Slurfbuidelmuis
klimbuideldier uit de familie Tarsipedidae Van Wikipedia, de vrije encyclopedie
De slurfbuidelmuis of honingbuidelrat (Tarsipes rostratus, ook wel T. spencerae of T. spenserae) is een buideldier uit de orde der klimbuideldieren (Diprotodontia). Het is de enige soort uit de familie Tarsipedidae.[2][3] Het is een van de weinige zoogdieren die volledig van nectar leven.
Slurfbuidelmuis IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2015) | ||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | ||||||||||||||
Taxonomische indeling | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
Soort | ||||||||||||||
Tarsipes rostratus Gervais & Verreaux, 1842 | ||||||||||||||
![]() | ||||||||||||||
Verspreidingsgebied van de slurfbuidelmuis | ||||||||||||||
Afbeeldingen op Wikimedia Commons | ||||||||||||||
Slurfbuidelmuis op Wikispecies | ||||||||||||||
|
Beschrijving
De slurfbuidelmuis is een klein zoogdier. Mannetjes worden slechts 6,5 tot 8,5 centimeter lang, met een 7 tot 10 centimeter lange staart en een gewicht van 7 tot 11 gram. Vrouwtjes worden groter, 7 tot 9 centimeter lang, met een staartlengte van 7,5 tot 10,5 centimeter en een gewicht van 8 tot 16 gram.
De vachtkleur is grijzig bruin met een oranje glans op de flanken en de schouders. Over de rug lopen drie strepen: één duidelijk herkenbare donkerbruine streep van het achterhoofd tot de staartwortel en twee lichtbruine strepen op de zijde.
De slurfbuidelmuis is aangepast aan zijn voedsel. Hij heeft weinig en enkel kleine tanden. De snuit is lang en puntig en hij heeft een lange tong, die hij tot wel 2,5 centimeter uit kan steken. Het oppervlak van de lange tong is borstelig. Op het gehemelte staat een kam, die de stuifmeelkorrels van de tong halen. De stuifmeelkorrels zorgen voor de benodigde voedingsstoffen, uit de nectar haalt hij het vocht en de energie.
De eerste teen van de achterpoot is opponeerbaar. De grijpstaart biedt houvast en balans. Hierdoor zijn zijn voorpoten vrij om de bloemen naar zich toe te trekken.
Verspreiding, voedsel en leefgebied
De slurfbuidelmuis is het meest algemeen op de heidegronden die liggen op de zandige kustvlakten langs het zuidwesten van Australië. Hier groeien meer dan tweeduizend verschillende soorten planten, waardoor er het gehele jaar door nectar te vinden is.
Hij leeft vooral van de nectar van leden van de plantenfamilie Proteaceae (bijvoorbeeld Banksia, Dryandra), en Myrtaceae (Callistemon, Eucalyptus).
Sociaal gedrag en voortplanting
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.