaas Lodewyck was de eerste Belgische uitvaller in de zevende etappe. De BMC renner kon niet meer verder omdat hij last had van griep.[9] De tweede uitvaller was Gert Steegmans. Hij stapte de Ronde van Italië 2013/Veertiende etappe niet meer op omdat hij te veel last ondervond van maagproblemen.[7] In de Ronde van Italië 2013/Zestiende etappe viel de derde Belg uit. Maarten Wynants kon niet meer verder in verband met ziekte.[10]

Uitvallers

De ronde van Italië 2013 begon met een recordaantal van 207 renners. Door de vele etappes met slechte weersomstandigheden waren er echter ook veel uitvallers. Veel renners haalde het einde niet omdat ze op moesten geven met griep of met verwondingen van valpartijen. In totaal waren er 38 uitvallers. De andere 169 renners hebben de ronde van Italië wel uitgereden. De volgende renners wisten de Giro 2013 niet tot een succesvol einde te brengen.

Doping

Er waren twee dopinggevallen in de ronde van Italië 2013. Het eerste was de Fransman Sylvain Georges die rijdt voor het Franse AG2R-La Mondiale. Georges testte aan het einde van de zevende etappe positief in het a-staal op het middel heptaminol.[19] De renner werd nog niet geschorst, maar besloot zelf niet meer deel te nemen aan de elfde etappe.[27] De ploegleider van AG2R-La Mondiale, Vincent Lavenu, verklaarde dat de positieve test ontstond door een stomme fout. Zo zou Georges een middel gebruikt hebben tegen zware benen, waarvan hij dacht dat het niet verboden was.[28] Georges vroeg nog een contra-expertise aan, maar ook de bij het b-staal werd positief getest op het middel heptaminol.[29] De UCI heeft de Franse nationale wielerbond gevraagd actie te ondernemen.

Op 24 mei 2013 werd bekendgemaakt dat de Italiaan Danilo Di Luca positief getest had op epo.[30] De Italiaan zou positief getest hebben bij een 'out-of-competition'-controle vijf dagen voor de start van de Giro. Dit was twee dagen nadat hij een contract tekende bij het Italiaanse Vini Fantini-Selle Italia om de ronde van Italië 2013 te kunnen rijden. Di Luca, die in 2009 al positief testte op de epovariant cera, werd door de UCI onmiddellijk geschorst tot de Italiaanse wielerbond een straf heeft bepaald.[31]

Ook de ploegmaat van Di Luca, Mauro Santambrogio testte positief.

Route

Het rittenschema van deze Giro werd op 30 september 2012 in Milaan bekendgemaakt.[32] Het parcours werd vooral in Noord-Italië verreden en maakte een uitstap naar Frankrijk. In het routeschema waren drie tijdritten opgenomen: er werd begonnen met een ploegentijdrit, waarna later in de eerste week een vlakke individuele tijdrit volgde en in de achttiende etappe nog een klimtijdrit op het programma stond.

Het zwaartepunt van de editie van 2013 viel na de eerste rustdag wanneer het Alpengebied bereikt werd. Er waren drie blokken in het hooggebergte. Ten gevolge van het slechte weer werden een aantal beklimmingen geannuleerd (zie verder).

De eerste dagen van de ronde stonden vooral in het teken van de sprinters en avonturiers. Tot de eerste rustdag stonden er alleen vlakke en lichte heuveletappes op het programma en de sprinters moesten zich hier laten gelden.

Slecht weer

Waar al verschillende renners last kregen van de zware regenval in de eerste twee weken van de Ronde van Italië 2013, kregen ze in de laatste week in de bergen nog eens te maken met sneeuw. De organisatie besloot daarom om enkele alpenbeklimmingen uit de etappes te halen. Op de ochtend van de veertiende etappe werd bekendgemaakt dat de beklimming naar Sestriere, op veertig kilometer voor de eindstreep, uit de etappe gehaald zou worden.[33] De beklimming naar de Jafferau in Bardonecchia vond wel doorgang, al waren er van deze etappe enkel beelden van de laatste 400 meter, dit door de hevige mist op de slotklim.

Op vrijdag 17 mei werd bekendgemaakt dat het peloton de Col du Mont Cenis en de Col du Galibier tijdens de vijftiende etappe niet zou beklimmen.[34] De beklimming van de Col du Telegraphe op zondag zou wel beklommen worden. Op de avond van 18 mei 2013 werd echter bekendgemaakt dat de Col du Mont Cenis alsook de slotklim op de Galibier toch aangedaan zouden worden.[35] Er werd niet volledig tot op de top gereden: de laatste 4,2 kilometer van de etappe werden geschrapt. De nieuwe eindstreep lag uiteindelijk na 144,7 kilometer bij het monument van Marco Pantani. Tijdens de beklimming van de Col du Mont Cenis reed het peloton in gesloten slagorde naar boven.

Ook in de Italiaanse Alpen kreeg het peloton te maken met zware weersomstandigheden. Zo werd het slot van de klimtijdrit in de achttiende etappe in zware regenval verreden. Al voor de klimtijdrit had de organisatie aangekondigd dat het peloton in de negentiende etappe de Gavia- en Stelviopas niet zou beklimmen.[36] In plaats daarvan zou het peloton in een honderdzestig kilometer (eerst 139 kilometer) lange etappe over de Passo del Tonale en Passo Castrini, twee klimmen van respectievelijk de tweede en eerste categorie, rijden. De slotklim naar Val Martello, eveneens eerste categorie, zou ook in het parcours blijven. Echter, op 24 mei 2013, de dag van de negentiende etappe, besloot de organisatie dat de volledige etappe geannuleerd zou worden.[37]

De twintigste etappe werd naar aanleiding van het slechte weer ook weer flink aangepast. Zo werden de beklimmingen van de Passo di Costalunga, Passo San Pellegrino en Passo di Ghau uit het parcours geschrapt.[38] De slotklim naar Tre Cime di Lavaredo bleef wel op het programma staan in de laatste bergrit van de ronde van Italië 2013. De totale afstand van de twintigste etappe werd na de parcourswijziging 210 kilometer.[39]

Etappe-overzicht

Datum Etappe Start - Finish Afstand Type Winnaar Ploeg Klassementsleider
4 mei 1 Napels - Napels 130 km
Vlak profiel
Vlakke rit
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Mark Cavendish
Vlag van België
Omega Pharma-Quickstep
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Mark Cavendish
5 mei 2 Ischia - Forio 17,4 km
Tijdritklokje
Ploegentijdrit
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Sky Procycling (Cataldo, Henao, Knees, Pate, Puccio,
Siwtsjow, Urán, Wiggins & Zandio)
Vlag van Italië
Salvatore Puccio
6 mei 3 Sorrento - Marina di Ascea 222 km
Heuvelachtig profiel
Heuvelrit
Vlag van Italië
Luca Paolini
Vlag van Rusland
Team Katjoesja
Vlag van Italië
Luca Paolini
7 mei 4 Policastro Bussentino - Serra San Bruno 246 km
Heuvelachtig profiel
Heuvelrit
Vlag van Italië
Enrico Battaglin
Vlag van Italië
Bardiani Valvole-CSF Inox
8 mei 5 Cosenza - Matera 203 km
Vlak profiel
Vlakke rit
Vlag van Duitsland
John Degenkolb
Vlag van Nederland
Argos-Shimano
9 mei 6 Mola di Bari - Margherita di Savoia 169 km
Vlak profiel
Vlakke rit
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Mark Cavendish
Vlag van België
Omega Pharma-Quickstep
10 mei 7 San Salvo - Pescara 177 km
Heuvelachtig profiel
Heuvelrit
Vlag van Australië
Adam Hansen
Vlag van België
Lotto-Belisol
Vlag van Spanje
Beñat Intxausti
11 mei 8 Gabicce Mare - Saltara 54,8 km
Tijdritklokje
Individuele tijdrit
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Alex Dowsett
Vlag van Spanje
Team Movistar
Vlag van Italië
Vincenzo Nibali
12 mei 9 Sansepolcro - Florence 170 km
Heuvelachtig profiel
Heuvelrit
Vlag van Rusland
Maksim Belkov
Vlag van Rusland
Team Katjoesja
13 mei Rustdag
14 mei 10 Cordenons - Altopiano del Montasio 167 km
Bergachtig profiel
Bergrit
Vlag van Colombia
Rigoberto Urán
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Sky ProCycling
Vlag van Italië
Vincenzo Nibali
15 mei 11 Tarvisio - Vajont 182 km
Heuvelachtig profiel
Heuvelrit
Vlag van Litouwen
Ramūnas Navardauskas
Vlag van de Verenigde Staten
Team Garmin-Sharp
16 mei 12 Longarone - Treviso 134 km
Vlak profiel
Vlakke rit
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Mark Cavendish
Vlag van België
Omega Pharma-Quickstep
17 mei 13 Busseto - Cherasco 254 km
Vlak profiel
Vlakke rit
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Mark Cavendish
Vlag van België
Omega Pharma-Quickstep
18 mei 14 Cervere - Bardonecchia 181 km
Bergachtig profiel
Bergrit
Vlag van Italië
Mauro Santambrogio
Vlag van Italië
Vini Fantini-Selle Italia
19 mei 15 Cesana Torinese -
Vlag van Frankrijk
Col du Galibier[35]
149 km
Bergachtig profiel
Bergrit
Vlag van Italië
Giovanni Visconti
Vlag van Spanje
Team Movistar
20 mei Rustdag
21 mei 16
Vlag van Frankrijk
Valloire - Ivrea
238 km
Heuvelachtig profiel
Heuvelrit
Vlag van Spanje
Beñat Intxausti
Vlag van Spanje
Team Movistar
Vlag van Italië
Vincenzo Nibali
22 mei 17 Caravaggio - Vicenza 214 km
Vlak profiel
Vlakke rit
Vlag van Italië
Giovanni Visconti
Vlag van Spanje
Team Movistar
23 mei 18 Mori - Polsa 20,6 km
Tijdritklokje
Klimtijdrit
Vlag van Italië
Vincenzo Nibali
Vlag van Kazachstan
Astana Pro Team
24 mei 19 Ponte di Legno - Val Martello 138 km
Bergachtig profiel
Bergrit
Etappe geannuleerd
25 mei 20 Silandro - Tre Cime di Lavaredo 210 km
Bergachtig profiel
Bergrit
Vlag van Italië
Vincenzo Nibali
Vlag van Kazachstan
Astana Pro Team
26 mei 21 Riese Pio X - Brescia 197 km
Vlak profiel
Vlakke rit
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Mark Cavendish
Vlag van België
Omega Pharma-Quickstep

Verloop

De Brit Mark Cavendish, winnaar van de eerste, zesde, twaalfde en dertiende etappe, tijdens de presentatie van de ploegen.
De Brit Mark Cavendish, winnaar van de eerste, zesde, twaalfde en dertiende etappe, tijdens de presentatie van de ploegen.

De eerste week

De Ronde van Italië 2013 begon met een vlakke etappe over honderddertig kilometer. Toen de zeven ontsnapte renners terug waren gehaald, maakte het peloton zich op voor de eerste eindsprint. Deze sprint werd met overmacht gewonnen door de Brit Mark Cavendish. Hij mag dan ook als eerste aantreden in de roze trui.

De tweede etappe was een ploegentijdrit waarin de Britse Sky-formatie de snelste was. De Italiaan Salvatore Puccio nam, als best geklasseerde Sky renner, het roze over van Cavendish.

Tijdens de derde etappe kwamen de klassementsrenners voor het eerst naar voren. Onder leiding van de Canadees Ryder Hesjedal en Italiaan Valerio Agnoli werd het peloton flink uitgedund. Uiteindelijk was het de Italiaan Luca Paolini van Team Katjoesja die de beslissende aanval plaatste. In de achtervolging gingen de Nederlanders Robert Gesink en Steven Kruijswijk nog onderuit. Zij namen de Italiaanse favoriet Michele Scarponi mee. Alleen Gesink wist nog terug te keren in het peloton en zo geen tijd te verliezen. Aan de kop van de koers wist Paolini alleen naar de finish te rijden en zo de etappe te winnen en het roze over te nemen.

De vierde etappe, eveneens een heuvelrit, stond in het teken van de verschillende ontsnappingen. De laatste vlucht strandde op ongeveer vijfhonderd meter voor de eindstreep. Vervolgens was het de Italiaan Enrico Battaglin die de sprint in het uitgedunde peloton wist te winnen. De roze trui van de leider van het algemeen klassement, de Italiaan Luca Paolini, kwam niet in gevaar tijdens de etappe.

De vijfde etappe was een vlakke etappe met twee verraderlijke klimmen op het einde. Dit had tot gevolg dat de echte sprinters al waren gelost. In een van de laatste bochten ontstond een valpartij waardoor de Italiaan Marco Canola alleen op de eindstreep af leek te gaan. Het was echter de Duitser John Degenkolb die de etappe wist te winnen. Hij wist de valpartij te ontwijken en wist Canola in de laatste meters nog te passeren. Ook in de vijfde etappe kwam de roze trui van Paolini niet in gevaar.

De zesde etappe van de Ronde van Italië 2013 was de vlakste etappe. Nadat de ontsnapping van de dag was bijgehaald door het peloton ontstond er chaos door een massale valpartij waarbij onder andere de Britse topfavoriet Bradley Wiggins op achterstand kwam. Het peloton werd echter stilgelegd en zo konden de getroffen renners weer bijkomen en zich opmaken voor een massasprint. Deze sprint werd gewonnen door de Britse Mark Cavendish, die zijn tweede overwinning van de ronde pakte.

In tegenstelling tot de vlakke zesde etappe stond de zevende etappe in het teken van de vier beklimmingen in de laatste veertig kilometer. De Australiër Adam Hansen wist als enige van een kopgroep voor het peloton uit te blijven en soleerde naar de overwinning. Achter hem werd er in de regen gestreden voor het algemeen klassement. De Britse topfavoriet Bradley Wiggins kwam ten val in de laatste afdaling en de Italiaanse rozetruidrager Luca Paolini kon het tempo bergop niet bijbenen. De Blanco-ploeg en Astana-ploeg trokken het peloton aan voor hun klassementsrenners. Uiteindelijk was het de Spanjaard Beñat Intxausti die de roze trui te pakken wist te krijgen omdat de Sky-renners werden opgeofferd en zo veel tijd verloren.

De eerste individuele tijdrit stond op het programma in de achtste etappe. De top tien van het algemeen klassement werd door de vijfenvijftig kilometer lange tijdrit op zijn kop gezet. Zo verloor de Spaanse rozetruidrager Beñat Intxausti veel tijd en dus ook de leiding in het algemeen klassement. Waar de Britse topfavoriet Bradley Wiggins tijdens de zevende etappe veel tijd verloor, zette hij dit nu deels recht door de beste tijd te rijden als klassementsrenner. Ook de Italiaanse topfavoriet Vincenzo Nibali reed een goeie tijdrit en nam zo de leiding in het algemeen klassement over. De Australiër Cadel Evans en Nederlander Robert Gesink maakten na de tijdrit het podium compleet. De tijdrit werd echter niet gewonnen door de klassementsrenners. De snelste tijd over de afstand werd enkele uren eerder al geklokt door een andere Brit. Alex Dowsett reed de snelste tijd voor Wiggins en de Est Tanel Kangert.

In de laatste etappe voor de eerste rustdag werd de ontsnapping van de dag beloond. Uiteindelijk bleef de Rus Maksim Belkov alleen over op de streep. Achter de koplopers gebeurde in het klassement niets. De Italiaan Vincenzo Nibali bleef de leider in het algemeen klassement.

Na de eerste rustdag

De Astana ploeg aan kop in de tiende etappe.
De Astana ploeg aan kop in de tiende etappe.

In de tiende etappe, de eerste na de rustdag, stonden twee beklimmingen van de eerste categorie op het programma. Op deze beklimmingen werd de Canadese titelverdediger Ryder Hesjedal op bijna twintig minuten gereden. Ook andere klassementsrenners bezweken onder de druk van de Sky ploeg. Aan de voet van de laatste beklimming was het de Colombiaan Rigoberto Urán die de beslissende aanval plaatste. Hij kon zijn weg alleen vervolgen en zo de etappe winnen. In de achtergrond was het een andere Colombiaan, Carlos Alberto Betancur, die op de tweede plek eindigde. De Italiaanse rozetruidrager Vincenzo Nibali wist daarachter nog bonificatiepunten te pakken terwijl klassementsrenners als de Brit Bradley Wiggins, de Italiaan Michele Scarponi en de Nederlander Robert Gesink tijd verloren. In het algemeen klassement bouwde Vincenzo Nibali zijn voorsprong met acht seconden uit.

De elfde etappe was er opnieuw eentje voor de kopgroep. Een kopgroep van twintig man met daarin de drie Belgen Jens Keukeleire, Frederik Veuchelen en Serge Pauwels. Het was uiteindelijk de Litouwer Ramūnas Navardauskas die het snelst was op de slotklim van de tweede categorie. Hij kwam alleen over de finish gevolgd door de Italiaan Daniel Oss. In het algemeen klassement gebeurde weinig. De Italiaan Vincenzo Nibali behield eenvoudig de leiding in het algemeen klassement.

Na de bergen in de tiende en elfde rit volgde in de twaalfde rit een vlakke etappe. In eerste instantie leek het erop dat een kopgroep met daarin de Nederlander Maurits Lammertink onderling voor de dagzege mocht gaan strijden. Toen echter de Britse topfavoriet Bradley Wiggins op achterstand kwam na een afdaling halverwege de etappe, ging het peloton rijden om Wiggins op achterstand te houden. Dit had tot gevolg dat de kopgroep op vijfhonderd meter voor de streep werd bijgehaald en er door de sprinters gesprint werd voor de overwinning. Het was weer de Brit Mark Cavendish die de sterkste was en zijn derde dagzege pakte. Het was tevens zijn honderdste overwinning.

Een dag later stond er nog een etappe op het programma voor de sprinters. Ditmaal kreeg de kopgroep minder ruimte en werd hij al op ruim dertien kilometer voor de eindsprint ingelopen. Ook een latere ontsnapping van de Italiaan Giampaolo Caruso werd ongedaan gemaakt. Uiteindelijk was het opnieuw de Brit Mark Cavendish die de beste benen had en voor zijn vierde overwinning in deze Ronde van Italië 2013 tekende.

In de veertiende etappe ging het peloton de bergen weer in, op weg naar de Franse Alpen. De Alpenetappes werden geteisterd door slecht weer. De klim naar Sestriére werd uit de rit gehaald. Uiteindelijk werd de etappe beslist op de laatste klim naar Bardonecchia. De kopgroep werd op die klim teruggepakt en samen met de Italiaan Mauro Santambrogio ging de Italiaanse rozetruidrager Vincenzo Nibali in de aanval. Nibali pakte veel tijd op zijn concurrenten, maar liet de dagzege aan zijn landgenoot. Santambrogio pakte met zijn overwinning veel tijd en steeg naar de vierde plaats in het algemeen klassement. De Nederlander Robert Gesink verloor ruim vier minuten en zakte van de vierde naar de elfde plek.

In de verkorte vijftiende etappe werd uiteindelijk wel geklommen. De eerste beklimming, die van Col du Mont Cenis, gebeurde met een geneutraliseerd peloton. Pas op de top begon de koers toen de Italiaanse blauwetruidrager Stefano Pirazzi wegsprong om de bergpunten te pakken. Hij kreeg een groep met onder andere de Nederlander Pieter Weening met zich mee. De groep ging door en begon gezamenlijk aan de klim van de beklimming van de Telegraphe. Hier konden Weening en Pirazzi het niet eens worden en waren het uiteindelijk de Italianen Matteo Rabottini en Giovanni Visconti die wegsprongen en alleen verdergingen. Visconti werd niet meer teruggepakt door het peloton en kon zo solo de Galibier bedwingen en de dagzege opeisen. In de groep klassementsrenners hield Astana de controle en zo kwam de roze trui van de Italiaan Vincenzo Nibali niet in gevaar.

Na de tweede rustdag

De zestiende etappe kwam in het teken te staan van een grote kopgroep met daarin de Nederlanders Wilco Kelderman en Pieter Weening. Samen met een twintigtal andere renners kreeg de groep niet veel ruimte van het peloton. Uiteindelijk viel de kopgroep uiteen in verschillende kleine groepjes waarvan de groep met daarin Kelderman het langst vooruit bleef. Ook deze renners werden uiteindelijk in de laatste klim opgeslokt door het peloton met de favorieten, al was dat peloton enorm uitgedund na de verschillende beklimmingen. Na verschillende aanvallen in het laatste vlakke gedeelte waren het uiteindelijk de Nederlander Robert Gesink, Spanjaard Beñat Intxausti, Pool Przemysław Niemiec en Est Tanel Kangert die elkaar wisten te vinden en de opening maakten. Gesink kreeg op twee kilometer voor het einde pech, zijn ketting vloog eraf, maar achteraf werd zijn achterstand ongedaan gemaakt door de organisatie.[40] Ondertussen sprintten de drie voorop voor de dagzege. Van deze drie bleek Intxausti over de sterkste benen te beschikken, gevolgd door Kangert en Niemiec die respectievelijk tweede en derde werden.

In de vlakke zeventiende etappe waren de ogen in eerste instantie op de Britse topsprinter Mark Cavendish gericht. Maar de Brit wist de laatste klim van de vierde categorie niet te overleven. Op diezelfde klim plaatste de Italiaan Giovanni Visconti de beslissende ontsnapping. Hij kreeg op de kop van de klim dertig seconden voorsprong en wist die te behouden tot aan de streep. Achter hem won de Litouwer Ramūnas Navardauskas de sprint van het uitgedunde peloton. Navardauskas had echter gemist dat Visconti nog voor hem reed en dacht dat hij gewonnen had. Na twee voor de klassementsrenners rustige etappes is het nog steeds de Italiaan Vincenzo Nibali die na de zestiende en zeventiende etappe aan de leiding gaat.

De laatste tijdrit werd verreden in de achttiende etappe. Een klim naar Polsa over een afstand van 20,6 kilometer moesten de renners een voor een afleggen. De Nederlander Stef Clement was lange tijd de snelste renner maar hij werd voorbijgegaan door onder andere de Spanjaard Samuel Sánchez. Waar Sanchez goed reed, zakten verschillende klassementsrenners door het ijs en verloren veel tijd. Zo verloor de nummer twee in het algemeen klassement, de Australiër Cadel Evans ruim twee en een halve minuut. Uiteindelijk wist alleen de Italiaanse rozetruidrager Vincenzo Nibali de tijd van Sanchez nog te verbeteren en zo de dagzege voor zich op te eisen.

Tijdens de negentiende etappe zou het peloton opnieuw de bergen ingaan, maar naar aanleiding van aanhoudend slecht weer besloot de organisatie om de etappe te annuleren.

Ook de twintigste etappe werd aangepast vanwege de slechte weersomstandigheden. Er ontstond een kopgroep van vier man die lang vooruit bleven maar op de laatste klim naar Tre Cime di Lavaredo, die als enige wel op de route bleef, werden ze alsnog teruggepakt. Onder anderen de Nederlanders Wilco Kelderman en Pieter Weening zorgden voor de ontsnappingen uit het peloton. Geen van de ontsnappingen hield echter stand en het was uiteindelijk de Italiaanse rozetruidrager Vincenzo Nibali die zelf ten aanval trok. Hij wist weg te komen en ging solo door de sneeuw naar de dagzege toe. De Italiaan pakte nog meer voorsprong in het algemeen klassement dat hem zo niet meer kon ontgaan.

In de laatste etappe ging het peloton op weg naar Brescia in een vlakke etappe zonder bergen. Het peloton was duidelijk aan het bijkomen van drie loodzware weken in Italië. De gemiddelde snelheid kwam niet veel hoger dan 35 km/h en er kwamen geen ontsnappingen. In Brescia waren het uiteindelijk de sprintersploegen die het laatste woord kregen. De Belgische Omega Pharma-Quick Step formatie trok de sprint aan voor de Brit Mark Cavendish die zo zijn vijfde dagzege pakte.

Na afloop

De roze trui van de Italiaan Vincenzo Nibali kwam niet meer in gevaar in de laatste vlakke etappe. De Italiaan pakte zo de eindoverwinning in de Ronde van Italië 2013. Hij wordt op bijna vijf minuten gevolgd door de Colombiaan Rigoberto Urán, die tweede werd. Op de derde plaats volgde de Australiër Cadel Evans met een achterstand van bijna zes minuten. De beste Nederlander werd Wilco Kelderman. Hij werd met een achterstand van ruim twintig minuten zeventiende in zijn eerste Giro. Francis De Greef was op de eenentwintigste plek met een achterstand van drieëndertig minuten en twintig seconden de beste Belg.

De Brit Mark Cavendish wist met de zege in de laatste etappe het puntenklassement veilig te stellen. In het bergklassement ging de winst naar de Italiaan Stefano Pirazzi. Het jongerenklassement ging naar de Colombiaan Carlos Alberto Betancur die in de laatste bergetappe de leiding overnam van de Pool Rafał Majka. Het Britse Sky ProCycling was ondanks het uitvallen van Bradley Wiggins toch de beste in het ploegenklassement.

Overzicht klassementen

Etappe Algemeen klassement
Roze trui
Puntenklassement
Rode trui
Bergklassement
Blauwe trui
Jongerenklassement
Witte trui
Ploegenklassement
Geel rugnummer
1 Mark Cavendish Mark Cavendish 1 Giovanni Visconti Elia Viviani 2 Orica-GreenEdge
2 Salvatore Puccio Salvatore Puccio 3 Sky ProCycling
3 Luca Paolini Luca Paolini 4 Willem Wauters Fabio Aru Team Katjoesja
4 Giovanni Visconti
5
6 Mark Cavendish
7 Beñat Intxausti Rafał Majka
8 Vincenzo Nibali Wilco Kelderman Astana Pro Team
9 Cadel Evans Stefano Pirazzi Blanco Pro Cycling
10 Rafał Majka Sky ProCycling
11
12 Mark Cavendish
13
14
15 Carlos Betancur
16
17
18 Rafał Majka
19 5
20 Vincenzo Nibali 6 Carlos Betancur
21 Mark Cavendish
Einduitslag Vincenzo Nibali Mark Cavendish Stefano Pirazzi Carlos Betancur Sky ProCycling

1 Gedragen door de Italiaan Elia Viviani tijdens de tweede etappe.
2 Gedragen door de Fransman Nacer Bouhanni tijdens de tweede etappe.
3 Gedragen door de Brit Alex Dowsett tijdens de derde etappe.
4 Gedragen door de Brit Mark Cavendish tijdens de vierde etappe.
4 Gedragen door de Australiër Cadel Evans tijdens de vijfde etappe.
4 Gedragen door de Duitser John Degenkolb tijdens de zesde etappe.
5 De negentiende etappe werd geannuleerd dus vonden er geen veranderingen in de klassementen plaats.
6 Gedragen door de Brit Mark Cavendish tijdens de eenentwintigste etappe.

Einduitslag

Zie ook Ronde van Italië 2013/Eindstanden voor de einduitslag van de Ronde van Italië 2013.

Algemeen klassement

Algemeen klassement
Plaats Naam Ploeg Tijd
Roze trui
Vlag van Italië
Vincenzo Nibali
Astana Pro Team 84u53'28"
2
Vlag van Colombia
Rigoberto Urán
Sky ProCycling + 4'43"
3
Vlag van Australië
Cadel Evans
BMC Racing Team + 5'52"
4
Vlag van Italië
Michele Scarponi
Lampre-Merida + 6'48"
5
Vlag van Colombia
Carlos Betancur
AG2R-La Mondiale + 7'28"
6
Vlag van Polen
Przemysław Niemiec
Lampre-Merida + 7'43"
7
Vlag van Polen
Rafał Majka
Team Saxo-Tinkoff + 8'09"
8
Vlag van Spanje
Beñat Intxausti
Team Movistar + 10'26"
9
Vlag van Italië
Domenico Pozzovivo
AG2R-La Mondiale + 10'59"
10
Vlag van Italië
Franco Pellizotti
Androni Giocattoli + 11'35"
16
Vlag van Nederland
Wilco Kelderman
Blanco Pro Cycling + 20'18"
20
Vlag van België
Francis De Greef
Lotto-Belisol + 33'20"

Nevenklassementen

Puntenklassement
Plaats Naam Ploeg Punten
Rode trui
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Mark Cavendish
Omega Pharma-Quickstep 158
2
Vlag van Italië
Vincenzo Nibali
Astana Pro Team 128
3
Vlag van Australië
Cadel Evans
BMC Racing Team 111
41
Vlag van Nederland
Pim Ligthart
Vacansoleil-DCM 23
48
Vlag van België
Bert De Backer
Argos-Shimano 20
Bergklassement
Plaats Naam Ploeg Punten
Blauwe trui
Vlag van Italië
Stefano Pirazzi
Bardiani Valvole-CSF Inox 82
2
Vlag van Italië
Giovanni Visconti
Team Movistar 45
3
Vlag van Italië
Vincenzo Nibali
Astana Pro Team 45
10
Vlag van Nederland
Pieter Weening
Orica-GreenEdge 14
16
Vlag van België
Willem Wauters
Vacansoleil-DCM 9
Jongerenklassement
Plaats Naam Ploeg Tijd
Witte trui
Vlag van Colombia
Carlos Betancur
AG2R-La Mondiale 85u00'56"
2
Vlag van Polen
Rafał Majka
Team Saxo-Tinkoff + 41"
3
Vlag van Nederland
Wilco Kelderman
Blanco Pro Cycling + 12'50"
12
Vlag van België
Jens Keukeleire
Orica-GreenEdge +2u08'53"
Ploegenklassement
Plaats Ploeg Tijd
Jersey yellow number.svg
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
Sky ProCycling
254u34'25"
2
Vlag van Kazachstan
Astana Pro Team
+ 4'29"
3
Vlag van Spanje
Team Movistar
+ 7'27"

Trivia

  • Voor de eerste maal in de Giro geschiedenis werden de tv-beelden in HD uitgezonden. De Italiaanse zender RAI deed hiervoor beroep op het Belgische bedrijf Alfacam, meer specifiek het onderdeel EuroLinX.[41]

{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Ronde van Italië 2013
Listen to this article

This browser is not supported by Wikiwand :(
Wikiwand requires a browser with modern capabilities in order to provide you with the best reading experience.
Please download and use one of the following browsers:

This article was just edited, click to reload
This article has been deleted on Wikipedia (Why?)

Back to homepage

Please click Add in the dialog above
Please click Allow in the top-left corner,
then click Install Now in the dialog
Please click Open in the download dialog,
then click Install
Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list,
then click Install
{{::$root.activation.text}}

Install Wikiwand

Install on Chrome Install on Firefox
Don't forget to rate us

Tell your friends about Wikiwand!

Gmail Facebook Twitter Link

Enjoying Wikiwand?

Tell your friends and spread the love:
Share on Gmail Share on Facebook Share on Twitter Share on Buffer

Our magic isn't perfect

You can help our automatic cover photo selection by reporting an unsuitable photo.

This photo is visually disturbing This photo is not a good choice

Thank you for helping!


Your input will affect cover photo selection, along with input from other users.