Monarchia absolutna, absolutyzm – forma rządów typowa przede wszystkim dla wczesnonowożytnej Europy oraz mające ją uzasadnić doktryny polityczne. Współcześnie absolutyzm występuje w następujących państwach: Brunei[1], Katar[2], Oman[3], Arabia Saudyjska[4], Eswatini[5], poszczególnych emiratach tworzących ZEA[6] oraz w Watykanie[7].

Cardin Le Bret (1558–1655) jeden z teoretyków absolutyzmu z ojcem
Fryderyk II Wielki spotyka się z filozofami przy okrągłym stole

Wiele absolutystycznych monarchii europejskich legitymowało swe panowanie boskim prawem królów na gruncie teologicznym. Przedstawicielem tej koncepcji w Anglii był Robert Filmer, autor traktatu Patriarcha (1680). Jego argumentacja odnosi się do historii biblijnej postrzeganej tu jako uniwersalna prahistoria ludzkości. Koncepcja ta była szczególnie popularna w Anglii i Szkocji w okresie rządów Stuartów. Teologiczne podstawy świeckich rządów miały legitymować także cesarza rzymskiego, cesarza Chin, cesarza Japonii i króla Tajlandii. Podobna doktryna występowała w Cesarstwie Bizantyńskim i od XV wieku również w Carstwie Rosyjskim.

Oops something went wrong: