Najlepsze pytania
Chronologia
Czat
Perspektywa

Grand Prix Kanady 2011

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Grand Prix Kanady 2011
Remove ads

Grand Prix Kanady 2011 (oryg. Grand Prix du Canada 2011) – siódma runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 2011[2].

Szybkie fakty Data, Liczba okrążeń ...

Wyścig należał do jednego z najdłuższych w historii Formuły 1.

Remove ads

Kwalifikacje

W sesji kwalifikacyjnej kierowcy używali opon supermiękkich i miękkich. W pierwszej części czasówki najlepszy czas osiągnął Fernando Alonso (1:13,882), do drugiej części nie awansowali Jaime Alguersuari, Jarno Trulli, Heikki Kovalainen, Vitantonio Liuzzi, Timo Glock, Narain Karthikeyan i Jérôme d’Ambrosio. Ten ostatni nie osiągnął czasu uprawniającego go do startu w wyścigu (reguła 107%), lecz został decyzją sędziów, do niego dopuszczony. W Q2 najlepszy okazał się drugi kierowca FerrariFelipe Massa z czasem 1:13,431, zaś do Q3 nie awansowali Paul di Resta, Pastor Maldonado, Kamui Kobayashi, Adrian Sutil, Sébastien Buemi, Rubens Barrichello i Pedro de la Rosa. Pole position zdobył Sebastian Vettel wykonując okrążenie w czasie 1:13,014 i wyprzedzając Fernando Alonso oraz Felipe Massę[3].

Remove ads

Wyścig

Podsumowanie
Perspektywa
Thumb
Kierowcy po starcie wyścigu

Wyścig odbywał się w deszczowych warunkach. Już na początku wyścigu Lewis Hamilton nie unikął kolizji z Markiem Webberem oraz Jensonem Buttonem, a po tej ostatniej zakończył wyścig. Po 25. okrążeniach wywieszono czerwoną flagę z powodu mocnych opadów deszczu. W tym momencie na prowadzeniu był Sebastian Vettel przed Kamuim Kobayashim i Felipe Massą. Restart odbył się dopiero po dwóch godzinach, lecz na niewielki czas bez samochodu bezpieczeństwa. Bolid Fernando Alonso zawisł bowiem na krawężniku po nieudanym manewrze wyprzedzania Jensona Buttona. W przypadku tego drugiego uszkodzeniu uległa tylna opona. Po restarcie bardzo dobre tempo zaprezentował Michael Schumacher, który wykorzystując walkę pomiędzy Kamuim Kobayashim a Felipe Massą, wyprzedził ich i objął drugą pozycję. Po chwili jednak za nim znalazł się Mark Webber, który z powodzeniem wyprzedził trzech innych kierowców przy pomocy systemu DRS. Po kolejnej neutralizacji (tym razem z powodu wypadku Nicka Heidfelda), błąd popełniony przez Marka Webbera podczas próby wyprzedzania w ostatnim zakręcie Michaela Schumachera, wykorzystał Jenson Button, wyprzedzając najpierw Webbera, a po chwili Schumachera. Dojechał on do Sebastiana Vettela na dwa okrążenia przed końcem. Na ostatnim kółku wykorzystał uślizg jego bolidu i wyprzedził go, ostatecznie wygrywając dramatyczny wyścig[4].

Remove ads

Lista startowa

Podsumowanie
Perspektywa

Na niebieskim tle kierowcy biorący udział jedynie w piątkowych treningach

Więcej informacji Nr, Kierowca ...
Remove ads

Wyniki

Podsumowanie
Perspektywa

Sesje treningowe

Więcej informacji Sesja, Nr ...

Kwalifikacje

Źródło: Wyprzedź Mnie![3]

Więcej informacji Poz., Nr ...

Wyścig

Źródło: Wyprzedź Mnie![4]

Więcej informacji P, + / – ...

Najszybsze okrążenie

Źródło: Wyprzedź Mnie![10]

Więcej informacji Nr, Kierowca ...
Remove ads

Prowadzenie w wyścigu

Więcej informacji Nr, Kierowca ...

Klasyfikacja po wyścigu

Kierowcy

Więcej informacji P, +/− ...

Konstruktorzy

Więcej informacji P, +/− ...
Remove ads

Przypisy

Linki zewnętrzne

Loading related searches...

Wikiwand - on

Seamless Wikipedia browsing. On steroids.

Remove ads