cover image

Proton

cząstka elementarna, składowa jądra atomu / Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Proton, p (z gr. πρῶτον – ‘pierwsze’) – trwała cząstka subatomowa z grupy barionów o ładunku +1 i masie spoczynkowej równej ok. 1 u. Jeden z podstawowych składników materii.

Quick facts: Klasyfikacja, Symbol , Antycząstka, Ładunek,...
proton

Schematyczna struktura protonu. u – kwarki górne, d – kwark dolny
Klasyfikacja

barion nukleon hadron

Symbol

p

Antycząstka

antyproton

Ładunek

+e 1,6021766208(98)⋅10−19 C[1]

Masa

1,007276466621(53) u[2] 1,67262192369(51)⋅10−27 kg[3]

938,27208816(29) MeV/c2[4]

Czas życia T1/2

> 2,1⋅1029 lat (lub trwały)

Spin

1/2

Close

Promień protonu został oszacowany na 0,84184 ± 0,00067 fm[5].

Protony wraz z neutronami stanowią nukleony, elementy jąder atomowych. Liczba protonów w jądrze danego atomu jest równa jego liczbie atomowej, która jest podstawą uporządkowania pierwiastków w układzie okresowym. Protony są głównym składnikiem pierwotnego promieniowania kosmicznego.

Proton według modelu standardowego jest cząstką złożoną, zaliczaną do hadronów, a ściślej barionów, zbudowaną z trzech kwarków: dwóch kwarków górnych „u” i jednego kwarku dolnego „d” (układ uud)[6] związanych silnym oddziaływaniem przenoszonym przez gluony. Zanim model standardowy został powszechnie przyjęty, proton uważany był za cząstkę elementarną.

Czynnik Landégo protonu: gp/2 = 2,792847351 ± 0,000000028