Najlepsze pytania
Chronologia
Czat
Perspektywa
Urmas Reinsalu
estoński polityk Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Remove ads
Urmas Reinsalu (ur. 22 czerwca 1975 w Tallinnie) – estoński polityk, urzędnik i samorządowiec, poseł do Zgromadzenia Państwowego, minister obrony w latach 2012–2014, minister sprawiedliwości w latach 2015–2019, minister spraw zagranicznych w latach 2019–2021 i 2022–2023.
Remove ads
Życiorys
Podsumowanie
Perspektywa
Ukończył w 1997 prawo na Uniwersytecie w Tartu. W 2007 podjął studia doktoranckie. W latach 1996–1997 pracował jako urzędnik w Ministerstwie Sprawiedliwości, od 1998 do 2001 był dyrektorem biura prezydenta Lennarta Meriego. W 2001 wstąpił do partii Res Publica założonej przez Juhana Partsa, został jej sekretarzem politycznym (do 2002). W 2002 został radnym miejskim Tallinna, wykładał także w akademii służby publicznej. Członek estońskiego zrzeszenia prawników[1].
W wyborach w 2003 po raz pierwszy uzyskał mandat posła do Zgromadzenia Państwowego X kadencji. W 2006 został członkiem partii Isamaa ja Res Publica Liit, powstałej z połączenia jego dotychczasowej formacji i Związku Ojczyźnianego. Z ramienia IRL w 2007 i 2011 był wybierany na deputowanego XI i XII kadencji. 28 stycznia 2012 zastąpił Marta Laara na stanowisku przewodniczącego swojego ugrupowania[2]. 14 maja tego samego roku zastąpił go również na urzędzie ministra obrony[3]. Stanowisko to zajmował do 26 marca 2014.
W 2015, 2019 i 2023 uzyskiwał mandat poselski na kolejne kadencje[4][5][6].
9 kwietnia 2015 powrócił do administracji rządowej jako minister sprawiedliwości w drugim rządzie Taaviego Rõivasa[7]. 6 czerwca tegoż roku na funkcji przewodniczącego IRL zastąpił go Margus Tsahkna. 23 listopada 2016 ponownie mianowany ministrem sprawiedliwości w utworzonym wówczas rządzie Jüriego Ratasa[8].
W urzędującym od 29 kwietnia 2019 drugim rządzie dotychczasowego premiera objął stanowisko ministra spraw zagranicznych[9]. Funkcję tę pełnił do 26 stycznia 2021. Powrócił na ten urząd 18 lipca 2022, dołączając wówczas do nowo powołanego drugiego gabinetu Kai Kallas[10]. Stanowisko to zajmował do 17 kwietnia 2023. W tym samym roku zastąpił Helira-Valdora Seedera na funkcji przewodniczącego partii Isamaa[11].
Remove ads
Odznaczenia
- 1999 – Komandor Orderu Feniksa, Grecja[1]
- 2000 – Wielki Krzyż Zasługi z Gwiazdą Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec, Niemcy[1]
- 2001 – Komandor Legii Honorowej, Francja[12]
- 2013 – Krzyż Wielki Komandorski Orderu „Za Zasługi dla Litwy”, Litwa[1][13]
- 2014 – Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej, Polska[14]
- 2021 – Medal Rady Bałtyckiej[15]
Życie prywatne
Urmas Reinsalu jest żonaty, ma dwoje dzieci[1].
Przypisy
Bibliografia
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Remove ads