Najlepsze pytania
Chronologia
Czat
Perspektywa
Sandra Robatscher
włoska saneczkarka Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Remove ads
Sandra Robatscher (ur. 13 grudnia 1995 w Bozen[2]) – włoska saneczkarka pochodząca z Tyrolu Południowego[3], trzykrotna medalistka mistrzostw świata juniorów, dwukrotna medalistka mistrzostw Europy.
Remove ads
Życie prywatne
Jest siostrzenicą włoskiego saneczkarza Armina Zöggelera[4].
Kariera
Podsumowanie
Perspektywa
W 2010 roku rozpoczęła starty w Pucharze Świata juniorów[5]. 24 listopada 2012 roku miał miejsce jej debiut i zarazem zdobycie pierwszych punktów w Pucharze Świata, kiedy to na rozgrywanych w Igls zawodach sezonu 2012/2013 zajęła 12. miejsce w konkurencji jedynek[4]. Rok później pojawiła się na mistrzostwach świata juniorów w Park City, na których zdobyła złoty medal w konkurencji sztafetowej i zajęła 7. miejsce w konkurencji jedynek oraz na mistrzostwach Europy juniorów w Oberhofie, które przyniosły jej srebrny medal w sztafecie i 5. miejsce w jedynkach[6].
W 2014 roku wzięła udział w mistrzostwach Europy w Siguldzie, na których była trzynasta w jedynkach, w mistrzostwach świata juniorów w Igls, na których zdobyła srebrny medal w konkurencji jedynek, a także w igrzyskach olimpijskich w Soczi, z których wróciła z jedynkowym 22. miejscem[1][6]. W tym samym roku, 6 grudnia zaliczyła pierwsze podium w Pucharze Świata, zajmując 2. miejsce w konkurencji sztafetowej na rozgrywanych w Lake Placid zawodach sezonu 2014/2015. Jej sztafeta, w której startowała z Dominikiem Fischnallerem, Christianem Oberstolzem i Patrickiem Gruberem rozdzieliła na podium ekipy z Niemiec i Stanów Zjednoczonych[7]. W 2015 roku wystartowała w mistrzostwach świata juniorów w Lillehammer, na których wywalczyła brązowy medal w konkurencji jedynek[6]. Rok później, na mistrzostwach świata w Königssee zajęła 7. miejsce w konkurencji sztafetowej i 15. w konkurencji jedynek, z kolei na mistrzostwach Europy w Altenbergu była dziewiąta w jedynkach[6].
W 2017 roku pojawiła się na mistrzostwach Europy w Königssee, na których zajęła 15. miejsce w konkurencji jedynek, na mistrzostwach świata w Igls, które przyniosły jej 17. miejsce w konkurencji jedynek, a także na mistrzostwach świata do lat 23 w Igls, na których była szósta w jedynkach[6]. W 2018 roku wzięła udział w mistrzostwach Europy w Siguldzie, na których zdobyła brązowy medal w konkurencji jedynek przegrywając tylko z Rosjanką Tatjaną Iwanową i Niemką Natalie Geisenberger, a także w igrzyskach olimpijskich w Pjongczangu, z których wróciła z jedynkowym 14. miejscem[8][9]. W tym samym roku, 27 stycznia po raz pierwszy stanęła na podium Pucharu Świata w konkurencji jedynek, zajmując 3. miejsce na rozgrywanych w Siguldzie zawodach sezonu 2017/2018, na których uległa jedynie Tatjanie Iwanowej i Natalie Geisenberger[10]. W 2019 roku, na mistrzostwach świata w Winterbergu zajęła 9. miejsce w konkurencji jedynek[6]. W tym samym roku, 3 lutego odniosła pierwsze zwycięstwo w Pucharze Świata, pokonując w konkurencji jedynek na rozgrywanych w Altenbergu, zakończonych po pierwszym ślizgu zawodach sezonu 2018/2019 Natalie Geisenberger i Rosjankę Wiktoriję Diemczenko[11].
Remove ads
Osiągnięcia
Podsumowanie
Perspektywa
Igrzyska olimpijskie
Mistrzostwa świata
Mistrzostwa Europy
Mistrzostwa świata juniorów
Puchar Świata
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium w zawodach Pucharu Świata – indywidualnie
Stan na koniec sezonu 2023/2024
Miejsca na podium w zawodach Pucharu Świata – drużynowo
Stan na koniec sezonu 2023/2024
Przypisy
Linki zewnętrzne
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Remove ads