Splijting of splijtbreuk is een type breuk, wat een eigenschap is van brosse kristallijne materie om bij voorkeur te splijten of breken langs bepaalde vlakken. Als het kristal inderdaad splijt ontstaat een splijtbreuk. Deze manier van brosse breuk kan optreden in een bros kristallijn materiaal, zoals gesteenten, metalen, mineralen en keramieken. De oriƫntatie van de splijtingsvlakken is afhankelijk van de roosterrichting van het kristallijne materiaal.

Zie ook splijting (gesteente) voor splijting in gesteenten.
Het mineraal fluoriet heeft drie duidelijke splijtingsrichtingen
Typisch breukvlak na een abrupte splijtbreuk in een bros materiaal. Hier van een laag-koolstofstaal. De egale vlakken (facetten) op het breukvlak zijn duidelijk zichtbaar.
Relatie tussen roosterrichting en splijtvlak