Voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie.

Voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Logo Maltees voorzitterschap 2017
Logo Maltees voorzitterschap 2017

Elk half jaar is een lidstaat voorzitter van de Raad van de Europese Unie (Engels: Council of the European Union). Het voorzitterschap is een plicht voor elke lidstaat en is nodig voor de goede werking van de Europese instellingen.[1] De huidige voorzitter is Finland. Het land dat voorzitter is leidt naast de Raad van de Europese Unie ook het Comité van Permanente Vertegenwoordigers. Het voorzitterschap wordt gesponsord door grote commerciële bedrijven.[2]

Geschiedenis

Voor Lissabon

Voor het Verdrag van Lissabon leidde de regeringsleider van dat land ook de vergaderingen van de Europese Raad. De minister van Buitenlandse zaken leidde toen de Raad "Algemene Zaken en Buitenlandse Betrekkingen", nu wordt het voorzitterschap waargenomen door de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid. De Europese Raad wordt nu voorgezeten door een vaste voorzitter.

Na Lissabon

Sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon werken voorzittende landen in trio's met elkaar samen.[3] Dit moet de continuïteit ten goede komen in het beleid van het voorzitterschap omdat de tijdshorizon daarmee 18 in plaats van 6 maanden wordt. Het eerste trio was Spanje-België-Hongarije. De drie landen hanteerden elk hetzelfde logo maar met de eigen nationale kleuren, België bracht in 2010 een 2 euro-herdenkingsmunt uit ter ere van het voorzitterschap met het logo van het trio.

Sponsoring

Het voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie wordt gesponsord door grote commerciële bedrijven. Hoofdsponsor van het Roemeense voorzitterschap gedurende de eerste helft van 2019 was het frisdrank-concern Coca-Cola. In de tweede helft van 2019 zal de Finse voorzitter worden gesponsord door autofabrikant BMW.[2] Ondanks een protestbrief van 97 Europarlementariërs, zal BMW honderd auto's aan de Finse voorzitter ter beschikking stellen.[4]

In 2002 verbonden de Denen zich al met private sponsors.[5] Daarna heeft een reeks andere landen eveneens reclame voor bedrijven gemaakt in ruil voor gratis produkten of diensten. Ook Nederland heeft zich in het verleden laten sponsoren.[4]

Overzicht

Hieronder staat een lijst met voorzitters uit het verleden en de planning voor de toekomst.[6]

Jaar Januari-juni Juli-december
1958
 België
West-Duitsland
1959
 Frankrijk
 Italië
1960
 Luxemburg
 Nederland
1961
 België
West-Duitsland
1962
 Frankrijk
 Italië
1963
 Luxemburg
 Nederland
1964
 België
West-Duitsland
1965
 Frankrijk
 Italië
1966
 Luxemburg
 Nederland
1967
 België
West-Duitsland
1968
 Frankrijk
 België
1969
 Luxemburg
 Nederland
1970
 België
West-Duitsland
1971
 Frankrijk
 Italië
1972
 Luxemburg
 Nederland
1973
 België
 Denemarken
1974
West-Duitsland
 Frankrijk
1975
 Ierland
 Italië
1976
 Luxemburg
 Nederland
1977
 Verenigd Koninkrijk
 België
1978
 Denemarken
West-Duitsland
1979
 Frankrijk
 Ierland
1980
 Italië
 Luxemburg
1981
 Nederland
 Verenigd Koninkrijk
1982
 België
 Denemarken
Jaar Januari-juni Juli-december
1983
West-Duitsland
 Griekenland
1984
 Frankrijk
 Ierland
1985
 Italië
 Luxemburg
1986
 Nederland
 Verenigd Koninkrijk
1987
 België
 Denemarken
1988
West-Duitsland
 Griekenland
1989
 Spanje
 Frankrijk
1990
 Ierland
 Italië
1991
 Luxemburg
 Nederland
1992
 Portugal
 Verenigd Koninkrijk
1993
 Denemarken
 België
1994
 Griekenland
 Duitsland
1995
 Frankrijk
 Spanje
1996
 Italië
 Ierland
1997
 Nederland
 Luxemburg
1998
 Verenigd Koninkrijk
 Oostenrijk
1999
 Duitsland
 Finland
2000
 Portugal
 Frankrijk
2001
 Zweden
 België
2002
 Spanje
 Denemarken
2003
 Griekenland
 Italië
2004
 Ierland
 Nederland
2005
 Luxemburg
 Verenigd Koninkrijk
2006
 Oostenrijk
 Finland
2007
 Duitsland
 Portugal
Jaar Januari-juni Juli-december
2008
 Slovenië
 Frankrijk
2009
 Tsjechië
 Zweden
2010
 Spanje
 België
2011
 Hongarije
 Polen
2012
 Denemarken
 Cyprus
2013
 Ierland
 Litouwen
2014
 Griekenland
 Italië
2015
 Letland
 Luxemburg
2016
 Nederland
 Slowakije
2017
 Malta
 Estland
2018
 Bulgarije
 Oostenrijk
2019
 Roemenië
 Finland
2020
 Kroatië
 Duitsland
2021
 Portugal
 Slovenië
2022
 Frankrijk
 Tsjechië
2023
 Zweden
 Spanje
2024
 België
 Hongarije
2025
 Polen
 Denemarken
2026
 Cyprus
 Ierland
2027
 Litouwen
 Griekenland
2028
 Italië
 Letland
2029
 Luxemburg
 Nederland
2030
 Slowakije
 Malta
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie
Listen to this article