Najlepsze pytania
Chronologia
Czat
Perspektywa
Lubiewo (województwo kujawsko-pomorskie)
wieś w województwie kujawsko-pomorskim Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Remove ads
Lubiewo (niem. 1942-1945 Lobfelde) – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie tucholskim, w gminie Lubiewo[4][5], na wschodnim obrzeżu Borów Tucholskich. Siedziba gminy Lubiewo.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Lubiewo. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.
Przez Lubiewo przebiega 18. południk długości geograficznej wschodniej[6].
Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 1055 mieszkańców[1]. Jest drugą co do wielkości miejscowością gminy Lubiewo. Przy Gminnym Ośrodku Kultury (GOK) znajduje się biblioteka. W GOK-u corocznie odbywają się Wojewódzkie Przeglądy Teatrów i Obrzędu Ludowego.
Remove ads
Integralne części wsi
Historia
Podsumowanie
Perspektywa
Od listopada 1906 r. do 28 marca 1907 r. (lub dłużej) w miejscowej szkole elementarnej odbył się strajk dzieci przeciwko nauczaniu religii w języku niemieckim. Z uczestników strajku znane są nazwiska następujących dzieci: Ciżmowski, Iwicki, Niemczyk, Mayer, Theusowie, Lubińscy, Rolbieccy. Strajk był elementem znacznie większej akcji biernego oporu wobec pruskich władz szkolnych, która na przełomie 1906 i 1907 r. objęła ponad 460 (!) szkół w prowincji Prusy Zachodnie, czyli przedrozbiorowe Pomorze Gdańskie, Powiśle, ziemię chełmińską i ziemię lubawską oraz część Krajny. Inspiracją dla strajków pomorskich były wcześniejsze działania dzieci w prowincji wielkopolskiej, ze słynnym strajkiem we Wrześni (1901) na czele[7].
W czasie II wojny światowej we wsi osiedlano Volksdeutschów przesiedlanych przez władze niemieckie z Besarabii. Stosunek tych ludzi do miejscowej ludności polskiej był na ogół poprawny[8]. W 1942 roku okupanci niemieccy wprowadzili dla miejscowości nazwę Lobfelde. W roku 1945 wieś ucierpiała na skutek działań wojennych. 29 stycznia została zdobyta przez Rosjan, 1 lutego odbita przez Niemców i ostatecznie zdobyta przez Armię Czerwoną 10/11 lutego 1945 r. We wsi znajduje się parafialny kościół rzymskokatolicki pod wezwaniem św. Mikołaja, niewielki cmentarz oraz zespół szkół. Do 1945 r. przy ul. Hallera 36 znajdował się kościół ewangelicki z charakterystyczną szpiczastą wieżą, spalony w wyniku walk o wieś (II 1945 r.).
Obecny kościół powstał w stylu neoromańskim w latach 1841-1842 z głazów granitowych z użyciem cegły w obramieniu otworów i narożach. W 1861 dobudowano do niego wieżę z wieżyczkami na sygnaturkę. W połowie XX w. gruntownie odnowiony i częściowo przebudowany. Główny ołtarz w stylu neobarokowym pochodzi z drugiej połowy XIX w.[9] Boczne ołtarze barokowe, rzeźby z XVIII w.[10]
Remove ads
Przypisy
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Remove ads